Pałac biskupi w Astordze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pałac biskupi (po lewej) i katedra (po prawej) w Astordze

Pałac biskupi w Astordze – budynek w |Astordze, zaprojektowany przez katalońskiego architekta Antonia Gaudiego. Znajduje się obok katedry w Astordze, prowincja León. Pałac ten, jak i La Casa Botines oraz El Capricho są jedynymi dziełami, które Gaudi wykonał poza Katalonią.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po pożarze jak wybuchł w pierwotnym pałacu, władze miasta zorientowały się że nie mają architekta do jego odbudowy. Jednak szybko okazało się, że biskup Joan Baptysta Grani i Vellespinos powierzył konstrukcje nowego pałacu swojemu przyjacielowi Gaudiemu. Niestety, architekt nie był w stanie zrekonstruować owego budynku, ponieważ był zajęty w tym czasie innymi projektami jak np. Sagrada Família.

Aby nie opóźniać projektu poprosił biskupa o przesłanie fotografii, rysunków oraz informacji o miejscu, co pozwoliło mu zaprojektować nowy pałac. Po wprowadzeniu kilku poprawek projekt był gotowy w lutym 1889 roku. Kilka miesięcy później, 24 czerwca zaczęto stawiać pierwsze fundamenty. W 1883 zmarł biskup Gran, czego wynikiem było wstrzymanie budowy. Ostatecznie pałac został skończony między 1907 a 1915 rokiem przez Ricarda Garcia Guereta. Cała budowa trwała od 1889 do 1915 roku. W 1956 biskup Julia Castelltort rozpoczął restaurować budynek, aby zmienić go w siedzibę biskupów. Niestety, nie osiągnął sukcesu. W krótkim czasie biskup zmarł, a kolejny biskup Marcelo González Martín ogłosił funkcjonowanie pałacu i zmodyfikował go. Do dnia dzisiejszego pałac jest nazywany El Museo de los Caminos, poświęcony Drodze św. Jakuba.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze pałacu

Biskupi Pałac z Astorgi jest budynkiem, utrzymanym w atmosferze średniowiecza. Gaudi zaprojektował go w stylu neogotyckim, nurcie który był wówczas bardzo modny. Fasada prezentuje 4 wieże cylindryczne i jest otoczona fosą. Ganek posiada 3 duże łuki utworzone z małych kafelek odseparowanych od siebie. Gaudi zaprojektował fasadę z aniołem, który miał osiągać 5 metrów wysokości. Ostatecznie nie doszło to do skutku. Parter zawiera ogromny korytarz, z którego odchodzą szlachetne schody, które dzięki swej wysokości pozwalają na otwarcie dużych okien w kształcie trójkątów. Struktura dzieła skupia się na kolumnach z udekorowanymi kapitelami i skrzyżowanych sklepieniach.