AZS Olsztyn (piłka siatkowa)

Indykpol AZS UWM Olsztyn
Pełna nazwa	Piłka Siatkowa AZS UWM SA w Olsztynie
Przydomek	Akademicy
Barwy	biało-zielone
Data założenia	1950
Liga	PlusLiga
Debiut w najwyższej lidze	Sezon 1964/1965
Adres	ul. Oczapowskiego 12 10-718 Olsztyn
Hala sportowa	Hala „Urania” al. Piłsudskiego 44 10-450 Olsztyn
Prezes	Mariusz Szyszko
Trener	Tomaso Totolo
Asystent trenera	Piotr Poskrobko
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Piłka Siatkowa AZS UWM SA w Olsztynie – męska drużyna siatkarska AZS UWM Olsztyn, pięciokrotny Mistrz Polski i siedmiokrotny zdobywca Pucharu Polski. Jeden z najbardziej utytułowanych klubów w historii polskiej siatkówki.

Piłka Siatkowa jest spółką akcyjną, w której głównym akcjonariuszem jest Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie. PLS wymaga, aby w lidze występowały sportowe spółki akcyjne, zatem 16 września 2005 roku odpowiedni wniosek złożono do sądu rejestrowego, a w dniu 12 października 2005 roku Spółka została zarejestrowana w Sądzie Rejonowym w Olsztynie.

Sukcesy

• (5x) Mistrz Polski – 1972/1973, 1975/1976, 1977/1978, 1990/1991, 1991/1992
• (8x) Srebrny medal Mistrzostw Polski – 1971/1972, 1973/1974, 1976/1977, 1979/1980, 1988/1989, 1992/1993, 2003/2004, 2004/2005
• (9x) Brązowy medal Mistrzostw Polski – 1970/1971, 1974/1975, 1981/1982, 1982/1983, 1984/1985, 1989/1990, 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008
• (7x) Puchar Polski – 1969/1970, 1970/1971, 1971/1972, 1981/1982, 1988/1989, 1990/1991, 1991/1992
• II miejsce w Pucharze Europy Zdobywców Pucharów – 1977/1978
• III miejsce w Pucharze Europy Zdobywców Pucharów – 1972/1973

Bilans klubu sezon po sezonie Sezon Osiągnięcia Mistrz 1964/1965 Awans do I ligi AZS AWF Warszawa 1965/1966 Spadek do II ligi AZS AWF Warszawa 1966/1967 Awans do I ligi Legia Warszawa 1967/1968 5. miejsce AZS AWF Warszawa 1968/1969 4. miejsce Legia Warszawa 1969/1970 5. miejsce, Puchar Polski Legia Warszawa 1970/1971 3. miejsce, Puchar Polski Resovia Rzeszów 1971/1972 2. miejsce, Puchar Polski Resovia Rzeszów 1972/1973 Mistrz Polski AZS Olsztyn 1973/1974 2. miejsce Resovia Rzeszów 1974/1975 3. miejsce Resovia Rzeszów 1975/1976 Mistrz Polski AZS Olsztyn 1976/1977 2. miejsce Płomień Milowice 1977/1978 Mistrz Polski AZS Olsztyn 1978/1979 5. miejsce Płomień Milowice 1979/1980 2. miejsce Gwardia Wrocław 1980/1981 4. miejsce Gwardia Wrocław 1981/1982 3. miejsce, Puchar Polski Gwardia Wrocław 1982/1983 3. miejsce Legia Warszawa 1983/1984 4. miejsce Legia Warszawa 1984/1985 3. miejsce Stal Stocznia Szczecin 1985/1986 7. miejsce Legia Warszawa 1986/1987 Spadek do II ligi Stal Stocznia Szczecin 1987/1988 Awans do I ligi Hutnik Kraków 1988/1989 2. miejsce, Puchar Polski Hutnik Kraków 1989/1990 3. miejsce AZS Częstochowa 1990/1991 Mistrz Polski, Puchar Polski AZS Olsztyn 1991/1992 Mistrz Polski, Puchar Polski AZS Olsztyn 1992/1993 2. miejsce AZS Częstochowa 1993/1994 Spadek do I ligi serii B AZS Częstochowa 1994/1995 Spadek do II ligi AZS Częstochowa 1995/1996 Awans do I ligi serii B Płomień Sosnowiec 1996/1997 Awans do I ligi serii A AZS Częstochowa 1997/1998 Spadek I ligi serii B Mostostal Azoty Kędzierzyn-Koźle 1998/1999 Awans do I ligi serii A AZS Częstochowa 1999/2000 Awans do Polskiej Ligi Siatkówki Mostostal Azoty Kędzierzyn-Koźle 2000/2001 5. miejsce Mostostal Azoty Kędzierzyn-Koźle 2001/2002 7. miejsce Mostostal Azoty Kędzierzyn-Koźle 2002/2003 5. miejsce Mostostal Azoty Kędzierzyn-Koźle 2003/2004 2. miejsce IVETT Jastrzębie Borynia 2004/2005 2. miejsce Skra Bełchatów 2005/2006 3. miejsce Skra Bełchatów 2006/2007 3. miejsce Skra Bełchatów 2007/2008 3. miejsce Skra Bełchatów 2008/2009 6. miejsce Skra Bełchatów 2009/2010 7. miejsce Skra Bełchatów 2010/2011 8. miejsce Skra Bełchatów

