Państwa kandydujące do Unii Europejskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ambox outdated serious.svg
 Ten artykuł lub sekcja wymaga modyfikacji na podstawie najświeższych informacji.
Niektóre treści (dotyczące Informacja o traktacie lizbońskim jest nieaktualna od co najmniej 3 lat) są już na pewno lub najprawdopodobniej nieaktualne. Należy artykuł zweryfikować we wskazanym zakresie i adekwatnie go zmienić, a następnie usunąć niniejszy szablon z kodu tego hasła.
Artykuł czeka na aktualizację od marca 2013
Unia Europejska i kandydaci do członkostwa

     Unia Europejska

     Oficjalni kandydaci

     Potencjalni kandydaci

     Złożenie podania o członkostwo jest możliwe

Członkiem Unii Europejskiej może zostać tylko wolne, niepodległe, suwerenne, demokratyczne państwo europejskie o rozwiniętej gospodarce rynkowej, zdolnej do konkurowania na jednolitym, wspólnym rynku wewnętrznym. Wymogi te zostały spisane przez przywódców ówczesnej dwunastki podczas szczytu Rady Europejskiej w Kopenhadze z 1993 roku i znane są dzisiaj jako kryteria kopenhaskie. Ponadto w Madrycie w 1995 Rada Europejska nakazała zaakceptować w pełni i bez zastrzeżeń acquis communautaire oraz posiadać sprawnie działającą administrację i sądownictwo zdolne wyegzekwować unijne i wspólnotowe akty prawne (kryteria madryckie). Podana kolejność nie jest przypadkowa i uwzględnia:

  • stan negocjacji o członkostwo,
  • negocjacji o stowarzyszenie - stowarzyszeniu z uwzględnieniem choćby minimalnej akceptacji prawa wspólnotowego i liberalizacji handlu; obecnie takie porozumienia są zawarte z państwami bałkańskimi i Turcją; odmienne porozumienia zawierane były z:
    • byłymi koloniami państw członkowskich - porozumienia AKP
    • państwami Basenu Morza Śródziemnego - proces barceloński
    • państwami WNP - Porozumienia o Partnerstwie i Współpracy
      • należy jednak zaznaczyć, że nie są to sensu stricto stowarzyszenia, gdyż nie ma w nich mowy o dostosowaniu prawa krajowego do acquis communautaire, zawierane były w różnych odstępach czasowych (poczynając od lat 70. do czasów obecnych) i przechodziły różne fazy intensywności - tzw. generacje umów - od umów jedynie gospodarczych (pierwsza generacja) do umów obejmujących m.in.: wymianę kulturalną, szeroką liberalizację handlu (strefa wolnego handlu), prawa człowieka, programy pomocy gospodarczej MEDA, TACIS (trzecia generacja); obecnie jednym przykładem poza Bałkanami i Turcją jest Ukraina (rozpoczęte negocjacje ws. stowarzyszenia); dla Norwegii, Liechtensteinu i Islandii stowarzyszenie zastąpiono Europejskim Obszarem Gospodarczym, zupełnie inne rozwiązania przyjęto dla Szwajcarii[1]

i szereg innych czynników takich jak:

Lifeintheeu.png
Unia Europejska na skróty

Najbliższa członkostwu jest Islandia i Chorwacja - ciesząca się największym poparciem społecznym Polaków[5]. Najmniej prawdopodobna wydaje się perspektywa członkostwa dla Rosji, Białorusi i Kazachstanu. Unijne państwo najbardziej sceptyczne wobec szybkiego rozszerzenia: Holandia[6].

Proces rozszerzania Unii Europejskiej jest procesem ściśle powiązanym z rozwojem procesu integracji i dorobku prawnego. Obecnie obowiązujący Traktat z Nicei nie przewiduje możliwości rozszerzania Unii. Przyjęcie nowego członka wymagało będzie istotnych zmian w systemie instytucjonalnym i decyzyjnym, stąd ogromne znaczenie w tej kwestii ma sprawa ratyfikacji Traktatu z Lizbony[7].

„

Każde Państwo europejskie, które szanuje zasady określone w artykule 6 ustęp 1, może się ubiegać o członkostwo w Unii. W tym celu składa ono swój wniosek Radzie, która podejmuje decyzje, stanowiąc jednomyślnie po zasięgnięciu opinii Komisji oraz po otrzymaniu zgody Parlamentu Europejskiego, udzielonej bezwzględną większością głosów jego członków. Warunki przyjęcia i wynikające z tego przyjęcia dostosowania w Traktatach stanowiących podstawę Unii są przedmiotem umowy między Państwami Członkowskimi a Państwem ubiegającym się o członkostwo. Umowa ta podlega ratyfikacji przez wszystkie umawiające się Państwa, zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.

 ”
— Traktat o Unii Europejskiej, art.49

W strategicznym dokumencie przyjętym przez Komisję Europejską dnia 5 listopada 2008 roku czytamy: Rozszerzenie służy realizacji strategicznych interesów UE dotyczących stabilności, bezpieczeństwa i zapobiegania konfliktom. Przyczynia się ono do zwiększenia dobrobytu i możliwości wzrostu gospodarczego, do poprawiania połączeń z ważnymi szlakami transportowymi i energetycznymi, a także do umacniania pozycji UE na świecie. W świetle wyzwań związanych ze stabilnością, przed jakimi stanęły niedawno państwa wschodniej części UE, konsekwentna realizacja polityki rozszerzenia staje się ważniejsza niż kiedykolwiek przedtem. Obecny program rozszerzenia obejmuje Bałkany Zachodnie i Turcję[8][9].

Spis treści

Kraje stowarzyszone i kandydujące [edytuj]

Kraje uznane przez Komisję Europejską za oficjalnych kandydatów[10] i kraje które złożyły oficjalny wniosek do członkostwa.
Kraj Rozpoczęcie negocjacji o stowarzyszeniu Podpisanie stowarzyszenia Wejście w życie stowarzyszenia Data złożenia wniosku o członkostwo Oficjalny status kandydata do UE Negocjacje o członkostwo Liczba zamkniętych rozdziałów negocjacyjnych Przewidywana data zakończenia negocjacji Przewidywana data wejścia do UE Strefa wolnego handlu[11][12] Unia celna [11][13] PKB per capita wg CIA WFB w 2011[14] w USD Procent średniej unijnej[15]
Flag of Albania.svg
Albania		 2003 12 czerwca 2006[16] 2009 28 kwietnia 2009 brak ? ? ? Podpisana w 2006 roku, nie weszła jeszcze w życie. link= N 7800 22,9%
Flag of Bosnia and Herzegovina.svg
Bośnia i Hercegowina[17].		 2005 [16] czerwiec 2008[18] ? ? brak ? ? ? link= N link= N 8200 24,1%
Flag of Croatia.svg
Chorwacja[19][20]		 2000 [16] październik 2001 2005 2003 czerwiec 2004 3 października 2005 negocjacje zakończone 2011[21] 1 lipca 2013 r. 2005 link= N 18300 53,8%
Flag of Montenegro.svg
Czarnogóra		 2005 [16] 15 października 2007 2010 15 grudnia 2008 grudzień 2010 czerwiec 2012[22] Nie rozpoczęto jeszcze negocjacji. ? ? 2008 link= N 11200 32,9%
Flag of Iceland.svg
Islandia[23]		 1990 w ramach EOG. 1992 w ramach EOG. 1994 w ramach EOG. 23 czerwca 2009 czerwiec 2010 27 lipca 2010 10/33 (niewliczone rozdziały: Instytucje, Inne). ? ? EOG link= N[24] 38000 111,8%
Flag of Macedonia.svg
Macedonia[25]		 2000 kwiecień 2001 2004 22 marca 2004 grudzień 2005 ? - przewidywana data rozpoczęcia negocjacji. Nie rozpoczęto jeszcze negocjacji. ? ? 2004 link= N 10400 30,6%
Flag of Serbia.svg
Serbia		 2005 [16][26] maj 2008[27] prawdopodobnie 2012[28][29][30],
część handlowa jednostronnie przyjęta przez Serbię [31].		 22 grudnia 2009 marzec 2012[32] ? ? ? 2008 link= N 10700 31,5%
Flag of Turkey.svg
Turcja[33][34]		 1959[35] Ankara Agreement[36] (1963), Custom union (1995). Custom union (1996). 14 kwietnia 1987 grudzień 1999 3 maja 2005 1/33 (niewliczone rozdziały: Instytucje, Inne)[37]. 2014[38] ? 1996 2001[39] 14600 42,9%
Kraj Rozpoczęcie negocjacji o stowarzyszeniu Podpisanie stowarzyszenia Wejście w życie stowarzyszenia Data złożenia wniosku o członkostwo Oficjalny status kandydata do UE Negocjacje o członkostwo Liczba zamkniętych rozdziałów negocjacyjnych Przewidywana data zakończenia negocjacji Przewidywana data wejścia do UE Strefa wolnego handlu[12] Unia celna[13] PKB per capita wg CIA[14] w USD Procent średniej unijnej[15]

Kandydaci [edytuj]

Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja,Czarnogóra, Macedonia, Serbia biorą udział w Procesie stabilizacji i stowarzyszenia[40], porównywalnym do Układów Europejskich zawieranych w latach 90. z państwami Europy Środkowo-Wschodniej. W proces ten wchodzi zawarcie Układu Stowarzyszeniowego.

Kraje oficjalnie uznane za kandydatów [edytuj]

Chorwacja [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Stosunki Chorwacji z Unią Europejską.
Unia Europejska i Chorwacja.

Argumenty zwolenników: rozszerzenie Unii na Zachodnie Bałkany przyczyni się do stabilizacji i rozwoju tego regionu, podjęte reformy demokratyzacji i reformy gospodarcze, członkostwo w ONZ, NATO, Radzie Europy, OBWE, WTO oraz CEFTA, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską, bardzo dobrze rozwinięta turystyka, stosunkowo dobra kondycja gospodarki[41][42][43] – lepsze wskaźniki statystyczne (gospodarcze) niż Bułgaria, która przystąpiła do UE w 2007 roku.

Argumenty przeciwników: duża mniejszość serbska, brak polityki tolerancji, pojednania i ochrony mniejszości etnicznych i narodowych, silne nastroje nacjonalistyczne, duży opór przed wydaniem zbrodniarzy wojennych, duży opór przed wspólną polityką rybołówstwa na Adriatyku[44], spór graniczny ze Słowenią[45].

Information icon.svg Zobacz też: Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego.

Negocjacje miały się rozpocząć 17 marca 2005 roku, ale UE uznała, że Chorwacja ukrywa Ante Gotovinę i rozpoczęcie negocjacji zostało wstrzymane do 3 października 2005. Chorwacja i Słowenia od momentu rozpadu Jugosławii w 1991 roku prowadzą spory graniczne. Pierwszy z nich dotyczy rozgraniczenia wód Zalewu Pirańskiego na północnym Adriatyku, drugi zaś o przynależność niewielkich obszarów przygranicznych w pobliżu rzeki Mura w północno-wschodniej Słowenii. W ubiegłym roku, premierzy obydwu krajów porozumieli się, że sprawę sporu przekażą do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze. Do tej pory jednak ani razu nie zebrała się mieszana komisja słoweńsko-chorwacka, która miała sporządzić protokół rozbieżności mający być następnie przekazany międzynarodowemu wymiarowi sprawiedliwości[46]. Ostatecznie negocjacje akcesyjne zakończyły się w 2011 roku, a podpisanie traktatu akcesyjnego miało miejsce 9 grudnia 2011 w Brukseli. Zgodnie z tym dokumentem, po jego ratyfikowaniu przez wszystkie kraje - sygnatariuszy, akcesja Chorwacji do Unii Europejskiej nastąpi dnia 1 lipca 2013r.[47] Główny zwolennik: Austria, inne państwa popierające: Węgry[48], Czechy, Słowacja[49], Polska[50][51].

Czarnogóra [edytuj]

Unia Europejska i Czarnogóra.

Argumenty zwolenników: rozszerzenie Unii na Zachodnie Bałkany przyczyni się do stabilizacji i rozwoju tego regionu, członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w CEFTA, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską, członkostwo w strefie euro

Argumenty przeciwników: słaba gospodarka[52][42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, brak członkostwa w WTO, wysoka przestępczość, korupcja, dyskryminacja, brak pełnej wolności prasy[53].

Information icon.svg Zobacz też: Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego.

W dniu 9 grudnia 2011 Rada Europejska zdecydowała o rozpoczęciu negocjacji akcesyjnych z Czarnogórą w czerwcu 2012 roku[54].

Islandia [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Akcesja Islandii do Unii Europejskiej.
Unia Europejska i Islandia.

Argumenty zwolenników: bardzo wysoki poziom rozwoju gospodarczego[42][43], członkostwo w ONZ w Radzie Europy, OECD, OBWE, WTO a także w NATO, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską, członkostwo w strefie Schengen, przewidywana obniżka cen żywności związana z otwarciem rynku na żywność z UE[55], 14. miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[56]

Argumenty przeciwników: sprawa połowów ryb[57], sprawa oszczędności holendersko-brytyjskich w Icesave[58].

Badanie Gallupa z 2007r. wskazało, że 48% Islandczyków jest za członkostwem, 34% przeciwnych. Zwolennicy: Sojusz – partia socjaldemokratyczna[59], Halldór Ásgrímsson[60]. Valgerður Sverrisdóttir wyraziła chęć przystąpienia do strefy euro bez wchodzenia do UE. Ocenia się, że Islandia przystąpi do UE, jeżeli uczyni to Norwegia[61]. Zagorzały dotychczasowy przeciwnik islandzkiego członkostwa w UE - minister rybołówstwa Einar Gudfinnsson - zapowiedział, że Islandia w obliczu kryzysu ekonomicznego powinna rozważyć przystąpienie do Unii[62]. Były premier G. Haarde zapowiedział powstanie specjalnej komisji mającej przygotować Islandię do członkostwa w UE[63]. Komisarz ds. rozszerzenia Olli Rehn zasugerował, w przypadku oficjalnej chęci wstąpienie, że takowe członkostwo mogłoby nastąpić razem z Chorwacją[64]. 25 maja 2009r. islandzki rząd formalnie przedstawił parlamentowi wniosek o zezwolenie na rozpoczęcie rozmów członkowskich z Unią Europejską[65]. 17 lipca 2009r. ambasador Islandii w Szwecji (państwu sprawującemu ówcześnie prezydencję w UE) przekazał na ręce szwedzkiego ministra spraw zagranicznych oficjalny wniosek parlamentu Islandii o przystąpienie do Unii. Następnie o tej decyzji poinformował islandzki ambasador przy Komisji Europejskiej. Państwo to dołączy do Unii najwcześniej w 2014r.[66].

Macedonia [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Stosunki Macedonii z Unią Europejską.
Unia Europejska i Macedonia.

Argumenty zwolenników: rozszerzenie Unii na Zachodnie Bałkany przyczyni się do stabilizacji i rozwoju tego regionu, dobra (stabilna) sytuacja gospodarcza[67][42][43], duże reformy gospodarcze i demokratyzacja, rozwiązanie problemu mniejszości albańskiej, członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, członkostwo w CEFTA, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską. Komisja Europejska zarekomendowała wyznaczenie daty rozpoczęcia negocjacji z powodu postępów Macedonii na drodze do członkostwa. Z powodu sprzeciwu Grecji nie zdecydowano się na wyznaczenie konkretnej daty rozpoczęcia rozmów.

Argumenty przeciwników: kwestia nazwy państwa[68] – Grecja i Cypr zapowiedziały, że zablokują wejście Macedonii do UE, jeżeli ta będzie stać przy nazwie "Republika Macedonii"[69][70][71][72][73][74], Grecja nie zawahała się tego dokonać podczas szczytu NATO w sprawie członkostwa Macedonii w tejże organizacji, w przeszłości Bułgaria nazywała Macedonię "zachodnią Bułgarią", Serbia "południową Serbią"; mniejszość albańska – zagrożona jedność kraju, niski przyrost naturalny – wg badań ONZ, za ok. 40 lat Macedończycy staną się mniejszością we własnym kraju, duża przestępczość, korupcja, silne struktury mafijne, gospodarka prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, problem z dialogiem politycznym, brak reformy policji, brak walki z korupcją, brak reformy sądownictwa i administracji publicznej, zła polityka państwa w dziedzinie zatrudnienia, przypadki łamania prawa podczas wyborów, na terenach zamieszkanych przez mniejszość albańską.

Information icon.svg Zobacz też: konflikt grecko-macedoński i porozumienie z Ochrydy.

Państwa popierające europejskie aspiracje: Polska[75][76].

Serbia [edytuj]

Unia Europejska i Serbia
Information icon.svg Zobacz też: Stosunki Serbii z Unią Europejską.

Argumenty zwolenników: rozszerzenie Unii na Zachodnie Bałkany przyczyni się do stabilizacji i rozwoju tego regionu, członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w CEFTA, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską, nawiązanie współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla byłej Jugosławii[77], nawiązanie współpracy z NATO[78]

Argumenty przeciwników: słaba gospodarka[79][42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, wyjątkowe ubóstwo jej południowej części Prowincji Autonomicznej Kosowo i Metochia, pogorszenie stosunków z krajami, które uznały niepodległość Kosowa i żądanie od UE jasnego stanowiska, czy uznaje Serbię w jej dotychczasowych, potwierdzonych międzynarodowo granicach z Kosowem[80][81][82], brak członkostwa w WTO

UE 3 maja 2006 r. zawiesiła rozmowy stowarzyszeniowe jeszcze wtedy z Serbią i Czarnogórą z powodu niespełnienia przez nią warunku, jakim było aresztowanie do końca kwietnia Ratko Mladicia. Serbia jest kontynuatorem Serbii i Czarnogóry. Jednak w maju 2007 roku Unia Europejska zaznaczyła, że widzi zachodzące w Serbii zmiany pozwalające na wznowienie rozmów stowarzyszeniowych. 23 grudnia 2009 w Sztokholmie, serbski prezydent Boris Tadić złożył oficjalny wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej. 1 marca 2012 roku Serbia otrzymała status państwa kandydującego do członkostwa w Unii Europejskiej. Państwa popierające: Grecja[83][84], Wielka Brytania[85], Polska[86], Węgry[87], Hiszpania[88]. Państwa niechętne członkostwu: Holandia[89] i Rumunia[90].

Turcja [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Turcja a Unia Europejska.
Unia Europejska i Turcja.

Argumenty zwolenników: kraj, który najdłużej czeka na decyzję Europy w sprawie członkostwa (od 1963 roku - kiedy to w Układzie Stowarzyszeniowym zapowiedziano jej wejście do ówczesnej EWG), aż 85% społeczeństwa popiera integrację Turcji z UE[91], silna westernizacja modelu życia i laicyzacja życia politycznego, szansa na demokratyzację tego kraju jak i szansa na demokratyzację Unii[92], szansa na wyjście poza krąg cywilizacji chrześcijańskiej i budowanie zgody chrześcijańsko-muzułmańskiej, dzięki czemu Unia miałaby szansę stworzyć wielką, różnorodną kulturowo przestrzeń[92], przyczyni się również do stabilizacji w obszarze basenu mórz: Śródziemnego i Czarnego[93] oraz na Zakaukaziu[94], dobra kondycja gospodarcza[95][42][43], reformy gospodarcze, duża liczba ludności – wielki rynek zbytu, duża liczba Turków w krajach europejskich – przez to silne i długie związki kulturowe z Zachodem, nawiązanie do tradycji bizantyjskiej i do połączenia obu części dawnego Imperium rzymskiego, członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy (od 9 sierpnia 1949), członkostwo w OECD, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, członkostwo w NATO (od 1952 roku) - sojusznik militarny wielu krajów członkowskich, druga co do wielkości armia NATO[96] – możliwość wniesienia ogromnego potencjału do dorobku militarnego UE, członkostwo stowarzyszone w Unii Zachodnioeuropejskiej, członkostwo w G20 – chęć odgrywania większej roli na arenie międzynarodowej, aspiracje do bycia regionalnym mocarstwem[97], ważne położenie geostrategiczne (przez co umocnienie geostrategicznego położenia Unii Europejskiej) - szczególnie przy projektach energetycznych związanych z południowym Kaukazem i na Bliskim Wschodzie oraz procesach pokojowych w tym rejonie świata[98], przyjęcie prawa o fundacjach, reforma kodeksu karnego w zakresie wolności wypowiedzi, zapisanie w nowej tureckiej konstytucji pełnego poszanowania praw człowieka i wolności podstawowych, zapewnienia rozdziału władz oraz demokratycznego i świeckiego charakteru Państwa Tureckiego

Argumenty przeciwników: spór z Armenią (nieuznawanie zbrodni ludobójstwa Ormian i teraźniejsze utrzymywanie embarga gospodarczego, zamknięcie granicy i stosowanie gróźb wobec sąsiadów), niestabilne relacje z Grecją – nieuznawanie ludobójstwa Greków z początku XX wieku[99], kwestia mniejszości kurdyjskiej[100], spór z Cyprem o Turecką Republikę Cypru Północnego (nieuznawanie Cypru, jednego z członków UE), de iure Turcja okupuje część terytorium UE[101], tylko nieco ponad 3% terytorium leży na kontynencie europejskim[102], przez większość swojej historii Turcja była w opozycji do Europy, duże wpływy wojska i ekstremalnych środowisk islamskich, niski poziom rozwoju gospodarczego – niemożność poradzenia sobie na rynku wewnętrznym, duża liczba ludności – możliwa duża fala emigracji w poszukiwaniu pracy, Turcja uzyskałaby ogromną możliwość blokowania procesu decyzyjnego, byłaby drugim krajem wg liczby ludności (po Niemczech) – praktycznie żadna decyzja nie byłaby podjęta bez jej zgody[103], duża liczba Turków w krajach europejskich – trudności w odnalezieniu się w zachodnim świecie, przyjęcie Turcji może doprowadzić do rozluźnienia więzi kulturowych i spowolnienia procesów integracyjnych (obawy do cofnięcia integracji do strefy wolnego handlu[104], nieufność (niechęć) krajów arabskich związana z przeszłością i dominacji Osmanów[105], niezakończone problemy dotyczące wolności religijnej wyznań niemuzułmańskich, ingerencja w działania Patriarchatu Ekumenicznego, łamanie praw kobiet (w tym prawo do popełniania tzw. honorowe zabójstwa), wyjątkowo niski procent kobiet obecnych na rynku pracy, łamanie prawa związków zawodowych[106], opieszałość śledztwa w sprawie zabójstwa armeńskiego pisarza Hranta Dinka oraz trzech chrześcijan w Malatayi[107], morderstwo chrześcijańskiego księdza Andrei Santoro, dla Polski ważną kwestią pozostaje sprawa zatuszowania morderstwa w 2002 roku studenta UJ Rafała Jędraszyka[108], który miał realizować film o ludobójstwie Ormian, ograniczany sądowo dostęp do portalu youtube.com i worldpress.com

Zobacz też Rezolucję Parlamentu Europejskiego w sprawie stosunków Unii Europejskiej z Turcją [4]

Information icon.svg Zobacz też: MEDA, Proces barceloński i Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego.

Zwolennicy potencjalnego członkostwa Turcji: Wielka Brytania[109], Szwecja[93], Polska (w osobie prezydenta Lecha Kaczyńskiego[110][111] i premiera Donalda Tuska[112]) - państwa uznawane za eurosceptyczne, które w przyjęciu Turcji do UE widzą szansę na jej "rozwodnienie" i kryzys instytucjonalny. Przeciwnicy: Austria[113].

Proces stabilizacji i stowarzyszenia Bałkanów Zachodnich [edytuj]

Albania [edytuj]

Unia Europejska i Albania.

Argumenty zwolenników: rozszerzenie Unii na Zachodnie Bałkany przyczyni się do stabilizacji i rozwoju tego regionu, członkostwo w ONZ, członkostwo w NATO, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, członkostwo w CEFTA, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską.

Argumenty przeciwników: jeden z najbiedniejszych krajów Europy, słaba gospodarka[114][42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego jednolitego rynku, niestabilność polityczna, duża przestępczość, korupcja, silne struktury mafijne[115].

Information icon.svg Zobacz też: Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego.

Państwa popierające integrację Albanii z UE: Polska[116].

Bośnia i Hercegowina [edytuj]

Unia Europejska i Bośnia i Hercegowina.

Argumenty zwolenników: rozszerzenie Unii na Zachodnie Bałkany przyczyni się do stabilizacji i rozwoju tego regionu, członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w CEFTA, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską, duże poparcie społeczne dla integracji europejskiej[117].

Argumenty przeciwników: niestabilność polityczna[118], zagrożona jedność kraju[119] (separatyzm części serbskiej[120]), głębokie podziały etniczne[121] duża przestępczość, korupcja, silne struktury mafijne[122], słaba gospodarka[123][42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, brak członkostwa w WTO, 121 miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[124]

Information icon.svg Zobacz też: Wysoki Przedstawiciel dla Bośni i Hercegowiny, EUFOR Althea i Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego.

W 2005 rozpoczęto negocjacje w sprawie stowarzyszenia. W czerwcu 2008 doszło do podpisania umowy o stabilizacji i stowarzyszeniu[18]. Unia Europejska, w porozumieniu z Radą ds. Implementacji Pokoju, zamierza przejąć główną odpowiedzialność za stabilizację w Bośni[125]. Państwa popierające aspiracje integracyjne: Polska[126].

Potencjalni kandydaci [edytuj]

Kraje, które odrzuciły możliwość członkostwa i kraje, które wyraziły potencjalną chęć członkostwa w Unii Europejskiej.
Kraj Rozpoczęcie negocjacji o stowarzyszeniu Podpisanie stowarzyszenia Wejście w życie stowarzyszenia Data złożenia wniosku o członkostwo Oficjalny status kandydata do UE Rozpoczęcie negocjacji o członkostwo Liczba zamkniętych rozdziałów negocjacyjnych Przewidywana data zakończenia negocjacji Przewidywana data wejścia do UE Strefa wolnego handlu[12] Unia celna[13] PKB per capita wg CIA WFB[14] w 2011 w USD Procent średniej unijnej[15]
Flag of Andorra.svg
Andora[127]		 link= N link= N link= N Brak oficjalnego wniosku. brak 1990[128] 37200 109,4%
Flag of Armenia.svg
Armenia[129]		 link= N[130] link= N link= N Brak oficjalnego wniosku. brak w trakcie negocjacji[131] link= N 5400 15,9%
Flag of Azerbaijan.svg
Azerbejdżan[132]		 link= N[16][133] link= N link= N Brak oficjalnego wniosku. brak link= N link= N 10200 30,0%
Flag of Georgia.svg
Gruzja[134]		 link= N[130] link= N link= N Brak oficjalnego wniosku. brak W trakcie negocjacji. link= N 5400 15,9%
Flag of Israel.svg
Izrael[135]		 link= N link= N link= N[136]
Porozumienie o współpracy od 20 listopada 1995.		 Brak oficjalnego wniosku. brak Od 2000[137][138]. link= N 31000 91,2%
Flag of Kosovo.svg
Kosowo rozpatrywane jako osobne państwo, nie jako część Serbii pod administracją UNMIK[139].		 link= N link= N
Akt Stowarzyszenia Serbii z UE potwierdza granice, w których Kosowo jest jej częścią. Stowarzyszenie Kosowa jako odrębnego państwa z UE jest obecnie nierealne z powodu sprzeciwu choćby jednego państwa UE.		 link= N brak link= N link= N
Z powodu sprzeciwu choćby jednego państwa, nie ma szans na rozpoczęcie negocjacji.		 Question mark.svg
Z powodu sprzeciwu choćby jednego państwa, nie ma szans na członkostwo w UE.		 Question mark.svg
SWH UE z Serbią potwierdza, że Kosowo jest częścią Serbii, więc i SWH obejmuje terytorium Kosowa.		 link= N 6400 18,8%
Flag of Liechtenstein.svg
Liechtenstein		 Stowarzyszenie zastąpiono szerszą integracją w ramach EOG. Stowarzyszenie zastąpiono szerszą integracją w ramach EOG. Stowarzyszenie zastąpiono szerszą integracją w ramach EOG. Brak oficjalnego wniosku. brak EOG. link= N[24] 141100 415,0%
Flag of Morocco.svg
Maroko[140]		 link= N link= N link= N[141] czerwiec 1987 brak 2000[142] link= N 5100 15,0%
Flag of Moldova.svg
Mołdawia[143]		 link= N[130] link= N link= N Brak oficjalnego wniosku. brak link= N link= N 3400 10,0%
Flag of Monaco.svg
Monako[144]		 link= N link= N link= N Brak oficjalnego wniosku. brak Unia celna FR z MC[145]. 63400 186,5%
Flag of Norway.svg
Norwegia[146]		 Stowarzyszenie zastąpiono szerszą integracją w ramach EOG. Stowarzyszenie zastąpiono szerszą integracją w ramach EOG. Stowarzyszenie zastąpiono szerszą integracją w ramach EOG. 1962, 1967 i 1992. brak,
w przeszłości Norwegia taki status posiadała		 EOG link= N[24] 53300 156,7%
Flag of Cape Verde.svg
Republika Zielonego Przylądka		 link= N link= N link= N
Porozumienia AKP		 Brak oficjalnego wniosku. brak link= N link= N 4000 11,8%
Flag of San Marino.svg
San Marino[147]		 link= N link= N link= N Brak oficjalnego wniosku. brak 1991[148][149] 36200 106,5%
Flag of Switzerland.svg
Szwajcaria[150]		 Osobne dwustronne porozumienia WE-CH. Osobne dwustronne porozumienia WE-CH. Osobne dwustronne porozumienia WE-CH. 1992 brak 1973 link= N 43400 127,7%
Flag of Ukraine.svg
Ukraina[151]		 [130] 2008[152] link= N link= N Brak oficjalnego wniosku. brak W trakcie negocjacji[153] link= N 7200 21,2%
Flag of the Vatican City.svg
Watykan		 link= N link= N link= N Brak oficjalnego wniosku. brak
Kraj Rozpoczęcie negocjacji o stowarzyszeniu Podpisanie stowarzyszenia Wejście w życie stowarzyszenia Data złożenia wniosku o członkostwo Oficjalny status kandydata do UE Negocjacje o członkostwo Liczba zamkniętych rozdziałów negocjacyjnych Przewidywana data zakończenia negocjacji Przewidywana data wejścia do UE Strefa wolnego handlu[12] Unia celna[13] PKB per capita wg CIA[14] w USD Procent średniej unijnej[15]

