PZL SW-4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
SW-4
PZL SW-4
PZL SW-4
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent PZL Świdnik
Jiujiang Hongying Feiji Zhyzao
Typ lekki śmigłowiec w układzie klasycznym
Konstrukcja przegubowy trzyłopatowy wirnik nośny z łopatami z kompozytu epoksydowo-szklanego i dwułopatowe śmigło ogonowe, podwozie płozowe
Załoga 1
Historia
Data oblotu 29 października 1996
Dane techniczne
Napęd 1 x silnik turbinowy Allison 250-C20R/2
Moc 457 KM (336 kW)
Wymiary
Średnica wirnika 9 m
Długość 10,57 m
Szerokość kadłuba 1,51 m
Wysokość 3,05 m
Masa
Własna 1050 kg
Startowa 1800 kg
Osiągi
Prędkość maks. 260 km/h
Prędkość przelotowa 218 km/h
Wznoszenie max. w locie pionowym 10,3 m/s
Pułap 5,200 m
Pułap zawisu z wpływem ziemi 3300 m
Pułap zawisu bez wpływu ziemi 2200 m
Zasięg 790 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
4
Użytkownicy
 Polska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

PZL SW-4 Puszczyk - polski lekki śmigłowiec zaprojektowany w PZL Świdnik

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] Prototypy

Prace nad nowym polskim śmigłowcem, lżejszym od produkowanego dotychczas na licencji Mi-2, rozpoczęły się w PZL Świdnik pod koniec lat 80. XX wieku. W 1987 zbudowano makietę helikoptera.

Od 1990 głównym projektantem był inż. Krzysztof Bzówka. Program borykał się z brakami funduszy, opóźniającymi pojawienie się nowego lekkiego śmigłowca polskiej konstrukcji, lecz w końcu pierwszy prototyp o znakach SP-PSW został oblatany 29 października 1996. W 1998 wzleciał drugi prototyp, SP-PSZ, który następnie prezentowany był na paryskim salonie lotniczym Le Bourget w 2001 roku (po raz pierwszy zaprezentowany tam został w 1997, jeszcze w ekspozycji statycznej). W 2002 śmigłowiec otrzymał polski certyfikat na podstawie przepisów lotniczych JAR-27.

[edytuj] Produkcja seryjna

W 2003 Polskie Siły Zbrojne zamówiły wstępnie 1 śmigłowiec, z zamiarem zakupienia dalszych 30. Pierwszy seryjny śmigłowiec, przeznaczony dla Sił Powietrznych RP, wzbił się w powietrze 15 listopada 2004 na lotnisku PZL Świdnik. PZL SW-4 w wersji wojskowej nosi nazwę Puszczyk.

Dostawy rozpoczęły się od 2005. W 2006 PZL Świdnik dostarczył polskiej armii 2 śmigłowce SW-4 i podpisał umowę na dostawy kolejnych 22 maszyn w ciągu trzech lat. Do grudnia 2008 roku na wyposażeniu Wojska Polskiego znalazło się 13 śmigłowców PZL SW-4 które służą w 1.Ośrodku Szkolenia Lotniczego w Dęblinie.

W lipcu 2008 brytyjska firma Skycharter UK zamówiła trzy śmigłowce PZL SW-4. Jedna maszyna zostanie sprzedana do Chorwacji. Cena śmigłowca na rynku cywilnym wynosi ok. 750.000 USD.

[edytuj] Produkcja licencyjna

Od 2010 śmigłowiec SW-4 jest produkowany w Chinach. Montaż helikopterów prowadzą Zakłady Produkcji Lotniczej Czerwony Orzeł w Jiujiang[1].

[edytuj] Certyfikat EASA

Lekki śmigłowiec SW-4 produkowany w PZL Świdnik otrzymał certyfikat dopuszczający go do sprzedawania i użytkowania na terenie Unii Europejskiej.

Certyfikat wydała Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA). EASA uznała, że śmigłowiec spełnia rygorystyczne unijne wymogi techniczne, związane przede wszystkim z zapewnieniem bezpieczeństwa lotu. Certyfikat został wydany bezterminowo. Procedurę certyfikacyjną śmigłowca SW-4 przeprowadzili w imieniu Agencji specjaliści z Wielkiej Brytanii.

[edytuj] Opis konstrukcji

Śmigłowiec SW-4 jest najnowszym produktem PZL Świdnik. To lekka, wielozadaniowa maszyna napędzana turbinowym silnikiem Rolls-Royce 250 C20R/2. Zabiera na pokład do 5 osób lub pilota i 550 kg ładunku. Jego prędkość maksymalna to 260 km/h, a zasięg - przy użyciu podstawowego zbiornika paliwa - prawie 800 km. Na godzinę lotu SW-4 zużywa około 100 litrów paliwa.

Śmigłowiec w klasycznym układzie wirnika nośnego, posiada przegubowy trzyłopatowy wirnik nośny z łopatami z kompozytu epoksydowo-szklanego i dwułopatowe śmigło ogonowe. Przeznaczony jest do przewozu 5 osób (pilot + 4 pasażerów) na dwóch przednich i trzech tylnych fotelach. Po obu stronach kadłuba znajdują się otwierane na zawiasach drzwi przednie i odsuwane drzwi tylne, bez słupka między drzwiami, co ułatwia załadunek. W wersji pasażerskiej posiada bagażnik na 150kg ładunku o pojemności 0,85 m³. Podwozie płozowe.

Przypisy

  1. Grzegorz Sobczak: Świdnik na chińskim rynku (pol.). Skrzydlata Polska 4/2010. [dostęp 2010-04-09].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach