Pałacyk Kosińskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 52°14′59.28″N 17°23′29.08″E / 52.2498000, 17.3914100

Pałacyk Kosińskich
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. 2090/A
Palacykkosinskich2011.JPG
Pałacyk Kosińskich w 2011 roku
Miejsce Połażejewo
Wpisany do
rej. zabytków
30 maja 1986

Pałacyk Kosińskich – pałac znajdujący się w Połażejewie, zbudowany prawdopodobnie dla Witolda i Marii Kosińskich.

Spis treści

[edytuj] Dane techniczne

Pałac dwukondygnacyjny w stylu eklektycznym z elementami klasycystycznymi o kubaturze 3186 m³, i powierzchni 739 m². Budowlę kształtują trzy uporządkowane nierównej szerokości i wysokości bryły. Korpus główny będący zasadniczą częścią pałacu wzniesiony na planie prostokąta, piętrowy przykryty dachem płaskim z attyką. Elewację frontową i tylną, siedmioosiową, poprzedzają tarasy ograniczone ozdobnymi balustradami. Elewacje frontową, będącą jednocześnie elewacją ogrodową poprzedza duży taras, ograniczony dwustronnie biegnącą balustradą, nad którym na czterech kolumnach wspiera się w strefie piętra balkon. Elewacje obiega rytm prostokątnych okien ujętych w proste obramienia i profilowane listwy nadokienne. Dwie przybudówki parterowe flankowane na narożach wieżyczkami zwieńczonymi krenelażem. Pałac otacza park o charakterze krajobrazowym założony w końcu XIX wieku. Pałac wpisany do rejestru zabytków pod numerem 2090/A (30.V.1986 r.), a park 23/wlkp/A (7.IV.2000).

Pałacyk Kosińskich w roku 1929
Pałacyk Kosińskich w roku 2007 stan sprzed remontu

[edytuj] Zarys historyczny

W latach 1416-1427 wieś Połażejewo należała do braci Mikołaja i Świętosława Polojewskich, w latach późniejszych (1501-1510) własność Kapituły Gnieźnieńskiej. Do 1578 r. własność Stanisława Ossowskiego syna Pawła. Następnie wieś wchodziła w skład majątku Winnagóra nadanego gen. Henrykowi Dąbrowskiemu przez cesarza Napoleona. W początku XIX w. właścicielką była Bogumiła Bogusława Mańkowska urodzona w 1814 r. w Paryżu, córka Barbary Chłapowskiej i gen. Henryka Dąbrowskiego, oraz jej mąż gen. Teodor Mańkowski syn Seweryna, a wnuk Ignacego.

Kolejni właściciele to: Maria Rekowska z Koszut zamężna z Witoldem Kosińskim z Połażejewa synem powstańca styczniowego Władysława Kosińskiego z Targowej Górki, a wnukiem Antoniego Amilkara Kosińskiego generała wojsk Księstwa Warszawskiego, walczącego u boku gen. Henryka Dąbrowskiego.

Budynek pałacu został naniesiony na mapach pruskich z roku 1864, zbudowany prawdopodobnie na zlecenie Kosińskich. 17 maja 1883 r. Witold Kosiński sprzedał majątek Połażejewo Wacławowi Boeningowi z Wrześni. Pałac został przebudowany przynajmniej raz, w roku 1922 r., na co wskazuje wpis w księdze budynku, oraz inicjały Kazimierza Boeninga na zwieńczeniu fasady. Ostatni przedwojenny właściciel Kazimierz Boening został rozstrzelany przez Hitlerowców 14 października 1939 r. na rynku w Środzie Wielkopolskiej. W czasie II Wojny Światowej była tu między innymi kwatera oficerów Luftwaffe. W 1945 r. budynek został zniszczony przez wojska radzieckie. Rok później pałacyk został przejęty przez Skarb Państwa. W 1988 r. RSP rozpoczęło remont pałacu, który z braku funduszy został przerwany. Od 2007 roku pałacyk jest własnością prywatną a w sierpniu 2011 roku został zakończony jego remont i odbudowa, oraz rewitalizacja przypałacowego parku.

[edytuj] Linki zewnętrzne

[edytuj] Źródła

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia