Pałac książąt burgundzkich w Dijon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pałac książąt burgundzkich w Dijon
Centralne skrzydło pałacu
Centralne skrzydło pałacu
Państwo  Francja
Miejscowość Dijon
Rozpoczęcie budowy 1356
Pierwszy właściciel książęta Burgundii
Obecny właściciel miasto Dijon
Położenie na mapie Côte-d'Or
Mapa lokalizacyjna Côte-d'Or
Pałac książąt burgundzkich w Dijon
Pałac książąt burgundzkich w Dijon
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Pałac książąt burgundzkich w Dijon
Pałac książąt burgundzkich w Dijon
Ziemia 47°19′19″N 5°02′29″E/47,321944 5,041389Na mapach: 47°19′19″N 5°02′29″E/47,321944 5,041389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wieża Filipa Dobrego
Dziedziniec
Sala Stanów
Główna klatka schodowa
Kaplica grzebalna książąt Burgundii

Pałac książąt Burgundii w Dijon, zwany też pod nazwą Pałac Stanów - zespół pałacowy budowany od XV do XVIII, położony w Dijon, dawnej stolicy Burgundii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samodzielne księstwo Burgundii istniało od IX wieku. Pierwszą rezydencją jego władców był zamek położony na terenie dzisiejszego pałacu, o którego wyglądzie nie wiadomo prawie nic, oprócz faktu, że został on wzniesiony na fundamentach i z wykorzystaniem części murów jeszcze wcześniejszego fortu galijskiego[1]. Zachowany do naszych czasów pałac książąt Burgundii powstawał, z przebudowy poprzedniego obiektu, od 1356. Jego najstarszą częścią była 46-metrowa wieża Bar.

W obiekcie rezydowali kolejno książęta Filip II Śmiały, Jan bez Trwogi, Filip III Dobry, za którego czasów rozbudowano pomieszczenia mieszkalne dla książąt, zbudowano kuchnię i salę balową oraz fasadę obiektu, oraz Karol Zuchwały. Filip Śmiały, Jan bez Trwogi i Filip Dobry z małżonkami zostali pochowani na terenie pałacu[2]. Po jego śmierci księstwo burgundzkie przestało istnieć, a Burgundia razem z Dijon została włączona do domeny królewskiej. Oficjalnym właścicielem pałacu został król Ludwik XI, który jednak, podobnie jak jego następcy, nigdy z niego nie korzystał. Do 1679 pałac był siedzibą gubernatora, a następnie zgromadzenia stanowego Burgundii pod nazwą Pałacu Stanów.

Po przejęciu gmachu przez nowego właściciela pałac został wyremontowany i poddany konserwacji. Na terenie obiektu w latach 1682-1685 pracował Daniel Gittard[3], a po nim Jules Hardouin-Mansart. Dokonali oni przebudowy obiektu w stylu klasycystycznym, dodając główny dziedziniec i dwa skrzydła[1]. Ponadto na dziedzińcu stanął w 1725 pomnik Ludwika XIV, który znajdował się tam do Wielkiej rewolucji francuskiej.

W 1787 obiekt przejęło całkowicie miasto Dijon, od tej pory pałac pełni funkcje miejskiego ratusza. Jego część została zaadaptowana na Muzeum Sztuk Pięknych[4] z bogatą kolekcją sztuki flamandzkiej[5], dla którego wzniesiono w XIX wieku dodatkową klasycystyczną elewację.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pałac jest trójskrzydłowy, czterokondygnacyjny, z dziedzińcem otwartym z jednej strony. Wejście do niego wiedzie poprzez dwa wysunięte skrzydła boczne z klasycystycznymi fasadami, opartymi na pięciu jońskich pilastrach, z bogato rzeźbionym tympanonem. Dekoracje centralnego skrzydła są skromne - wszystkie okna pałacu mają czworoboczny kształt bez obramowań. Nad całością dominują dwie zakończone płaskim dachem wieże, z których wyższa, Filipa Dobrego, pełni dziś funkcję tarasu widokowego[6]. Na dziedzińcu wewnętrznym zamku, przy schodach na wieżę Filipa Dobrego, zachowały się elementy gotyckich płaskorzeźb dekoracyjnych.

Wnętrza obiektu zostały poważnie przekształcone w czasie urzędowania na jego terenie stanów burgundzkich[5]. W dzisiejszych czasach większość z nich reprezentuje styl barokowy z plafonami, sztukateriami, płaskorzeźbami z tego okresu. Gotyk zachował się jedynie w części piwnic i kaplicy książąt.

Przypisy