PZA Loara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
PZA Loara
PZA Loara w czasie strzelania
PZA Loara w czasie strzelania
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Radwar
Typ pojazdu samobieżny przeciwlotniczy zestaw artyleryjski
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3
Historia
Egzemplarze 2-4
Dane techniczne
Silnik 1 silnik wysokoprężny S-1000 o mocy 1000 KM (625 kW)
Pancerz 2 x 35 mm
Długość 6,67 m
Szerokość 3,47 m
Prześwit 0,47 m
Masa 45 300 kg
Osiągi
Prędkość 60 km/h
Zasięg 450-500 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,2 m
Rowy (szer.) 2,8 m
Ściany (wys.) 0,8 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2x jednolufowa armata automatyczna Oerlikon-Contraves KDA L/90 kalibru 35 mm produkowana na licencji przez Hutę Stalowa Wola
Użytkownicy
Polska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

PZA Loara (przeciwlotniczy zestaw artyleryjski LOARA) – zintegrowany samobieżny artyleryjski zestaw przeciwlotniczy oparty na zmodernizowanym podwoziu czołgu T-72. Pojazd ten jest przeznaczony do zwalczania środków ataku powietrznego (samoloty, pociski manewrujące, śmigłowce, środki bezpilotowe oraz inne), działających na bardzo małych, małych i średnich wysokościach. Może również niszczyć lekko opancerzone cele lądowe i nawodne.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Na samonośnym podwoziu zamontowano wieżę, zespawaną z pancernych blach walcowanych. Napęd obrotu wieży, jak i mechanizmy podnoszenia działek są elektryczne. Napędy te zapewniają wysokie prędkości kątowe ruchu. Masa wieży wraz z zapasem amunicji i załogą wynosi 13 ton.

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Wewnątrz wieży znajdują się zasobniki z amunicją oraz układ zasilania działek. Wieża jest wyposażona w nowoczesne sensory pozwalające na wykrywanie i przechwytywanie celów powietrznych poruszających się z prędkością do 500 m/s. Dwie armaty przeciwlotnicze Oerlikon KDA (produkowane na licencji przez Hutę Stalowa Wola) zasilane nabojem 35x228 mm zapewniają skuteczne niszczenie celów na odległości do co najmniej 4000 m. Do armat wykorzystywana będzie amunicja typu FAPDS-T (uniwersalny, rdzeniowy, podkalibrowy w sabocie pocisk przeciwpancerny ze smugaczem - rozkruszający się po uderzeniu w cel i rażący odłamkami), APFSDS-T (uniwersalny, rdzeniowy, podkalibrowy w sabocie pocisk przeciwpancerny ze smugaczem, stabilizowany brzechwowo), AHEAD (z elektronicznym programowaniem momentu wybuchu i rozlotu elementów rażących).

Wykrywanie[edytuj | edytuj kod]

PZA Loara, widok ogólny
PZA Loara, widok od tyłu

Zintegrowana głowica śledząca zawiera radar Ericsson Microwave Systems Eagle o paśmie fal milimetrowych, kamerę termalną IR SAGEM produkcji francuskiej, kamerę TV PCO KTVD-1 oraz dalmierz laserowy PCO DL-1 o wysokiej częstotliwości. Na pylonie z tyłu wieży umieszczono antenę trójwspółrzędnej stacji radiolokacyjnej wstępnego wykrywania celów. Radar ten ma antenę z szykiem fazowym i przeszukiwaniem elektronicznym w pionie. Jest on zintegrowany z systemem rozpoznawczym "swój-obcy". Częstotliwość odświeżania informacji wynosi 1 s (antena wiruje z prędkością 60 obr./min). Radar charakteryzuje niewielka moc, niewielkie listki boczne oraz wysoka odporność na zakłócenia pasywne i aktywne. Rozbudowany układ kierowania ogniem pozwala na pracę z wyłączonym radarem wstępnego wykrywania, co uniemożliwia namierzenie i zniszczenie zestawu pociskiem radiolokacyjnym. Zestaw bowiem jest tak skonstruowany, że na polu walki jeden pojazd z baterii może otrzymywać informacje o nieprzyjacielu z urządzeń zewnętrznych np. ze stacji NUR-22 czy Łowcza-3. Na ich podstawie nakierowuje swoją głowicę optoelektroniczną i w sposób bierny, a więc bez promieniowania, śledzi cel i prowadzi do niego ogień.

Do zalet Loary należy także wykrywanie celów w czasie ruchu pojazdu, może pracować w kilku trybach- automatycznym, półautomatycznym, oraz ręcznym gdzie załoga ma pełną kontrolę strzelania. Od momentu wykrycia, identyfikacji aż do zniszczenia celu upływa najwyżej 10 s.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Mimo zapotrzebowania Wojska Polskiego w najbliższych latach na co najmniej 160 zestawów LOARA i ok. 100 zestawów rakietowej wersji, oraz bardzo pozytywnych opinii specjalistów obrony przeciwlotniczej, planowane są zakupy jedynie kilku sztuk broni, chociaż zamawianie dłuższych serii obniżyłoby cenę jednostkową zestawu[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]