Trenerzy Od Do Imię i nazwisko 1 lipca 1998 5 listopada 2000 Stanisław Iwaniak 5 listopada 2000 18 grudnia 2001 Maciej Tyborowski 18 grudnia 2001 7 maja 2002 Bogusław Cieciórski 26 października 2002 7 maja 2003 Wojciech Drzyzga 4 października 2003 27 grudnia 2005 Grzegorz Ryś 27 grudnia 2005 27 listopada 2006 Waldemar Wspaniały 27 listopada 2006 25 marca 2008 Ireneusz Mazur 25 marca 2008 23 listopada 2010 Mariusz Sordyl 23 listopada 2010 27 kwietnia 2011 Gheorghe Cretu 27 kwietnia 2011 nadal Tomaso Totolo

Historia klubu

Początki klubu

W 1950 roku, tuż po założeniu Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, dzięki staraniom dziekana Wydziału Zootechnicznego prof. Adama Szostkiewicza oraz kierownika Studium Wychowania Fizycznego mgr. Leopolda Szczerbickiego, powołany został do życia Akademicki Związek Sportowy działający przy uczelni. Jedną z pierwszych utworzonych sekcji była sekcja siatkówki. Swój pierwszy mecz olsztyńscy akademicy rozegrali w październiku 1950 roku, wygrywając 2:0 z Ogniwem Lidzbark Warmiński. Pierwsza dekada działalności klubu to powolne zdobywanie doświadczenia na siatkarskich parkietach. Pierwszym poważniejszym osiągnięciem było zajęcia 4. miejsca w III Akademickich Mistrzostwach Polski. W 1958 roku pojawiła się pierwsza szansa na awans do II Ligi. Została ona jednak zaprzepaszczona po porażce w decydującym starciu z Avią Świdnik.

Lata 60. XX wieku

Wymarzonego awansu nie przyniósł również rozgrywany w 1960 roku turniej w Olsztynie. Sztuka ta udała się dopiero w 1961 roku, kiedy to akademicy pod wodzą trenera Leszka Dorosza, absolwenta olsztyńskiej uczelni, po raz pierwszy awansowali na wyższy szczebel siatkarskich rozgrywek. Kolejnym celem był awans do I Ligi (odpowiednik dzisiejszej PlusLigi). Sztuka ta udała się już cztery lata później w sezonie 1964/1965. Niestety debiut w najwyższej klasie rozgrywkowej nie był zbyt udany. Akademicy zanotowali spadek do II ligi, jednakże zagościli tam tylko przez jeden sezon, by ponownie wrócić do ekstraklasy i zagościć tam na dużo dłużej. Pierwszy duży sukces przyszedł w sezonie 1969/1970, kiedy to akademicy po raz pierwszy w historii klubu zdobyli Puchar Polski.

Lata 70. XX wieku

Sukces ten rozpoczął nową erę w historii kortowskiego klubu. Kolejne dwa sezony zaowocowały kolejnymi tryumfami. Drużyna po raz drugi i trzeci z rzędu zdobyła Puchar Polski oraz wywalczyła dwa pierwsze medale Mistrzostw Polski, najpierw brązowy, a później srebrny. Wreszcie w sezonie 1972/1973 nadszedł upragniony sukces. Po raz pierwszy olsztyński AZS zdobył złoto i został Mistrzem Polski. Kolejne dwa sezony to dwa kolejne medale – srebrny i brązowy. Jednakże w sezonie 1975/1976 akademicy po raz kolejny zostali Mistrzami Polski. Rok później musieli zadowolić się 2. miejscem na podium, ale za to w sezonie 1977/1978 po raz trzeci zdobyli Mistrzostwo Polski. Był to ósmy sezon z rzędu, który zakończył się zdobyciem medalu. Passa została przerwana dopiero w sezonie 1978/1979, który zakończył się zajęciem 5. miejsca w tabeli. Lata 70. to także dobra postawa klubu na arenie międzynarodowej. W Pucharze Europy Zdobywców Pucharów akademicy dwukrotnie stawali na podium. Najpierw w sezonie 1972/1973 zajęli trzecie miejsce, a pięć lat później uplasowali się na drugiej pozycji. Na ten okres przypadły również sukcesy reprezentacji Polski, która zdobyła tytuł Mistrzów Świata oraz wywalczyła złoty medal olimpijski. W drużynie Huberta Wagnera nie zabrakło również olsztyńskich siatkarzy, wśród których najbardziej swój udział zaakcentowali Mirosław Rybaczewski i Zbigniew Lubiejewski.

Lata 80. XX wieku

Początek lat 80. to nadal dobre wyniki i oscylowanie klubu w górnej części tabeli, w tym kilka kolejnych medali, jednakże już bez złota. Z kolei w sezonie 1981/1982 wywalczony został po raz czwarty Puchar Polski. Jednakże sezon 1986/1987 okazał się być kryzysowy. Po 20 latach gry w I lidze i odniesieniu wielu sukcesów klub spadł do II ligi. W utrzymaniu nie pomogło nawet posiadanie w składzie trzech aktualnych reprezentantów Polski – Andrzeja Grzyba, Arkadiusza Wiśniewskiego i Leszka Urbanowicza. Rozbrat z najwyższą klasą rozgrywkową nie trwał jednak długo, bo zaledwie jeden sezon. Powrót do ekstraklasy w sezonie 1988/1989 okazał się bardzo udany i zakończył zdobyciem srebrnego medalu oraz wywalczenia piątego Pucharu Polski. Rok później akademicy do swojego dorobku dołożyli kolejny medal, tym razem brązowy.

Lata 90. XX wieku

Najlepsze jednak miało dopiero nadejść. Sezony 1990/1991 oraz 1991/1992 zakończyły się wywalczeniem dwa razy z rzędu "podwójnej korony", czyli jednocześnie zdobyciem Pucharu Polski oraz złotego medalu Mistrzostw Polski. W następnym sezonie do medalowego dorobku został jeszcze dołożony brąz. Sezon 1993/1994 okazał się powrotem kryzysu. Kłopoty finansowe i odejście kilku podstawowych graczy spowodowało, że klub spadł do I ligi serii B (w 1989 roku nazwa I ligi została przemianowana na I liga seria A, a II ligi na I liga seria B), a następnie nawet na jeden sezon do II ligi. Kolejne lata to naprzemienna gra w I lidze serii B i I lidze serii A. Sytuacja ustabilizowała się dopiero w sezonie 1998/1999, kiedy to klub pod wodzą Stanisława Iwaniaka, byłego zawodnika tej drużyny, na dobre powrócił do najwyżej klasy rozgrywkowej. Po zakończeniu sezonu 1999/2000 w miejscu dotychczasowej siatkarskiej ekstraklasy została utworzona zawodowa liga pod nazwą Polska Liga Siatkówki, a wśród jej uczestników znalazł się również kortowski klub.

Lata 00. XXI wieku

Sezon 2000/2001

Początek sezonu nie był zbyt udany. Praktycznie same porażki i nieliczne wygrane nie pozwalały kibicom spać spokojnie. 5 listopadzie 2000 roku ze stanowiska trenera zrezygnował Stanisław Iwaniak. Jego miejsce zajął Maciej Tyborowski, który ze swoim poprzednikiem znał się jeszcze z lat 70. XX wieku, kiedy to razem jako zawodnicy zdobywali pierwszy w historii klubu tytuł Mistrzów Polski. Nowy szkoleniowiec tchnął w drużynę nowego ducha, co przeniosło się także na poprawę gry. Akademicy pierwszy sezon w PLS zakończyli ostatecznie na 5. miejscu.

Sezon 2001/2002

Przed startem sezony sponsorem tytularnym drużyny została grupa PZU, a zwiększony budżet klubu miał umożliwić w przyszłości powrót do walki o Mistrzostwo Polski. Początkowo akademicy grali jednak w kratkę, przeplatając dobre mecze z niespodziewanymi porażkami. Zaowocowało to zmianą na posadzie trenera. Tym razem stery przejął Bogusław Cieciórski, jednakże na niewiele się to zdało, czego efektem było zaledwie 7. miejsce.

Sezon 2002/2003

Rok 2002 miał być przełomowym. Udało się ponownie ściągnąć byłych zawodników Mariusza Szyszko, Mariusza Sordyla i Piotra Poskrobko, którzy w barwach AZS zdobywali dwukrotnie Mistrzostwo Polski w latach 1991-1992, ale również Niemców Marka Siebecka i Steffena Busse. Trenerem natomiast został Wojciech Drzyzga. Zabiegi te wystarczyły jedynie na zajęcie 5. miejsca, co na pewno pozostawiało pewien niedosyt.

Sezon 2003/2004

Przed sezonem 2003/2004 dokonano kolejnych wzmocnień w postaci ściągnięcia m.in. Pawła Papke i Pawła Zagumnego. Na stanowisku trenera został zatrudniony Grzegorz Ryś. Dzięki temu po 11 latach przerwy AZS po raz kolejny stanął na podium Mistrzostw Polski zdobywając srebro. Do upragnionego złota brakowało niewiele, jednakże w finale górą byli zawodnicy Jastrzębia Borynia.

Sezon 2004/2005

Co się nie udało poprzednio, miało udać się tym razem. W celu poprawy przyjęcia i środka pozyskano Michała Bąkiewicza i Michała Ruciaka ze Skry Bełchatów oraz Marcina Nowaka z Energii Sosnowiec. Ruchy transferowe były o tyle optymistyczne, że nie tylko wzmacniały drużynę, ale również osłabiały jednego z głównych rywali w tym sezonie, a mianowicie Skrę Bełchatów. Pierwsza próba sił w finale Pucharu Polski, który rozgrywany był w olsztyńskiej Hali Urania okazała się jednak zwycięska dla gości z Bełchatowa. Akademicy mieli za to zrewanżować się w finale Mistrzostw Polski. Niestety kontuzje Pawła Papke i Michała Bąkiewicza w końcówce sezonu mocno pokrzyżowały te plany. Kibice musieli po raz kolejny obejść się smakiem i mimo dużej szansy na złoto, zadowolić srebrnym medalem.

