Pałka teleskopowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baton złożony (u góry) i rozłożony (u dołu)
Szwedzka policjantka z rozłożoną pałką teleskopową

Pałka teleskopowa, baton – nowoczesny rodzaj składanej broni obuchowej, znany w Polsce po zakończeniu I wojny światowej, na świecie rozpowszechniany od 1950 roku. Wykonana najczęściej z lekkiego i mocnego metalu (np. aluminium), czasem z tworzyw sztucznych.

W formie złożonej ma długość około 15–20 cm, a w formie rozłożonej – około 40–60 cm. Produkowana na masową skalę często różni się jakością wykonania i stylistyką.

Zbudowana jest z rękojeści, zakończenia rękojeści, ramienia dwuczłonowego, zakończenia ramienia. Trzy segmenty (rękojeść, pierwszy człon i drugi człon ramienia) łączą się w tzw. układzie kielichowym, gdzie podczas rozkładania szerszy koniec jednej części jest hamowany wewnątrz węższej części kolejnego segmentu. Rozłożenie pałki następuje w wyniku jednego szybkiego ruchu wysuwająco-wstrząsającego. Złożenie następuje po silnym uderzeniu wewnętrzną stroną dłoni w zakończenie dwuczłonowego ramienia lub przez prostopadłe uderzenie końcem pałki o twarde podłoże.

Oficjalna broń w formacjach ochrony porządku publicznego: służb specjalnych (w tym policji) i ochroniarskich (w szczególności tzw. bramkarzy)[1]. Używana przez adeptów sztuk walki, kierowców komunikacji miejskiej, kierowców taksówek[2].

W Polsce jej sprzedaż jest koncesjonowana[3].

Na zakup i posiadanie pałek teleskopowych w Polsce nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia (nie trzeba też zakupionych pałek rejestrować), o ile nie mają wkładki lub końcówki z ciężkiego i twardego materiału[4]. Z powodu braku doprecyzowania kryteriów oceny „ciężkości i twardości materiału” czy szerzej - zakończenia pałek, ustawa wymaga interpretacji. W przypadku wniosku o ukaranie posiadacza „nielegalnej” pałki, sądy zmuszone są powoływać biegłych. Nieuprawnione posiadanie pałki będącej bronią w rozumieniu Ustawy o broni i amunicji nie jest jednak przestępstwem, a jedynie wykroczeniem, za które grozi kara grzywny lub aresztu[5].

Użycie pałki teleskopowej przeciw człowiekowi, w sytuacji innej niż obrona konieczna, może zostać uznane za przestępstwo popełnione przy użyciu niebezpiecznego przedmiotu w rozumieniu art. 280 oraz 159 Kodeksu Karnego. Kwalifikacja taka ma miejsce, gdy popełniający przestępstwo używał pałki w sposób bezpośrednio zagrażający życiu ludzkiemu.

Przypisy

  1. Tomasz Maczuga: Pałka teleskopowa – walka obronna, Sieradz: Prof-Art, 2010, s.10-18. ISBN 978-83-89-95487-9.
  2. Piotr Sochacki, Krzysztof Plombon: Pałka teleskopowa. Poradnik dla słuchaczy i nauczycieli policyjnych. Piła 2008, ss. 4–10.
  3. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie rodzajów broni i amunicji oraz wykazu wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym na których wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja (Dz. U. z 2001 r. Nr 145, poz. 1625).
  4. Wg art. 4 ust.1 pkt. 4 Ustawy o broni i amunicji z dnia 21 maja 1999 roku (Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549) pozwolenie na broń wymagane jest dla pałek zawierających wkładki lub końcówki z ciężkiego i twardego materiału.
  5. Zob. art. 51 Ustawy o broni i amunicji (Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549). Nie jest jasne, czy art. 51 ust.1 w brzmieniu po ostatnich nowelizacjach zawiera typ wykroczenia polegający na posiadaniu bez rejestracji innych przedmiotów niż broń pneumatyczna. Możliwe jest też jednak oskarżenie z art. 51. ust.3, który stanowi, iż kto posiada broń, nie mając przy sobie legitymacji posiadacza broni lub innego dokumentu upoważniającego do posiadania broni, podlega karze grzywny. Przy czym, w obliczu braku przepisów wykonawczych umożliwiających wydanie dokumentów upoważniających do posiadania broni białej, byłoby to oskarżenie o łamanie martwego prawa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]