Przyszłe potencjalne rozszerzenia [edytuj]

Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu [edytuj]

Information icon.svg Zobacz też: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu i Europejski Obszar Gospodarczy.

Liechtenstein [edytuj]

Argumenty zwolenników: dobry poziom rozwoju gospodarczego[42][43], członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską, członkostwo w strefie Schengen od 19 grudnia 2011.

Argumenty przeciwników: członkostwo w UE uzależnione od decyzji Szwajcarii[154].

Norwegia [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Stosunki Norwegii z Unią Europejską.
Unia Europejska i Norwegia.

Argumenty zwolenników: bardzo wysoki poziom rozwoju gospodarczego[42][43], członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OECD, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, członkostwo w NATO, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską, członkostwo w strefie Schengen[155], a przez co współpraca w III filarze[156], współpraca w II filarze[157], 34. miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[158].

Argumenty przeciwników: sprawa połowów ryb na Morzu Północnym i Norweskim[159], ogromne zyski ze złóż ropy naftowej na Morzu Norweskim (obawa przed byciem płatnikiem netto)[160].

Odmówiła wejścia w referendum w 1972, jak również w 1994. Partie polityczne popierające członkostwo Norwegii w Unii: Høyre, Norweska Partia Pracy. Przeciwne: Sosialistisk Venstreparti, Senterpartiet, Kristelig Folkeparti.

Zgodnie z badaniami opinii publicznej z 2011 roku: 72% Norwegów jest zdecydowanie przeciw, jedynie 12 procent badanych było za, reszta się waha(nawet wśród wyborców Høyre, czyli najbardziej proeuropejskiej z norweskich politycznych partii: 65 % przeciw akcesji do UE).[161]

Szwajcaria [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Stosunki Szwajcarii z Unią Europejską.
Unia Europejska i Szwajcaria.

Argumenty zwolenników: bardzo wysoki poziom rozwoju gospodarczego[42][43], członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OECD, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską, członkostwo w strefie Schengen, 9 miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[162], jeden z najważniejszych partnerów handlowych Unii[163].

Argumenty przeciwników: izolacjonizm, polityka neutralności państwa szwajcarskiego stałaby w opozycji do rozwoju jakiejkolwiek wspólnej obronności UE, niechęć do uczestnictwa w bojowych fragmentach misji pokojowych[164].

Po negatywnym wyniku referendum w sprawie Europejskiego Obszaru Gospodarczego zawieszono dalsze negocjacje.

Partnerstwo Wschodnie [edytuj]

Information icon.svg Osobne artykuły: Partnerstwo Wschodnie, Europejska Polityka Sąsiedztwa i TACIS.

Armenia [edytuj]

Unia Europejska i Armenia.

Argumenty zwolenników: pierwszy chrześcijański kraj świata, zawsze podkreślała swoje europejskie korzenie i aspiracje proeuropejskie[165], członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, 28. miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[166].

Argumenty przeciwników: konflikt z Turcją i sprawa Górskiego Karabachu, położenie na Zakaukaziu, słaba gospodarka[42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, niestabilność polityczna, łamanie zasad demokracji (postawienie w stan oskarżenia i pozbawienie wolności przez władze armeńskie przeciwników politycznych w marcu 2008[167]).

Badania opinii publicznej: 64% za, 11,8% przeciw[168].

Zwolennicy: Galust Sahakia[169], Artur Baghdasarian[170]. Przeciwnicy: Robert Koczarian[171].

Zobacz też: [5]

Azerbejdżan [edytuj]

Unia Europejska i Azerbejdżan.

Argumenty zwolenników: członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, aspiracje proatlantyckie[172], silne powiązania z Turcją, złoża ropy naftowej i gazu ziemnego, geostrategiczne położenie.

Argumenty przeciwników: sprawa Górskiego Karabachu, położenie na Zakaukaziu, słaba gospodarka[42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, niestabilność polityczna, łamanie zasad demokracji, "rozdarcie" między Rosją, światem islamu i Zachodem (kierunek proeuroatlantycki popierany przez Turcję – o ile uznać Turcję za kraj zachodni), brak członkostwa w WTO.

Gruzja [edytuj]

Unia Europejska i Gruzja.

Argumenty zwolenników: podkreśla swoje chrześcijańskie i europejskie korzenie, członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, silny i zdecydowany kierunek proeuroatlantycki – chęć członkostwa w NATO[173], 32. miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[174] (Polska ma 82. lokatę).

Argumenty przeciwników: położenie na Zakaukaziu, słaba gospodarka[42][43] (dodatkowo zniszczona działaniami wojennymi z sierpnia 2008), prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, problem Abchazji i Osetii Południowej (separatyzm, chęć przyłączenia się do Rosji, niejasny status tych prowincji po konflikcie zbrojnym z Rosją w sierpniu 2008), niestabilność polityczna, oskarżenia opozycji o łamanie zasad demokracji przez prezydenta.

Prezydent Micheil Saakaszwili zadeklarował w 2007 roku, że wniosek o członkostwo nastąpi w przeciągu 3 lat.

European Union-Georgia Action Plan wstępem do stowarzyszenia[175].

Główni zwolennicy: Polska, Litwa, Łotwa, Estonia.

Zobacz też: [6]

Mołdawia [edytuj]

Unia Europejska i Mołdawia.

Argumenty zwolenników: członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, członkostwo w CEFTA, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską.

Argumenty przeciwników: jeden z najbiedniejszych krajów Europy, bardzo słaba gospodarka[42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, duża przestępczość, silne struktury mafijne, problem separatyzmu Naddniestrza i stacjonowania tam obcych wojsk, praktyczny brak kontroli Mołdawii nad tym terenem.

The EU Moldova Action Plan jest wstępem do układu stowarzyszeniowego[176].

Główny zwolennik: Rumunia. Pozostałe kraje: Polska[177][178].

Ukraina [edytuj]

Unia Europejska i Ukraina.

Argumenty zwolenników: członkostwo w ONZ, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, członkostwo w WTO, położenie na kontynencie europejskim, silny związek i utożsamianie się z kulturą europejską (przynajmniej zachodniej i centralnej części kraju), aspiracje proatlantyckie[179].

Argumenty przeciwników: niestabilność polityczna, częste zmiany rządów i rozwiązywanie parlamentu[180], i brak reform gospodarczych i politycznych, aresztowanie Julii Tymoszenko i osadzenie jej w kolonii karnej, niestabilność w kierunku proeuroatlantyckim, silne tendencje prorosyjskie (propagowanie eurazjatyzmu, a co za tym idzie antyeuropeizmu) na wschodzie kraju, słaba gospodarka[42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego jednolitego rynku, bardzo długie negocjacje w sprawie stowarzyszenia, tendencje separatystyczne na Krymie, 133. miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[181], gloryfikacja armii OUN i UPA w zachodniej Ukrainie.

W marcu 2007 rozpoczęto negocjacje w sprawie szerszego porozumienia UE-Ukraina podobnego do układów stowarzyszeniowych[182]. Współpraca UE-Ukraina dotyczy m.in. stworzenia wspólnej przestrzeni powietrznej, opracowania i realizacji strategii transportowej, która przyczyni się do rozwoju korytarzy transportowych[183]. W październiku 2010 Rada Najwyższa Ukrainy odrzuciła pomysł złożenia wniosku w sprawie członkostwa w Unii Eurpejskiej[184]. Prezydent Wiktor Janukowycz opublikował w sierpniu 2011 w jednym z pism artykuł, w którym napisał, że Ukraina wejdzie do Unii za "jakieś 10 lat"[potrzebne źródło].

Główny zwolennik: Polska[185][186][187]. Pozostałe państwa popierające członkostwo: Szwecja, Dania, Finlandia, Litwa, Łotwa, Estonia[188], Austria[189], Portugalia[190].

Zobacz też: [7]

Niejasny status [edytuj]

Kosowo [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Kosowo a Unia Europejska.

O ile w ogóle można uznać, że jest to niepodległe, suwerenne, wolne i demokratyczne państwo. Nie ma szans na członkostwo ze względu na to, że Hiszpania, Cypr, Słowacja, Grecja i Rumunia nie uznały jednostronnego ogłoszenia niepodległości i zawetują jakiekolwiek formy współpracy UE z tą samozwańczą republiką. Poza tym kraj ten jest jednym z najbiedniejszych regionów świata z czterdziestoprocentowym bezrobociem, wyjątkowo słabą gospodarką[191] i silnymi strukturami mafijnymi[192]. Oskarżenia o zbrodnie wojenne[193] a co za tym też idzie zupełny brak kontroli i ochrony mniejszości serbskiej i romskiej[194], niszczenie zabytków kultury prawosławnej[195]. Jedyne, co przeważa na plus, to używanie waluty euro i bycie swego rodzaju protektoratem Unii Europejskiej. UE wyeksportowała tam struktury państwowej administracji, sądownictwa i policji - EULEX (jednak z zastrzeżeniem neutralności tej misji względem statusu Kosowa[196]). Z drugiej strony jest to powód na nie, gdyż członkiem UE nie może być kraj, który nie posiada silnej administracji i sądownictwa. Wiąże się to z faktem egzekwowania prawa wspólnotowego, które spoczywa właśnie na sądownictwie i administracji państw członkowskich. Paradoksalnie obecnie Serbia może wejść do UE wcześniej niż Kosowo. Na niekorzyść Kosowa (jako samodzielnego państwa) przemawia również brak członkostwa w ONZ, Radzie Europy, OBWE, WTO. Na korzyść przemawia – osobne od Serbii – członkostwo w CEFTA – lecz jest to członkostwo jako Kosowo-UNMIK. Pierwszym i podstawowym argumentem przeciw członkostwu jest nie uznanie oficjalne przez Unię Europejską niepodległości Kosowa. Komisja Europejska rozpoznaje Kosowo tylko i wyłącznie jako obszar administracyjny Serbii pod nadzorem międzynarodowym[197].

Pozostałe kraje zachodnioeuropejskie [edytuj]

Unia Europejska i mikropaństwa.

Andora [edytuj]

Argumenty zwolenników: położenie na kontynencie europejskim, członkostwo w ONZ, Radzie Europy, OBWE, używanie waluty euro.

Argumenty przeciwników: problem z reprezentacją tak małego kraju w instytucjach wspólnotowych, brak członkostwa w WTO; obecne relacje dwustronne reguluje umowa z 15 października 2004 roku[198].

Monako [edytuj]

Argumenty zwolenników: położenie na kontynencie europejskim, członkostwo w ONZ, Radzie Europy, OBWE, strefie euro, otwarte granice, wysoki poziom dobrobytu[42][43].

Argumenty przeciwników: problem z reprezentacją tak małego kraju w instytucjach wspólnotowych, brak członkostwa w WTO.

San Marino [edytuj]

Argumenty zwolenników: położenie na kontynencie europejskim, członkostwo w ONZ, Radzie Europy, OBWE, strefie euro, otwarte granice.

Argumenty przeciwników: problem z reprezentacją tak małego kraju w instytucjach wspólnotowych, brak członkostwa w WTO.

Watykan [edytuj]

Argumenty zwolenników: położenie na kontynencie europejskim, członkostwo w OBWE, strefie euro, otwarte granice.

Argumenty przeciwników: problem z reprezentacją tak małego kraju w instytucjach wspólnotowych, brak członkostwa w WTO.

Kraje pozaeuropejskie [edytuj]

Europejska Polityka Sąsiedztwa.
Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego.

Izrael [edytuj]

Argumenty zwolenników: kulturowe i społeczne powiązania z Europą (występowanie w europejskich rozgrywkach sportowych, Eurowizji), wysoki rozwój gospodarczy[42][43], członkostwo w ONZ, członkostwo w WTO, obserwator w Radzie Europy, kandydat do OECD, 46 miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[199].

Argumenty przeciwników: niespełnianie kryteriów kopenhaskich, nieprzestrzeganie prawa międzynarodowego oraz praw człowieka, konflikt izraelsko-palestyński, konflikty z pozostałymi sąsiadami, niestabilna sytuacja geopolityczna, położenie na kontynencie azjatyckim, silne wpływy fundamentalistów religijnych, w związku z wyjątkowo trudnymi warunkami uprawy rolnictwa (niesprzyjający, suchy klimat, jałowe gleby - pustynie) przewidywane duże trudności we wspólnej polityce rolnej.

Information icon.svg Zobacz też: Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego i Europejska Polityka Sąsiedztwa.

Zwolennicy potencjalnego członkostwa: Beniamin Netanjahu, Szymon Peres, Avigdor Lieberman, Silwan Schalom, Silvio Berlusconi, Marco Pannella. Równie wielu przeciwników. Badanie z lutego 2007: 75% Izraelczyków za wstąpieniem do UE[200]. Obecnie trwają prace nad zwiększeniem więzi UE-Izrael zawartych w umowie stowarzyszeniowej i Unii dla Śródziemnomorza[201] Główny zwolennik: Włochy. Państwo postulujące zaciśnięcie związków dwustronnych: Polska[202]. Komisja Europejska nie przewiduje poszerzenia o Izrael[203].

Maroko [edytuj]

Argumenty zwolenników: przyjęcie Maroka oznaczałoby wyjście poza świat chrześcijański i reunifikację obu brzegów Morza Śródziemnego, stosunkowo blisko Europy, więc nie powinno być problemu z wymianą handlową, członkostwo w ONZ, członkostwo w WTO, przyjęcie Maroka do UE byłoby czynnikiem stabilizującym w Afryce i w basenie Morza Śródziemnego, najwyższy stopień aplikacji acqius UE spośród krajów śródziemnomorskich[204].

Argumenty przeciwników: niestabilna sytuacja polityczna, nieuregulowana kwestia Sahary Zachodniej; niespełnianie kryteriów kopenhaskich dotyczących praw człowieka; położenie na kontynencie afrykańskim; słaba gospodarka[42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, Maroko uważa, że Hiszpańskie Posiadłości w Afryce Północnej są terytorium marokańskim okupowanym przez Hiszpanię.

Złożyło wniosek uważając, że jest demokratycznym krajem organicznie połączonym z Europą[205]. Odmówiono szans na członkostwo, m.in. z powodu nierozwiązanego konfliktu z Saharą Zachodnią. Obecnie trwają prace nad zaciśnięciem współpracy na zasadach szerszych niż ma to miejsce w przypadku umowy stowarzyszeniowej i Unii dla Śródziemnomorza[206].

Information icon.svg Zobacz też: MEDA, Proces barceloński, Unia na rzecz Regionu Morza Śródziemnego i Europejska Polityka Sąsiedztwa.

Zobacz też: [8]

Republika Zielonego Przylądka [edytuj]

Argumenty zwolenników: należy do Makaronezji, tak jak Wyspy Kanaryjskie i Azory, członkostwo w ONZ, WTO, przyjęcie Republiki Zielonego Przylądka do UE byłoby czynnikiem stabilizującym w Afryce.

Argumenty przeciwników: słaba gospodarka[42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego, jednolitego rynku, nieuczestniczenie w projekcie Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, trudności w zbudowaniu jedności i spójności gospodarczej ze względu znaczne oddalenie od Europy (wprawdzie RZP powołuje się na to, iż leży na tym samym archipelagu co Wyspy Kanaryjskie i Madera, ale trzeba zauważyć, że już teraz występują problemy z aplikacją prawa wspólnotowego i terytoria te korzystają ze specjalnego wsparcia dla terytoriów odległych od Europy[207]).

Information icon.svg Zobacz też: AKP.

Prezydent Mário Soares w marcu 2005 roku ogłosił stanowisko, aby rozpocząć negocjacje w sprawie przyszłego potencjalnego członkostwa w UE[208].

Główny zwolennik: Portugalia.

Pozostałe kraje geograficznie europejskie [edytuj]

Kraje geograficznie europejskie, które nie wyraziły chęci przystąpienia do Unii Europejskiej.
Kraj Rozpoczęcie negocjacji o stowarzyszeniu Podpisanie stowarzyszenia Wejście w życie stowarzyszenia Data złożenia wniosku o członkostwo Oficjalny status kandydata do UE Negocjacje o członkostwo Liczba zamkniętych rozdziałów negocjacyjnych Przewidywana data zakończenia negocjacji Przewidywana data wejścia do UE Strefa wolnego handlu[12] Unia celna[13] PKB per capita 2011 wg CIA[14]w USD Procent średniej unijnej[15]
Flag of Belarus.svg
Białoruś		 brak Brak oficjalnego wniosku. link= N link= N 14900 43,8%
Flag of Kazakhstan.svg
Kazachstan		 brak Brak oficjalnego wniosku. link= N link= N 13000 38,2%
Flag of Russia.svg
Rosja[209]		 brak Brak oficjalnego wniosku. Wspólna Przestrzeń UE-Rosja[210]. link= N 16700 49,2%
Kraj Rozpoczęcie negocjacji o stowarzyszeniu Podpisanie stowarzyszenia Wejście w życie stowarzyszenia Data złożenia wniosku o członkostwo Oficjalny status kandydata do UE Negocjacje o członkostwo Liczba zamkniętych rozdziałów negocjacyjnych Przewidywana data zakończenia negocjacji Przewidywana data wejścia do UE Strefa wolnego handlu[12] Unia celna[13] PKB per capita wg CIA[14] w USD Procent średniej unijnej[15]

Białoruś [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Stosunki Białorusi z Unią Europejską.
Unia Europejska i Białoruś.

Argumenty zwolenników: geograficzne położenie na terenie Europy, członkostwo w ONZ, członkostwo w OBWE, zapowiedź ocieplenia stosunków po wypuszczeniu więźniów politycznych[211] i poprawy dwustronnych relacji[212] – szczególnie w sferze gospodarczej[213].

