Państwowe Produkcyjno-Badawcze Centrum Kosmiczne im. M. Chruniczewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brama wejściowa do Zakładów im. Chruniczewa w Moskwie

Państwowe Produkcyjno-Badawcze Centrum Kosmiczne im. M. Chruniczewa (ros. Государственный космический научно-производственный центр имени М. В. Хруничева, w skrócie: ГКНПЦ имени М. В. Хруничева) – rosyjskie zakłady produkujące rakiety nośne, znajdujące się w Moskwie. Ich nazwa pochodzi od gen. Michaiła Chruniczewa (1901-1961), radzieckiego ministra przemysłu lotniczego.

Zakład został założony podczas II wojny światowej jako Zakład nr 23, celem produkcji ciężkich bombowców. Po zakończeniu wojny produkcja ta była kontynuowana przez lata 50. W 1951 r. Zakłady zostały powiększony o własne biuro konstrukcyjne OKB-23.

W latach 70. Zakłady zostały włączone w Biuro Konstrukcyjne Salut, a w latach 1981-1989 były częścią NPO Energia. W 1988 r. Zakłady stały się samodzielną jednostką, a od 1993 r. noszą aktualną nazwę.

Obecnie Zakłady w ramach International Launch Services (ILS) prowadzą również komercyjną sprzedaż usług wprowadzania satelitów na orbitę, oraz zarządzania misjami, za pomocą produkowanych przez nie rakiet nośnych Proton.

W 2006 roku przedsiębiorstwo nawiązało współpracę z narodową agencją kosmiczną Republiki Korei. Efektem tej współpracy jest pierwsza południowokoreańska rakieta nośna Naro-1, której pierwszy stopień pochodzi z rakiety Angara.

Zakłady są również producentem stacji orbitalnych serii Salut i Ałmaz oraz stacji Mir.

Rakiety produkowane przez Zakłady im. Chruniczewa[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]