Sezon 2005/2006

Przed rozpoczęciem sezonu postanowiono dokonać kolejnych wzmocnień ściągając Piotra Gruszkę ze Skry Bełchatów. Jednakże słaba postawa drużyny na początku rozgrywek doprowadziła do zmiany trenera. Pod koniec 2005 roku Grzegorza Rysia zastąpił Waldemar Wspaniały. Po jego opieką poprawiły się osiągane rezultaty, jednakże wystarczyło to tylko na zajęcie 4. miejsca przed fazą playoff. W efekcie tego w półfinale doszło do konfrontacji ze Skrą Bełchatów, która pomimo zaciętości okazała się być po raz kolejny przegrana. Na pocieszenie w walce o brąz udał się rewanż z AZS-em Częstochowa, który wcześniej wyeliminował olsztyńskich siatkarzy w walce o Puchar Polski.

Sezon 2006/2007

AZS Olsztyn w meczu przeciwko Delekcie Bydgoszcz w sezonie 2006/2007

Z racji rozgrywanych w Japonii mistrzostw świata, nowy sezon rozpoczął się dopiero w połowie grudnia. W składzie AZS-u pozostało trzech świeżo upieczonych wicemistrzów świata – Paweł Zagumny, Wojciech Grzyb i Michał Bąkiewicz. Piotr Gruszka, który nie do końca spełnił pokładane w nim nadzieje, nie doszedł do porozumienia z władzami klubu w sprawie nowego kontraktu i postanowił wrócić do Skry Bełchatów. Przeciwny kierunek objął Ireneusz Mazur, który na stanowisku trenera zastąpił Waldemara Wspaniałego. Z klubem pożegnali się także Marcin Nowak i Mark Siebeck. Przybyło za to dwóch obcokrajowców, reprezentant Stanów Zjednoczonych Richard Lambourne i Turek Sinan Cem Tanık. Transfery te okazały się w dalszej części sezonu strzałem w dziesiątkę. Akademicy świetnie rozpoczęli sezon. Jednakże kilka niespodziewanych porażek zadecydowało o zajęciu drugiego miejsca w fazie zasadniczej. W pierwszej rundzie playoff pojedynek z Jadarem Radom okazał się tylko formalnością. Tak samo miało być w półfinale z Jastrzębskim Węglem, ale dwa pierwsze mecze w Olsztynie nieoczekiwanie zakończyły się zwycięstwami gości. Jedna wygrana na wyjeździe tylko przedłużyła szanse akademików na finał, jednak kolejna porażka zrewidowała te plany. Podobnie jak w poprzednim sezonie w walce o brąz spotkały się drużyny akademickie z Olsztyna i Częstochowa i po raz kolejny lepsi okazali się siatkarze ze stolicy Warmii.

Sezon 2007/2008

Mimo dwóch srebrnych i dwóch brązowych medali w poprzednich latach, cel jakim było złoto, nie został osiągnięty. Ze sponsorowania klubu wycofała się Grupa PZU. Nowym sponsorem tytularnym zostało przedsiębiorstwo mleczarskie Mlepkpol. Z klubem pożegnali się także Paweł Papke i Michał Bąkiewicz. Na ich miejsce przyszli Grzegorz Szymański i reprezentant Niemiec Björn Andrae. Pierwsza część sezonu zasadniczego z pewnością nie napawała optymizmem, gdyż 4. miejsce było z pewnością poniżej oczekiwań. W związku z tym przed rozpoczęciem rundy rewanżowej władze klubu postanowiły dokonać wzmocnień i zakontraktowały dwóch nowych siatkarzy – przyjmującego Pawła Siezieniewskiego i niemieckiego rozgrywającego Franka Dehne. Na niewiele jednak zdały się te zabiegi. Drużyna dalej zaliczała wpadki z teoretycznie słabszymi rywalami i fazę grupową zakończyła na 4. miejscu. Tuż przed rozpoczęciem fazy playoff do dymisji podał się Ireneusz Mazur. Jego obowiązki przejął dotychczasowy drugi trener Mariusz Sordyl. Przed byłym zawodnikiem kortowskiego klubu stanęło niełatwe zadanie odzyskania dobrej dyspozycji przez jego podopiecznych. Pierwszym przeciwnikiem w fazie pucharowej była Resovia Rzeszów. Mimo słabszego składu na papierze postawiła trudne warunki przed zawodnikami z Warmii. Do rozstrzygnięcia potrzebny był piąty mecz rozgrywany w Olsztynie, który z pewnością należał do jednego z najbardziej emocjonujących w historii klubu. Rzeszowianie prowadzili już w setach 2:0, jednak akademikom udało się doprowadzić to tie-breaka. Mimo to jego początek nie był zbyt udany. Kiedy przy stanie 5:10 wydawało się, że to koniec marzeń o medalu, olsztyńscy siatkarze złapali wiatr w żagle zdobywając w końcówce 10 punktów, przy zaledwie dwóch oczkach rywali i odnieśli zwycięstwo w całym spotkaniu. W półfinale przeciwnikiem była Skra Bełchatów, od kilku lat dominująca w polskich halach. Mimo dobrych nastrojów i pięknego zwycięstwa w jednym z meczów na wyjeździe, przeciwnicy z Bełchatowa okazali się nie do przejścia. Po raz kolejny akademikom przyszło walczyć o brązowy medal. Tym razem ich przeciwnikiem był Jastrzębski Węgiel, a rewanż za zeszłosezonowy półfinał okazał się prostym zadaniem. Był to już 22. krążek w historii drużyny. Ku uciesze kibiców podczas wręczania medali prezes Mlekpolu Edmund Borawski zapewnił, że jego firma nadal będzie finansowo wspierać akademików.

Sezon 2008/2009

Hala „Urania” w Olsztynie

Przygotowania do nowego sezonu nie przebiegały zbyt optymistycznie. Mimo zapewnień z końca ubiegłych rozgrywek, Mlekpol ostatecznie wycofał się ze sponsorowania klubu bez podania wyraźnego powodu. Ponadto władze klubu długo utrzymywały, że wszystko jest pod kontrolą. Sytuacja ta nie podobała się kibicom, którzy co raz wyraźniej zaczęli domagać się rezygnacji prezesa klubu Bogusława Cieciórskiego, do czego wkrótce doszło. Tymczasowo jego obowiązki miał przejąć dotychczasowy rzecznik prasowy Tomasz Jankowski, jednak na tym stanowisku pozostał już do końca sezonu. Nie najlepsza sytuacja doprowadziła do stanu, w którym z podstawowego składu w drużynie pozostało tylko trzech zawodników – wychowanek Wojciech Grzyb oraz wciąż posiadający ważne kontrakty Paweł Zagumny i Grzegorz Szymański. Ostatecznie zespół zasilił również Fin Olli Kunnari oraz kilku polskich zawodników. Kibice odetchnęli z ulgą, kiedy mimo przedsezonowych problemów udało się przystąpić do rozgrywek z pełnym składem. Nie oznaczało to jednak końca problemów. Kłopoty finansowe nękały klub do końca sezonu. Jednakże dzięki pomocy miasta Olsztyn i Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego oraz samych siatkarzy, którzy zgodzili się na obniżenie swoich pensji, udało się uratować klub przed groźbą ogłoszenia bankructwa. Ostatecznie klub ukończył rozgrywki na 6. pozycji oraz dotarł do finału Pucharu Polski, w którym zajął drugie miejsce.