Argumenty przeciwników: słaba gospodarka[42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego jednolitego rynku, niestabilność polityczna, brak demokracji i pluralizmu politycznego, brak wolnych mediów, ustrój zbliżony do autorytaryzmu, brak członkostwa w Radzie Europy, złe stosunki dwustronne UE-Białoruś, a nawet sankcje dyplomatyczne nałożone przez UE na dygnitarzy państwowych, Białoruś obecnie jest bardziej zainteresowana integracją w ramach Wspólnoty Niepodległych Państw w tym szczególnie w ramach Państwa Związkowego Rosji i Białorusi, brak członkostwa w WTO, 150 miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[214].

Państwo postulujące ocieplenie stosunków: Polska[215], Litwa[216], Niemcy[217]; polski pomysł pozytywnie przyjęty przez Białoruś[218] i Unię[219][220].

Kazachstan [edytuj]

Argumenty zwolenników: część terytorium geograficznie leży na terenie Europy, członkostwo w ONZ, członkostwo w OBWE.

Argumenty przeciwników: słabe powiązania kulturowe z Europą, niska tożsamość europejska, słaba gospodarka[42][43], prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego jednolitego rynku, brak członkostwa w Radzie Europy, Kazachstan obecnie jest bardziej zainteresowany integracją w ramach Wspólnoty Niepodległych Państw, brak członkostwa w WTO.

Rosja [edytuj]

Argumenty zwolenników: część terytorium geograficznie leży na terenie Europy, członkostwo w ONZ (ewentualne członkostwo umocniłoby pozycję Unii w Radzie Bezpieczeństwa, członkostwo w Radzie Europy, członkostwo w OBWE, duże poparcie społeczne integracji europejskiej[221], jako jeden z nielicznych krajów świata posiada przywilej dwustronnych szczytów, w trakcie których omawiane są najważniejsze dwustronne kwestie, oraz zinstytucjonalizowanej formy współpracy: Stała Rada Partnerstwa Unia Europejska Rosja[222][223], Partnerstwo dla odernizacji[224], trzeci partner handlowy Unii.

Argumenty przeciwników: słabe powiązania kulturowe z Europą, niska tożsamość europejska, silne propagowanie eurazjatyzmu jako alternatywy dla jednoczącej się Europy i jako przeciwwaga dla państw europejskich skupionych w Unii, słaba gospodarka[42][43] - ukierunkowana na eksport surowców, prawdopodobnie nie wytrzymałaby konkurencji wolnego jednolitego rynku, silne zawirowania na giełdzie[225][226], 134 miejsce we wskaźniku wolności gospodarczej[227], oskarżana o próby łamania solidarności państw członkowskich (Gazociąg Północny, niechęć przyznania nowym państwom członkowskim - z 2004 i 2007 roku - przywilejów starej piętnastki), niestabilność demokracji, oskarżenia o łamanie praw człowieka i praw mniejszości narodowych (najjaskrawszy przykład rozwiązania tylko i wyłącznie siłowego - Czeczenia), konflikt wojskowy z Gruzją, ze względu na ogromny obszar spodziewane są utrudnienia w uczestnictwie we wspólnej polityce rolnej i wspólnej polityce rybołówstwa, brak członkostwa w WTO, zapowiedź wyjścia z Rady Europy[228], skupiona głównie na odbudowie swojej pozycji w dawnym ZSRR - czyli we Wspólnocie Niepodległych Państw. Komisja Europejska nie przewiduje poszerzenia o Rosję[203].

Zobacz też: Wymiar Północny [9]

Zobacz też [edytuj]

Unia Europejska
EU27 on a globe.svg

Ten artykuł jest częścią serii o :
Relacjach zewnętrznych
Unii Europejskiej
Polityka zewnętrzna Unii Europejskiej
Stosunki z państwami europejskimi
Stosunki z koloniami i obszarami zamorskimi państw członkowskich
Główne kierunki polityki zagranicznej Unii
Współpraca z organizacjami międzynarodowymi
Tematy powiązane:
Polityka bezpieczeństwa • CSDP • Misje ESDP • Eurosfera • CARDS • TACIS • MEDA • TAIEX

