Państwo środkowofrankijskie

Regnum Francorum Medium Państwo środkowofrankijskie
← 843-870 → → → → →
Ustrój polityczny	monarchia
Ostatnia głowa państwa	król wschodniofrankijski Lotar II i Ludwik II (cesarz)
Status terytorium	królestwo
Traktat w Verdun	843
Traktat w Meerssen	870
Religia dominująca	chrześcijaństwo
Imperium Franków po traktacie w Verdun i Meerssen.

Państwo środkowofrankijskie (nazwane również Królestwem Lotara, łac.: Lotharii Regnum) - jedno z trzech państw powstałych na mocy traktatu z Verdun z 843 roku. Jego królem został najstarszy syn Ludwika I Pobożnego, Lotar I, który zatrzymał także godność cesarską.

Obszar państwa był niejednolity pod względem geograficznym i etnicznym. W jego skład wchodziły:

• Królestwo Włoch
• Burgundia
• Prowansja
• zachodnia Austrazja

Królestwo rozpadło się po śmierci Lotara na trzy królestwa, których władcami zostali synowie Lotara I:

• Lotaryngii składająca się z zachodniej Austrazji i dolnej Burgundii – jego władcą został Lotar II
• Prowansji (łac. regnum provinciae) w skład którego wchodziła także górna Burgundiia – jego władcą został Karol
• Italii – jego władcą został Ludwik II

Porozumienie sukcesyjne zawarte 8 sierpnia 870 w Meerssen pomiędzy Karolem II Łysym a Ludwikiem Niemieckim zakończyło symbolicznie istnienie odrębnej państwowości środkowofrankijskiej.

Zobacz też

• Państwo zachodniofrankijskie
• Państwo wschodniofrankijskie
• Królowie frankijscy