Pałac w Łagowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac w Łagowie k.Zgorzelca
Obiekt zabytkowy nr rej. 1272 z 6.04.1965 roku [1]:
Widok ogólny pałacu
Widok ogólny pałacu
Państwo  Polska
Miejscowość Łagów (województwo dolnośląskie)
Styl architektoniczny renesansowy
Kondygnacje 3
Ukończenie budowy 1581[2]
Ważniejsze przebudowy 1782[3]
Pierwszy właściciel Michał Ender von Serch
Kolejni właściciele Johann Georg von Brandenburg
Albrecht von Wallenstein
Christina Frederika Geissler
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pałac w Łagowie k.Zgorzelca
Pałac w Łagowie k.Zgorzelca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Łagowie k.Zgorzelca
Pałac w Łagowie k.Zgorzelca
Ziemia 51°09′26,975″N 15°02′33,054″E/51,157493 15,042515
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Renesansowy pałac w Łagowie - pałac położony we wsi Łagów k.Zgorzelca , wybudowany w 1581 roku przez Michała Endera von Sercha i jego żonę Elizabeth Hoffmann.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze informacje o Łagowie pochodzą z początku XIV wieku. Właścicielami majątku była m.in. rycerska rodzina von Penzig, von Salza, Matthias Axt, a od 1481 roku burmistrz Görlitz Georg Emmerich. W II połowie XVI wieku właścicielem wsi był członek rodu von Serch. Za sprawą Michała Endera von Serch i jego żony Elizabeth Hoffmann, w 1581 roku powstał renesansowy pałac, którego fragmenty zachowały się do dzisiaj w bryle budynku.

W 1620 roku w łagowskim pałacu główną kwaterę miał Johann Georg von Brandenburg. W czasie wojny trzydziestoletniej, od 30 października do 4 listopada 1633 roku rezydował tu Albrecht von Wallenstein. Gościem w 1680 roku był także książę saksoński Johann Georg II. Rezydencja cieszyła się więc dobrą sławą i przyciągała w swoje progi wielkie osobistości tamtych czasów.

Pałac swój kształt uzyskał w czasie przebudowy w 1782 roku z inicjatywy Christiny Frederiki Geissler. Z tego okresu pochodzi m.in. główny portal z pilastrami we wschodnim ryzalicie, w którym także znajduje sie tablica fundacyjna z 1581 roku oraz kartusz herbowy Endera von Sercha i rodziny Hoffmanów. Pałac w Łagowie pozostawał w rękach rodziny Geissler do przełomu XIX i XX wieku. W XXI wieku zmienił się właściciel, dzięki czemu zabytek został odremontowany i przywrócono mu dawny wygląd.

Obecnie pałac w Łagowie znajduje się po środku dziedzińca folwarcznego, który zamknięty jest z trzech stron budynkami gospodarczymi i budynkiem czeladnym. Ponadto częściowo po wschodniej i południowej stronie budynek ograniczono wysokim ceglanym murem. Na dziedziniec prowadzą dwa wjazdy: wjazd główny wiedzie od wschodu pod budynek folwarczny, natomiast wjazd pod zabudowanie gospodarcze prowadzi od zachodu poprzez bramę główną. [2]

Architektura pałacu[edytuj | edytuj kod]

Pałac obecnie to trzykondygnacyjna budowla na planie wydłużonego prostokąta z dwukondygnacyjnym ryzalitem wejściowym. Posiada dwie wieże - sześciokondygnacyjną z ośmiobocznym hełmem po stronie południowej oraz pięciokondygnacyjną po stronie północnej zakończoną równo z kalenicą. Pałac posiada dwutraktowy układ pomieszczeń. Hol w części centralnej budowli sklepiony jest krzyżowo z kolebkami i lunetami oraz wsparty jest na szerokich filarach. Na dziedzińcu stoją wykonane przez Jana Chrystiana Kirchnera barokowe rzeźby, które pochodzą z pałacu w Radomierzycach.[4]


Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 01.12.2012]. s. 259.
  2. 2,0 2,1 Dwór w Łagowie. [dostęp 2012-12-01].
  3. Gaworski Marek - "Najpiękniejsze zamki, pałace Śląska i pogranicza polsko-czeskiego" Wydawca - Matiang (Strzelce Opolskie 2012) Strona - 2 ISBN 978-83-932293-6-9
  4. Łagów. [dostęp 2012-12-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Gaworski: Najpiękniejsze zamki, pałace Śląska i pogranicza polsko-czeskiego. Strzelce Opolskie: Matiang, 2012, s. 203. ISBN 978-83-932293-6-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]