Przypisy

  1. ↑ Szwajcaria nie ratyfikowała porozumienia o EOG w związku z negatywnym wynikiem referendum w tej sprawie. Wobec tego Szwajcaria zdecydowała się uregulować stosunki z UE opierając się na umowach dwustronnych (nie wymagają referendum), które w zasadzie zrównują jej status w kwestiach rynku wewnętrznego z pozostałymi krajami EFTY.
  2. ↑ Unia szanuje prawa podstawowe zagwarantowane w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, podpisanej w Rzymie 4 listopada 1950 roku, oraz wynikające z tradycji konstytucyjnych wspólnych dla Państw Członkowskich, jako zasady ogólne prawa wspólnotowego.
  3. ↑ [www.msz.gov.pl/files/docs/machinska02.doc] Hanna Machińska: Aksjologia w Unii Europejskiej a Europejska Konwencja Praw Człowieka]
  4. ↑ Preambuła
  5. ↑ Centrum Badania Opinii Publicznej: OPINIE O DALSZYM ROZSZERZENIU UNII EUROPEJSKIEJ, Grudzień 2004
  6. ↑ Łukasz Kobeszko: Chorwacja i Serbia nie są gotowe do członkostwa w UE (pol.). Portal Spraw Zagranicznych, 2008-12-05. [dostęp 2011-02-23].
  7. ↑ Władysław Manteuffel: Brak podstaw traktatowych do przyjęcia nowych członków (pol.). Portal Spraw Zagranicznych, 2007-01-16. [dostęp 2011-02-23].
  8. ↑ 2009 – rok Bałkanów Zachodnich
  9. ↑ Przyszły rok rokiem Bałkanów Zachodnich (pol.). Euractiv, 2008-11-06. [dostęp 2011-02-23].
  10. ↑ Kraje kandydujące.
  11. ↑ 11,0 11,1 Wyszukiwarka dokumentów.
  12. ↑ 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 Komisja Europejska: Taxation and Customs Union: List of non-EU countries.
  13. ↑ 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 13,5 Komisja Europejska: Customs unions.
  14. ↑ 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 14,5 Dane CIA
  15. ↑ 15,0 15,1 15,2 15,3 15,4 15,5 średnia unijna = 34000 USD
  16. ↑ 16,0 16,1 16,2 16,3 16,4 16,5 Porozumienie o Stabilizacji i Stowarzyszeniu
  17. ↑ Unia Europejska w Bośni i Hercegowinie (ang.).
  18. ↑ 18,0 18,1 Umowa stowarzyszeniowa Bośni i Hercegowiny podpisana.. rp.pl, 2008-06-16. [dostęp 16 czerwca 2008].
  19. ↑ Oficjalna strona chorwackiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Integracji Europejskiej (ang. • chorw.).
  20. ↑ Relacje UE-Chorwacja (ang. • fr. • niem.).
  21. ↑ PE: zamknięcie negocjacji akcesyjnych z Chorwacją możliwe w pierwszej połowie 2011 r. (pol.). UniaEuropejska.org, 22 lutego 2011. [dostęp 2011-02-23].
  22. ↑ European Council aims at opening EU accession talks with Montenegro in June 2012
  23. ↑ Evrópusamtökin
  24. ↑ 24,0 24,1 24,2 brak unii celnej, EOG zakłada SWH i UG z pominięciem UC.
  25. ↑ http://www.sei.gov.mk/ (ang.)
  26. ↑ http://www.europa.org.rs/upload/documents/key_documents/2008/SAA.pdf
  27. ↑ UE podpisała porozumienie o stowarzyszeniu z Serbią.
  28. ↑ Serbski parlament ratyfikuje Porozumienie o Stabilizacji i Stowarzyszeniu.
  29. ↑ Parlament Serbii ratyfikował porozumienia z UE i Rosją.
  30. ↑ Belgrad liczy na odblokowanie porozumienia z UE w grudniu.
  31. ↑ Serbia jednostronnie przyjmie porozumienie handlowe z UE.
  32. ↑ EUobserver.com / News In Brief / Serbia granted EU candidate status - draft conclusions
  33. ↑ Sekretariat Generalny ds. UE w tureckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych (ang.).
  34. ↑ Relacje UE-Turcja (ang. • fr. • niem.).
  35. ↑ Turcja.
  36. ↑ The EEC-Turkey Association Agreement.
  37. ↑ Turcja oskarża UE o celowe opóźnianie negocjacji
  38. ↑ Negocjacje z Turcją - 2005, członkostwo – po 2014?
  39. ↑ Turcja: Customs Unions and preferential arrangements (ang.).
  40. ↑ The Stabilisation and Association Process
  41. ↑ Croatia – Economic profile
  42. ↑ 42,00 42,01 42,02 42,03 42,04 42,05 42,06 42,07 42,08 42,09 42,10 42,11 42,12 42,13 42,14 42,15 42,16 42,17 42,18 42,19 42,20 42,21 42,22 Międzynarodowy Fundusz Walutowy: 5. Report for Selected Countries and Subjects
  43. ↑ 43,00 43,01 43,02 43,03 43,04 43,05 43,06 43,07 43,08 43,09 43,10 43,11 43,12 43,13 43,14 43,15 43,16 43,17 43,18 43,19 43,20 43,21 43,22 Bank Światowy Gross domestic product 2007
  44. ↑ Od integracji z UE ważniejszy ZERP
  45. ↑ Premier Słowenii za rozwiązaniem sporów granicznych z Chorwacją
  46. ↑ Słowenia odblokuje rozmowy akcesyjne Chorwacji
  47. ↑ Chorwacja podpisała traktat akcesyjny. [dostęp 2011-12-09].
  48. ↑ Kinga Szyszka: Węgry sprzeciwią się opóźnieniu przystąpienia Chorwacji do UE (pol.). UniaEuropejska.org, 2011-06-01. [dostęp 2011-06-03].
  49. ↑ Premierzy Czech i Słowacji za szybkim przyjęciem Chorwacji do UE
  50. ↑ Wprost 24 - Prezydent: Polska za przystąpieniem Chorwacji do UE w 2009
  51. ↑ Polska widzi Bałkany w Unii Europejskiej
  52. ↑ Montenegro – Economic profile
  53. ↑ Parlament Europejski o akcesji Turcji i Czarnogóry (pol.). UniaEuropejska.org, 11 lutego 2011. [dostęp 2011-02-11].
  54. ↑ {http://www.gov.me/en/News/110436/European-Council-aims-at-opening-EU-accession-talks-with-Montenegro-in-June-2012.html
  55. ↑ Islandia myśli o członkostwie w Unii Europejskiej
  56. ↑ Conservative Policy Research and Analysis - The Heritage Foundation
  57. ↑ PE ocenił postępy Islandii na drodze do członkostwa w UE
  58. ↑ Negatywny wynik referendum w Islandii ws. Icesave
  59. ↑ Islandia: Koalicja zajmie się sprawą przyłączenia do UE
  60. ↑ EU News From Iceland: Prime Minister Ásgrímsson as good as alone in his predictions
  61. ↑ Iceland Mulls EU Membership - Deutsche Welle 24.05.2007
  62. ↑ Even as EU-Iceland relations strain, Reykjavik looks to membership
  63. ↑ Islandia rozważa przystąpienie do Unii Europejskiej
  64. ↑ Interview: Iceland, Croatia to compete for EU entry (ang. • fr. • niem.)
  65. ↑ [hhttp://www.tvn24.pl/0,1602023,0,1,islandia-rozpoczela-starania-o-akcesje-do-ue,wiadomosc.html Islandia rozpoczęła starania o akcesję do UE]
  66. ↑ Islandia połączy się z Unią
  67. ↑ The former Yugoslav Republic of Macedonia – Economic profile
  68. ↑ Aleksander Wielki, ale nie Macedoński
  69. ↑ Problem nazwy państwa pozostaje nierozstrzygnięty
  70. ↑ Kolejne spory Skopje i Aten
  71. ↑ Grecja przegrywa spór o nazwę
  72. ↑ Konflikt na szczytach władz Macedonii
  73. ↑ Spór o nazwę: Macedonia obstaje przy swoim stanowisku
  74. ↑ Wkrótce możliwy koniec sporu o nazwę Macedonii
  75. ↑ Wizyta Minister Spraw Zagranicznych Macedonii, Pani Ilinki Mitrevej w Polsce
  76. ↑ Polska wspiera przystąpienie Macedonii do UE i NATO
  77. ↑ Szefowie dyplomacji Serbii i Niemiec o eurointegracji i Kosowie
  78. ↑ Serbia ćwiczy i rozmawia z NATO
  79. ↑ Serbia – Economic profile
  80. ↑ Możliwa dymisja rządu i przedterminowe wybory
  81. ↑ Belgrad pyta Brukselę o granice
  82. ↑ Unia przekonuje Serbię do wyboru europejskiej drogi
  83. ↑ Grecja popiera przyśpieszenie w relacjach Serbii i UE
  84. ↑ Serbia jak najszybciej kandydatem do UE
  85. ↑ Londyn chce Serbii w UE
  86. ↑ Prezydenci Polski i Serbii o UE i Kosowie
  87. ↑ Węgry popierają euroaspiracje Serbii
  88. ↑ Hiszpania popiera starania Serbii o wejście do UE. rp.pl, 2009-03-09. [dostęp 10 marca 2009].
  89. ↑ Holandia blokuje rozmowy UE-Serbia
  90. ↑ Sukces Belgradu. Droga do Unii dla Serbii jest otwarta. Cena - układ z Kosowem
  91. ↑ Milena Gołda: Turcja w Unii Europejskiej – za i przeciw
  92. ↑ 92,0 92,1 Ankara nie wierzy Europie
  93. ↑ 93,0 93,1 Top Swedish official backs Turkey for EU
  94. ↑ Franciszek Gołembski - Stosunki z Turcją, Sprawy międzynarodowe, Rocznik (1995)
  95. ↑ Turkey – Economic profile
  96. ↑ Turkey and the Alliance
  97. ↑ turkishpolicy.com
  98. ↑ Turcja: mimo wzrostu roli regionalnej, UE wciąż odległa
  99. ↑ Dawno temu w Anatolii
  100. ↑ Sytuacja tureckich Kurdów a starania Turcji o członkostwo w Unii Europejskiej
  101. ↑ Okupacja unijnego terytorium
  102. ↑ Sarkozy: Turcja nie leży w Europie
  103. ↑ Kataryna Götz: Turcja w Unii Europejskiej a zderzenie cywilizacji
  104. ↑ Debata na temat członkostwa Turcji w Unii Europejskiej
  105. ↑ Fernand Braudel Center, Binghamton University, "Turcja w Europie?" Komentarz nr 139, 15 czerwca 2004
  106. ↑ Barroso: Turcja ma przed sobą długą drogę do UE
  107. ↑ Brat Tilman otrzymał 156 ciosów nożem, Nacati 99, a śladów na ciele brata Ugur było zbyt wiele by można je było policzyć. Ich wnętrzności były wyciągnięte na zewnątrz i zostały pocięte na ich oczach. Podobnie postąpiono z ich genitaliami, które odcięto; odcięto również im palce u rąk. Nosy i usta zostały pocięte na kawałki. Prawdopodobnie najgorszą częścią tej masakry był fakt, że obserwowali jak ich współbracia byli torturowani. Ostatecznie ich gardła zostały poderżnięte na linii od ucha lewego do prawego w taki sposób, że praktycznie ich głowy zostały ścięte.
  108. ↑ Poszukiwania w Turcji
  109. ↑ Brytyjska królowa popiera Turcję w dążeniach do członkostwa w Unii
  110. ↑ L.Kaczyński: Polska za przystąpieniem Turcji do UE
  111. ↑ Polska/ Wizyta prezydenta Kaczyńskiego w Turcji
  112. ↑ UniaEuropejska.org: Premier Tusk: Polska Prezydencja wesprze akcesję Turcji
  113. ↑ Austria zapowiada referendum w sprawie unijnej akcesji Turcji
  114. ↑ Albania – Economic profile
  115. ↑ Sex, drugs and guns in the Balkans, Ethnic Albanian rebels benefit from sex slavery
  116. ↑ Dalszy rozwój stosunków między Polską a Albanią
  117. ↑ Bośnia i Hercegowina potwierdza proeuropejskie dążenia
  118. ↑ Unia Europejska poważnie zaniepokojona sytuacją w Bośni
  119. ↑ Bośnia i Hercegowina wciąż daleko od UE
  120. ↑ Bośnia i Hercegowina/ Premier Republiki Serbskiej grozi secesją
  121. ↑ Bośnia: nacjonaliści zdominowali wybory
  122. ↑ 'Boys will be boys'
  123. ↑ Bosnia and Herzegovina – Economic profile
  124. ↑ Conservative Policy Research and Analysis - The Heritage Foundation
  125. ↑ UE przejmuje główną rolę w Bośni
  126. ↑ Polska popiera euroatlantyckie aspiracje Bośni i Hercegowiny
  127. ↑ [1]
  128. ↑ Andora: Customs Unions and preferential arrangements.
  129. ↑ Wewnątrz Europy
  130. ↑ 130,0 130,1 130,2 130,3 Partnership and Cooperation Agreement.
  131. ↑ UE: Spotkanie Prezydenta Armenii z unijnymi urzędnikami | Eastbook - blog o Partnerstwie Wschodnim | Partnerstwo Wschodnie
  132. ↑ Unia Europejska i Azerbejdżan
  133. ↑ http://ec.europa.eu/external_relations/ceeca/pca/pca_azerbaijan.pdf
  134. ↑ The web page of the European Commission (EC) Delegation to Georgia and Armenia is intended to describe the functioning of the EC Delegation and the European Union institutions...
  135. ↑ [2]
  136. ↑ EURO-MEDITERRANEAN AGREEMENT establishing an association between the European Communities and their Member States, of the one part, and the State of Israel, of the other part
  137. ↑ Izrael-UE Trade Agreement.
  138. ↑ Polityka handlowa WE wobec krajów basenu Morza Śródziemnego.
  139. ↑ Komisja Europejska oficjalnie rozpatruje Kosowo pod rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244.
  140. ↑ European Union (EU) and Kingdom of Morocco
  141. ↑ EURO-MEDITERRANEAN AGREEMENT establishing an association between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Kingdom of Morocco, of the other part.
  142. ↑ EU-Morocco FTA.
  143. ↑ WWW.MOLDOVA.MD - The Official website of Republic of Moldova / Pagina Oficială a Republicii Moldova în reţeaua Internet
  144. ↑ redirect
  145. ↑ http://www.mf.gov.pl/_files_/sluzba_celna/podrecznik_celny/1_3.html Ministerstwo Finansów Rzeczypospolitej Polski, Polski podręcznik celny, Unia Celna, Obszar Unii Celnej: Terytorium Księstwa Monako, pomimo usytuowania poza terytorium Republiki Francuskiej jest również częścią obszaru celnego Wspólnoty.]
  146. ↑ The Norwegian Mission to the EU
  147. ↑ [3]
  148. ↑ San Marino: Customs Unions and preferential arrangements.
  149. ↑ http://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2004_2009/documents/com/com_com(2004)0258_/com_com(2004)0258_pl.pdf
  150. ↑ Neue Europäische Bewegung Schweiz (niem.).
  151. ↑ YES-Yalta European Strategy
  152. ↑ Unia negocjuje z Ukrainą Porozumienie o stowarzyszeniu.
  153. ↑ UniaEuropejska.org: Azarow: „Podpiszmy umowę UE-Ukraina jak najszybciej”
  154. ↑ Lichtenstein czyli wielki książę w małym państwie
  155. ↑ Współpraca w obszarze Schengen
  156. ↑ Przykładowa Umowa: UMOWA między Unią Europejską a Królestwem Norwegii w sprawie procedur bezpieczeństwa przy wymianie informacji niejawnych
  157. ↑ Polityka europejska Norwegii
  158. ↑ Conservative Policy Research and Analysis - The Heritage Foundation
  159. ↑ Norwegia a UE
  160. ↑ Norwegia: w stronę Unii?
  161. ↑ www.mojanorwegia.pl/zycie_w_norwegii/72_norwegow_przeciwko_czlonkostwu_w_ue.html
  162. ↑ Conservative Policy Research and Analysis - The Heritage Foundation
  163. ↑ Szwajcaria, czyli jak być w Unii, nie będąc jej członkiem
  164. ↑ Szwajcaria i Europa – stare (dobre?) małżeństwo
  165. ↑ "elity Armenii dość jasno stawiają je jako swój strategiczny cel. I choć jest to cel bardzo odległy, wszelkie wprowadzone reformy oceniane i interpretowane są wedle tego właśnie kryterium"
  166. ↑ Conservative Policy Research and Analysis - The Heritage Foundation
  167. ↑ Armenia może stracić prawo głosu w Zgromadzeniu Parlamentarnym RE
  168. ↑ Ministry of Foreign Affairs of The Republic of Armenia Official Site
  169. ↑ http://findarticles.com/p/articles/mi_go1493/is_200307/ai_n9111910
  170. ↑ ARMINFO - independent armenian news agency
  171. ↑ Xinhua - English
  172. ↑ Wspólna Konferencja Prasowa Prezydentów Azerbejdżanu i Polski 30 marca, 2007
  173. ↑ Większość poparła ideę integracji z NATO
  174. ↑ Ranking IEF 2009
  175. ↑ Georgia
  176. ↑ GEN
  177. ↑ Premier Tusk wspiera akcesję Mołdawii
  178. ↑ Polska pomoże Mołdowie w integracji z UE
  179. ↑ Juszczenko: Tylko NATO zagwarantuje nam suwerenność i integralność
  180. ↑ Demokratyczna koalicja na Ukrainie przestała istnieć
  181. ↑ Conservative Policy Research and Analysis - The Heritage Foundation
  182. ↑ http://www.euractiv.com/en/enlargement/eu-ukraine-start-operation-talks/article-162232
  183. ↑ Kontynuacja współpracy na dotychczasowych warunkach
  184. ↑ Ukraina nie chce do Unii
  185. ↑ Tomasz Betka: Polski premier popiera europejskie aspiracje Kijowa (pol.). UniaEuropejska.org, 2011-04-15. [dostęp 2011-05-05].
  186. ↑ Tusk przywiózł Ukrainie przesłanie
  187. ↑ Tusk: Pomożemy Ukrainie wstąpić do NATO
  188. ↑ Bildt chce w przyszłości członkostwa Ukrainy w Unii
  189. ↑ Austria poparła wejście Ukrainy do UE
  190. ↑ Portugal supports Ukraine's accession bid to NATO, EU
  191. ↑ Kosovo – Economic profile
  192. ↑ Niepodległość Kosowa wspierana przez regionalną mafię?
  193. ↑ Albańczycy wycinali organy serbskim więźniom?
  194. ↑ OSCE Mission in Kosovo, Minority Rights in Kosovo
  195. ↑ DESTROYED AND DESECRATED CHRISTIAN ORTHODOX SHRINES IN KOSOVO AND METOHIJA
  196. ↑ Kompromis Belgradu i Brukseli w sprawie misji EULEX
  197. ↑ Kosovo under UNSCR 1244
  198. ↑ UMOWA O WSPÓŁPRACY między Wspólnotą Europejską a Księstwem Andory
  199. ↑ Conservative Policy Research and Analysis - The Heritage Foundation
  200. ↑ http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3368220,00.html
  201. ↑ EU agrees to boost ties with Israel
  202. ↑ Warszawa: Polska rzecznikiem Izraela w UE? Debata
  203. ↑ 203,0 203,1 UE nie przewiduje poszerzenia o Rosję i Izrael
  204. ↑ Jedno oko na Maroko, a drugie na Unię
  205. ↑ Los Angeles Times, 21.07.1987
  206. ↑ Morocco, EU to present document on closer ties
  207. ↑ Art. 299 TWE: Postanowienia niniejszego Traktatu stosują się do francuskich departamentów zamorskich, Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich. Jednakże, biorąc pod uwagę strukturalną sytuację gospodarczą i społeczną francuskich departamentów zamorskich, Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich, pogorszoną ich oddaleniem, charakterem wyspiarskim, niewielkimi rozmiarami, trudną topografią i klimatem, ich zależnością gospodarczą od niewielkiej liczby produktów, podczas gdy trwałość i łączne występowanie tych czynników poważnie szkodzą ich rozwojowi, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, przyjmuje specyficzne środki zmierzające w szczególności do określenia warunków stosowania niniejszego Traktatu do tych regionów, w tym wspólnych polityk. Rada, przyjmując środki określone w drugim akapicie, uwzględnia takie dziedziny, jak polityki celne i handlowe, polityka fiskalna, strefy wolnocłowe, polityki w dziedzinach rolnictwa i rybołówstwa, warunki zaopatrzenia w surowce i dobra konsumpcyjne pierwszej potrzeby, pomoc państwową i warunki dostępu do funduszy strukturalnych oraz programów horyzontalnych Wspólnoty. Rada przyjmuje środki określone w drugim akapicie, biorąc pod uwagę szczególne cechy charakterystyczne i ograniczenia regionów peryferyjnych, bez podważania integralności i spójności wspólnotowego porządku prawnego, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych polityk.
  208. ↑ Petition urging EU membership for Cape Verde launched in Portugal
  209. ↑ Delegacja Komisji Europejskiej w Rosji.
  210. ↑ Stosunki dwustronne UE-Rosja.
  211. ↑ UE zniesie część sankcji wobec Białorusi?
  212. ↑ psz.pl - Łukaszenko potwierdza chęć poprawy relacji z UE
  213. ↑ Mińsk i Komisja Europejska podpisały ramowe porozumienie o współpracy
  214. ↑ Conservative Policy Research and Analysis - The Heritage Foundation
  215. ↑ Polska uważa Białoruś za "europejskiego sąsiada"
  216. ↑ Litwa chce pomóc Białorusi iść europejską drogą
  217. ↑ Zachód nie zamyka drzwi przed Białorusią
  218. ↑ Mińsk dostrzega zmianę tonu Brukseli
  219. ↑ Unijna dyplomacja jest gotowa znieść sankcje wobec Białorusi
  220. ↑ Białoruski minister zaproszony na szczyt unijnej dyplomacji
  221. ↑ UniaEuropejska.org: Rosjanie chcą do ... Unii Europejskiej (dostęp 25 stycznia 2011)
  222. ↑ EU-Russia Permanent Partnership Council (Foreign Affairs)
  223. ↑ Tamara Barriga: Stała Rada Współpracy UE-Rosja (pol.). UniaEuropejska.org, 2011-06-12. [dostęp 2011-10-12].
  224. ↑ Justyna Skrzeczyńska: Zakończył się 27. szczyt UE-Rosja (pol.). UniaEuropejska.org, 2011-06-12. [dostęp 2011-06-12].
  225. ↑ Na rosyjskich giełdach wstrzymano obrót
  226. ↑ Rynek rosyjski poszybował w górę – notowania ponownie wstrzymano
  227. ↑ Conservative Policy Research and Analysis - The Heritage Foundation
  228. ↑ Rosja może opuścić Radę Europy