Sezon 2009/2010

Przed rozpoczęciem nowego sezonu wybrano nowego prezesa klubu. Został nim Mariusz Szyszko, były zawodnik tego zespołu i rodowity Olsztynianin. Jego głównym zamiarem stało się systematyczne budowanie drużyny, która za kilka lat miałaby ponownie wrócić do walki o najcenniejsze siatkarskie trofea. Najpierw trzeba było jednak odzyskać dobre imię klubu, tak aby w przyszłości ponownie udało się ściągnąć do klubu zawodników światowej klasy. Z drużyną pożegnali się Paweł Zagumny, Grzegorz Szymański, Wojciech Grzyb i Olli Kunnari. Na ich miejsca przybyło dwóch brazylijskich siatkarzy – Marcelo Hargreaves i Paulo Anchieta Veloso Pinto oraz kilku młodych Polaków. Celem postawionym przed drużyną było spokojne utrzymanie się w lidze. Początek sezonu nie napawał jednak optymizmem. Trzy pierwsze mecze zakończyły się porażkami 0:3, a główna fala krytyki spadła przede wszystkim na nowe nabytki z zagranicy. Jednakże wraz z kolejnymi spotkaniami akademicy prezentowali coraz równiejszą grę, a Marcelo swoją dobrą postawą i emocjonalnym podejściem do gry stał się ulubieńcem olsztyńskich kibiców. Ostatecznie AZS bezpiecznie utrzymał się w lidze zajmując 7. lokatę. Tym samym pierwszy cel założony przez nowego prezesa został spełniony.

Lata 10. XXI wieku

Sezon 2010/2011

Niespełna tydzień po zakończeniu rywalizacji w poprzednim sezonie, władze klubu wraz z trenerem Mariuszem Sordylem zaczęły kompletować skład na sezon 2010/2011. Nowymi zawodnikami zostali estoński rozgrywający Kert Toobal i francuski przyjmujący Samuel Tuia. Obydwaj grali wcześniej w lidze francuskiej oraz w reprezentacjach swoich krajów. Do klubu latach powrócił również wychowanek AZS-u Marcin Mierzejewski. Kolejną dobrą wieścią dla kibiców było podpisanie trzyletniej umowy z firmą Indykpol, która stała się sponsorem tytularnym. Zdecydowano się również ściągnąć do Olsztyna kilku młodych graczy. Kilkuletnie kontrakty zostały podpisane z środkowym Piotrem Hainem, rozgrywającym Wojciechem Włodarczykiem i przyjmującym Wojciechem Ferensem. Hitem transferowym okazało się ściągnięcie aktualnego Mistrza Europy Marcela Gromadowskiego. Ostatnim nowym zawodnikiem zakontraktowanym w drużynie Akademików okazał się serbski środkowy Vladimir Čedić. W drużynie pozostało też kilku zawodników z poprzedniego sezonu, w tym Paweł Siezieniewski, który został kapitanem drużyny. Cel postawiony przed drużyną zakładał wywalczenie co najmniej 6. miejsca na zakończenie rozgrywek. Stworzony skład na pewno dawał na to nadzieję, jednakże spore przetasowanie drużyny przed sezonem, a co za tym idzie ewentualne problemy ze zgraniem, mogły budzić niepokój części kibiców. Wszystko brutalnie zweryfikował rozpoczęty sezonu. Akademicy mieli problem ze zdobywaniem punktów nawet z teoretycznie słabszymi rywalami, co skutkowało okupowaniem ostatniego miejsca w tabeli. Już w trakcie sezonu zarząd klubu postanowił zmienić trenera i w miejsce Mariusza Sordyla zatrudniony został Rumun Gheorghe Cretu. Początkowo nie przyniosło to wymiernych rezultatów, aczkolwiek gra zespołu z czasem uległa nieznacznej poprawie. Tuż przed zamknięciem okna transferowego do drużyny dołączył duński rozgrywający argentyńskiego pochodzenia Axel Jacobsen. Niestety Akademikom nie udało się opuścić ostatniego miejsca w tabeli na zakończenie fazy zasadniczej sezonu. To oznaczało, że postawiony przed rozpoczęciem rozgrywek cel nie ma szans na realizację. W tej chwili priorytetem stała się walka o utrzymanie w najwyższej klasie rozgrywek. W międzyczasie, z powodu przedłużającej się kontuzji, został rozwiązany kontrakt z Vladimirem Čediciem. Druga faza w grupie klubów walczących o miejsca 7-10 nie przyniosła jednak poprawy humorów. AZS nie opuścił ostatniego miejsca i w fazie play-off przyszło mu rywalizować z Fartem Kielce, zwycięzcą drugiej fazy rozgrywek w grupie klubów walczących o miejsca 7-10. Pierwszy wyjazdowy mecz Akademicy nieznacznie przegrali. Następnie przyszła również nieznaczna wygrana u siebie oraz wygrana w hali przeciwnika. To oznaczało, że kolejne spotkanie w Uranii może zapewnić Akademikom bezpieczne utrzymanie w PlusLidze. Udało się to po niezwykle emocjonującym meczu. AZS ostatecznie zajął 8. miejsce w zakończonym sezonie.

