Pałac w Chróstniku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac w Chróstniku
Obiekt zabytkowy nr rej. A/2823/268 z 10.05.1951
Fasada pałacu od strony wschodniej w 2014 roku
Fasada pałacu od strony wschodniej w 2014 roku
Państwo  Polska
Miejscowość Chróstnik
Architekt Martin Frantz
Kondygnacje 3
Pierwszy właściciel Brzuchacze
Kolejni właściciele Georg Karl von Haugwitz,
Obecny właściciel Dariusz Miłek
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Chróstniku
Pałac w Chróstniku
Ziemia 51°21′N 16°10′E/51,350000 16,166667Na mapach: 51°21′N 16°10′E/51,350000 16,166667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pałac w Chróstniku - pałac barokowy z 1728 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac został zbudowany w miejscu istniejącego tam w XIV wieku zamku. Wybudowali go ówcześni właściciele – rodzina Brzuchaczy. Zamek został przebudowany na pałac w latach 1723-1728 z polecenia pułkownika wojsk króla Polski Georga Karla von Haugwitza według projektu architekta Martina Frantza.

W 1909 do pałacu dobudowano oficynę i kuchnię – jeszcze dziś są dostrzegalne pozostałości dawnej fosy otaczającej pierwotnie zamek. W części północno-wschodniej pałacu fosa ta jest jeszcze dziś wypełniona wodą, z kolei w części południowo-zachodniej jej miejsce określa zagłębienie terenu.

Po II wojnie światowej pałac w Chróstniku przeznaczono na internat znajdującej się w Chróstniku szkoły rolniczej. Spłonął on we wrześniu 1976 r. Od tego czasu sukcesywnie rozkradano jego ocalałe z pożaru resztki. Obecnie ruiny pałacu w Chróstniku zostały kupione od jego dotychczasowego posiadacza – Skarbu Państwa. Aktualny właściciel, którym jest Dariusz Miłek, rozpoczął w 2009 remont obiektu. Inwestycja szacowana jest na kilkanaście milionów złotych. Pałac pokryto sprowadzanymi z Niemiec łupkowymi dachówkami, a w parku posadzono 40-letniego tulipanowca z Belgii. Właściciel kupił również sąsiednie budynki szkoły rolniczej działającej w latach 1954-2011 za prawie 4,4 mln zł. Zostały one wyburzone. Kupione zostały także sąsiednie prywatne budynki mieszkalne.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Chróstniku był budowlą wolnostojącą o założeniu barokowym. Bogata architektura pałacu opierała się na kompozycjach symetrycznych z dużą ilością różnorakich detali oraz bogatym wystrojem kamieniarskim. Układ wnętrz w pałacu był w zasadzie korytarzowy z rozrzędem z holu położonego w centralnej części budynku. Na osi układu pałacu znajdowała się reprezentacyjne sale o ośmiu przęsłach krytych sklepieniem żaglastym i krzyżowym. Z sali balowej wychodziło się do ogrodu poprzez niezwykle rozbudowane tarasy i reprezentacyjne piaskowe schody. Wnętrze pałacu posiadało bardzo bogaty wystrój architektoniczny i dekoracje sztukaterskie. Sala reprezentacyjne na pierwszym piętrze zdobiły freski na suficie. W jadalni, w stropie znajdowały się platformy z malowidłem. Podjazd do pałacu przerzucono nad fosę, ujęty był malowaną balustradą i kamiennymi balkonowymi lateriami na słupach.

Fasada frontowa pałacu składała się z trzykondygnacyjnej partii centralnej, z kondygnacyjnych skrzydeł bocznych oraz z wysuniętych bocznych skrzydeł trójkondygnacyjnej ryzalitów zwieńczonych kamienną balustradą tarasów. Partię centralnej fasady podkreślono bardzo ozdobnym szczytem architektonicznym.

Główny portal wejść w wykonaniu koszowym, obramowany był ukośnie podstawionymi pilastrami, te zamiast głowni miały konsole podtrzymujące centralny taras pierwszego piętra. Wielkie boczne okno parteru zamykały łęki. Pełne wejście do pałacu ujęte było profilowanym portalem o łęku eliptycznym. Portal zwieńczony bogatym kartuszem wypełnia pole odcinkowego tympanonu w poziomie okapu. Boczne prostokątne okna udekorowana fantazyjnie wygiętymi obdeszyńcami.

Trzecia kondygnacja partii centralnej, posiadała centralny środkowy otwór okienny w formie elipsy. Środkowa oś partii centralnej wyraźnie odróżniała się od innych części pałacu. Posiadała odmienne otwory, detale architektoniczne, skrzydła boczne były o wiele skromniejsze.

Fasada parkowa pałacu także była symetryczna z głównego dwukondygnacyjnego korpusu wysunięta była tutaj trzykondygnacyjna część środkowa. Ta zwieńczona była na szczycie podobnie jak fasada główna. Formy architektoniczne i dekoracyjne rzeźb fasady ogrodowej fasad bocznych powtarzały na ogół motyw fasady głównej. Zamiast tarasu na pierwszym piętrze znajdował się balkon zwieńczający bogaty portal. Symetrię tarasu podkreślały balustrady oraz rzeźby tarasów i schodów prowadzących do parku.

Mansudowy, ceramiczny dach pałacu zdobiły podczaszowe nadbudówki na osiach fasad, oryginalne w kształcie kominy zwieńczone były gzymsami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]