Linki zewnętrzne [edytuj]

p • d • e
Unia Europejska
Państwa członkowskie
Austria (1995) • Belgia (1958) • Bułgaria (2007) • Cypr (2004) • Czechy (2004) • Dania (1973) • Estonia (2004) • Finlandia (1995) • Francja (1958) • Grecja (1981) • Hiszpania (1986) • Holandia (1958) • Irlandia (1973) • Litwa (2004) • Luksemburg (1958) • Łotwa (2004) • Malta (2004) • Niemcy (1958/1990) • Polska (2004) • Portugalia (1986) • Rumunia (2007) • Słowacja (2004) • Słowenia (2004) • Szwecja (1995) • Węgry (2004) • Wielka Brytania (1973) • Włochy (1958)
 Flaga Unii Europejskiej

Mapa Unii Europejskiej
Terytoria specjalne
wchodzące w skład Unii
na podst. art. 349 TFUE
Athos (gr.) • Azory (port.) • Büsingen am Hochrhein (niem.) • Campione d'Italia (wł.) • Ceuta (hiszp.) • Gibraltar (bryt.) • Gujana Francuska (fr.) • Gwadelupa (fr.) • Livigno (wł.) • Helgoland (niem.) • Madera (port.) • Martynika (fr.) • Melilla (hiszp.) • Reunion (fr.) • Saint-Martin * (fr.) • Wyspy Alandzkie (fiń.) • Wyspy Kanaryjskie (hiszp.)
Oficjalni kandydaci
Państwa aplikujące
Terytoria, które
wchodziły w skład EWG/UE
Algieria (1958-1962 jako de iure część Francji) • Grenlandia (1973-1985) • Saint-Pierre i Miquelon (1976-1985 jako departament zamorski Francji) • Saint-Barthélemy ** (1.12.2009-31.12.2011)
* do 22 lutego 2007 wchodził w skład UE jako integralna część Gwadelupy, ponownie jako część Unii od 1 grudnia 2009
* do 22 lutego 2007 wchodził w skład UE jako integralna część Gwadelupy

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Państwa_kandydujące_do_Unii_Europejskiej&oldid=35737975”