Drużyna w sezonie 2011/2012

Sztab

Pierwszy trener	Tomaso Totolo
Drugi trener	Piotr Poskrobko
Kierownik drużyny	Leszek Urbanowicz
Trener przygotowania fizycznego	Alessio Carraro
Fizjoterapeuci	Paweł Ciesiun
	Ryszard Biernat
Lekarz klubowy	Wojciech Remiszewski
Statystyk	Kamil Sołoducha

Zawodnicy

Nr	Imię i nazwisko	Data urodzenia	Wzrost	Pozycja	Uwagi
1	Hernán, GuillermoGuillermo Hernán	1982-07-2525 lipca 1982	182 cm	rozgrywający	–
2	Stelmach, AndrzejAndrzej Stelmach	1972-08-1515 sierpnia 1972	200 cm	rozgrywający	–
3	Łukasik, PiotrPiotr Łukasik	1994-07-1111 lipca 1994	206 cm	przyjmujący	–
4	Mariański, BartoszBartosz Mariański	1992-05-2626 maja 1992	186 cm	libero	–
5	Ferens, WojciechWojciech Ferens	1991-04-055 kwietnia 1991	194 cm	przyjmujący	–
6	Yudin, IgorIgor Yudin	1987-06-1717 czerwca 1987	198 cm	atakujący / przyjmujący	do 31 stycznia 2012
7	Gaca, MariuszMariusz Gaca	1984-01-2020 stycznia 1984	201 cm	środkowy	–
8	Urbanowicz, JakubJakub Urbanowicz	1993-08-1414 sierpnia 1993	200 cm	przyjmujący	–
9	Ananiew, MetodiMetodi Ananiew	1986-02-1717 lutego 1986	202 cm	przyjmujący	–
10	Gunia, DawidDawid Gunia	1987-01-011 stycznia 1987	203 cm	środkowy	–
11	Kadziewicz, ŁukaszŁukasz Kadziewicz	1980-09-2020 września 1980	206 cm	środkowy	od 17 października 2011 do 28 lutego 2012
13	Mierzejewski, MarcinMarcin Mierzejewski	1982-01-044 stycznia 1982	182 cm	libero	–
14	Siezieniewski, PawełPaweł Siezieniewski	1981-12-2727 grudnia 1981	199 cm	przyjmujący	–
15	Winnik, WojciechWojciech Winnik	1984-10-055 października 1984	194 cm	atakujący	–
16	Hain, PiotrPiotr Hain	1991-02-2626 lutego 1991	207 cm	środkowy	–
17	Krzysiek, BartoszBartosz Krzysiek	1990-02-1919 lutego 1990	208 cm	atakujący	–

Bibliografia

1. Historia Klubu (pol.). azsolsztyn.deal.pl. [dostęp 2010-09-08].
2. Nasi rywale: Trochę z olsztyńskiej historii (pol.). zaksa.net. [dostęp 2010-09-08].
3. Akademicy z Kortowa (pol.). supervolley.pl. [dostęp 2010-09-08].
4. Archiwum Polskiej Ligi Siatkówki (pol.). archiwum.pls.pl. [dostęp 2010-09-08].

Zobacz też

• AZS UWM Olsztyn
• Hala Urania w Olsztynie
• Sport w Olsztynie
• AZS II Olsztyn – rezerwy klubu
• Polska Liga Siatkówki
• Mistrzostwa Polski w piłce siatkowej mężczyzn
• Puchar Polski w piłce siatkowej mężczyzn

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona klubu