Willa Edwarda Herbsta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pałac Edwarda Herbsta)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Willa Edwarda Herbsta
Willa Edwarda Herbsta
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Przędzalniana 72
Typ budynku willa
Styl architektoniczny neorenesans włoski
Architekt Hilary Majewski
Inwestor Edward Herbst
Kondygnacje 1
Rozpoczęcie budowy 1875
Pierwszy właściciel Edward Herbst
Obecny właściciel Muzeum Sztuki w Łodzi
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Willa Edwarda Herbsta
Willa Edwarda Herbsta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Willa Edwarda Herbsta
Willa Edwarda Herbsta
Ziemia 51°45′15″N 19°29′05″E/51,754167 19,484722Na mapach: 51°45′15″N 19°29′05″E/51,754167 19,484722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Willa od strony ogrodu

Willa Edwarda Herbsta – neorenesansowy pałac wybudowany prawdopodobnie wg projektu Hilarego Majewskiego w latach 1875–1877, w którym zamieszkała najstarsza córka Karola Scheiblera z mężem Edwardem Herbstem.

Pałac wzniesiono u zbiegu obecnych ulic bp. W. Tymienieckiego i Przędzalnianej, w bezpośredniej bliskości fabryki scheiblerowskiej oraz przyfabrycznego osiedla dla jej robotników – Księży Młyn. Jednopiętrowy, neorenesansowy, na planie prostokąta zbliżonego do kwadratu, nakryty czterospadowym dachem z belwederem. W 1877 r. do pałacu, od strony wschodniej, dobudowano salę balową, a z kolei do niej, od strony północnej, oficynę gospodarczą na rzucie prostokąta, z bocznymi skrzydłami. Drugi budynek gospodarczy, mieszczący stajnię i powozownię, zaprojektowany przez innego łódzkiego architekta – Adolfa Zeligsona (Seligsona) – powstał w 1893.

Pałac pozostawał w rękach rodziny do końca 1941 roku. Po pierwszych mieszkańcach wilii, którzy w 1919 r. przeprowadzili się do Sopotu[1], zamieszkał tu ich syn – Leon (1880–1942) z żoną Aleksandrą (1889–1970), którzy opuścili ją pod koniec 1941 wyjeżdżając do Wiednia. Zabrali ze sobą całe wyposażenie domu. Leon nie dożył zakończenia wojny. Zmarł bezpotomnie. Po jego śmierci żona powróciła do Łodzi i tu zmarła. W październiku 2013 r. symbolicznie powróciła do willi poprzez odnaleziony w prywatnej kolekcji w Łodzi jej portret autorstwa niemieckiego impresjonisty Fritza von Kamptza[2].

Po II wojnie światowej willa miała kilku użytkowników: przedszkole oraz spółdzielnię pracy produkującą bombki choinkowe. Doprowadzili oni willę, szczególnie spółdzielnia, do stanu prawie całkowitej dewastacji.

Po przejęciu przez Muzeum Sztuki w Łodzi i gruntownej rekonstrukcji w latach 80. XX w. w willi powstał oddział muzeum, w którym prezentowane są wnętrza mieszkalne typowe dla łódzkiej elity przemysłowej przełomu XIX i XX wieku. Jednostka muzealna po remoncie w 2013 roku przybrała oficjalną nazwę Muzeum Pałac Herbsta.

W 1990 r. za przywrócenie świetności rezydencji Herbstów Muzeum Sztuki w Łodzi otrzymało medal ˌˌEuropa Nostra.

W kwietniu 2012 r. w nowej przestrzeni ekspozycyjnej w dawnej powozowni, otwarto Galerię Sztuki Dawnej, gdzie można podziwiać dzieła malarstwa polskiego i europejskiego[3].

20 września 2013 r. otwarto ponownie podwoje willi Herbstów, po trwającym prawie dwa lata gruntownym remoncie renowacyjno-odświeżającym. W jego trakcie starano się maksymalnie przywrócić jej pierwotny kształt na bazie szerokiej kwerendy archiwalno-ikonograficznej. Między innymi zrekonstruowano tzw. ˌˌogród zimowyˈˈ, czyli willową palmiarnię. Także gruntownej rekonstrukcji poddano ogród znajdujący się przy willi.

Przypisy

  1. Tu zamieszkali w nie mniej okazałej rezydencji przy obecnej ul. T. Kościuszki 29; porównaj: Willa Herbstów na stronie Dawny Sopot
  2. Łukasz Kaczyński, Witaj w domu, Aleksandro; [w:] Polska. Dziennik Łódzki, 7 X 2013, nr 234, s. 12.
  3. Galeria Sztuki Dawnej. msl.org.pl. [dostęp 2014-04-01].