Państwowy Uniwersytet Medyczny imienia I.Ja. Horbaczewskiego w Tarnopolu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Państwowy Uniwersytet Medyczny imienia I.Ja. Horbaczewskiego w Tarnopolu
Schola Superior Publica «Universitas medicinalis publica Ternopoliensis nomine I. J. Horbatschewsky Ministerii Protectionis Valetudinis Ukrainae»
Тернопільський державний медичний університет імені І. Я. Горбачевського
Państwowy Uniwersytet Medyczny imienia I.Ja. Horbaczewskiego w Tarnopolu
Dewiza łac. Cogitare et bonum facěre
Data założenia 12 kwietnia 1957[1]
Typ uczelni medyczna państwowa
Państwo  Ukraina
Adres Plac Wolności 1 Tarnopol
Rektor Leonid Kowalczuk Jakymowycz
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Państwowy Uniwersytet Medyczny imienia I.Ja. Horbaczewskiego w Tarnopolu
Państwowy Uniwersytet Medyczny imienia I.Ja. Horbaczewskiego w Tarnopolu
Ziemia 48°18′15,012″N 38°01′05,016″E/48,304170 38,018060
Strona internetowa

Państwowy Uniwersytet Medyczny im. I.Ja. Horbaczewskiego w Tarnopolu (ukr. Тернопільський державний медичний університет імені І. Я. Горбачевського TDMU) – ukraińska medyczna uczelnia wyższa z siedzibą w Tarnopolu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet został założony 12 kwietnia 1957 roku jako państwowa uczelnia medyczna. 1 lipca 1992 roku nadano jej imię patrona – Iwana Horbaczewskiego. 30 stycznia 1997 roku została przemianowana na Państwową Akademię Medyczną, a 17 listopada 2004 ponownie nastąpiła reorganizacja placówki, w wyniku której nadano jej obecną nazwę Państwowy Medyczny Uniwersytet[1].

Podstawowe statystyki[edytuj | edytuj kod]

Wykładowcy[edytuj | edytuj kod]

Wśród 549 pracowników naukowo-dydaktycznych, dwie trzecie to absolwenci tej uczelni. Na 41 oddziałach pracuje tutaj 86 doktorów nauk, profesorów i 297 doktorantów, docentów (w tym również 3 członków Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, 9 Zasłużonych Działaczy Nauki i Techniki, 2 pracowników oświaty, laureat Państwowej Nagrody Ukrainy z Dziedziny Nauki i Techniki oraz 2 Zasłużonych Wynalazców i 3 Zasłużonych Lekarzy Ukrainy)[1].

W latach 2002-2012 zostało obronionych 58 doktorskich i 282 prac magisterskich[1].

Nauczanie obcokrajowców[edytuj | edytuj kod]

Wykres przedstawia wzrost liczby studentów Uniwersytetu w latach 1999-2013[2]

W uniwersytecie szkoli się ponad 3500 studentów, wśród których 800 to obcokrajowcy z 51 różnych krajów, z nich aż 90% uczy się w języku angielskim. 50% wykładowców otrzymało certyfikat umożliwiający nauczanie w języku angielskim. Nauka w tym języku możliwa była już w 1998 roku.

Program dydaktyczny[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie zdobytych doświadczeń z amerykańskich i europejskich uczelni wyższych, wprowadzono nowe formy organizacji nauki przez zastosowanie metody jednego dnia, serii praktyk, co semestralne sprawdzanie wiadomości studentów dzięki niezależnym centrom testowania, sieć naukowych systemów na podstawie Internet-technologii, która została stworzona na podobieństwo nowoczesnego europejskiego systemu i całkowicie różni się od technologii przyjętych w innych ukraińskich uniwersytetach. Wprowadzenie niezależnego centrum testowania uniemożliwiło pojawieniu się korupcji na uniwersytecie. Wykładowcy stworzyli aż 250 naukowo- multimedialnych płyt, w których znajdują się elektroniczne podręczniki, naukowe filmy oraz testy sprawdzające. Wprowadzono także komputerowy zdalny system kontrolowania i testowania wiedzy studentów na podstawie technologii Modle po to, aby sprawdzać ich poziom wiedzy i przygotowania do zajęć. Istnieje także specjalny egzamin, który pozwala sprawdzić wiedzę od strony praktycznej.

Przy uniwersytecie pracują dwie rady naukowe do spraw obrony prac doktorskich i magisterskich z 6 specjalizacji. Co roku są przeprowadzane państwowe i międzynarodowe fora[1].

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet prowadzi swoją działalność naukowo-dydaktyczną w ramach następujących wydziałów:

Ośrodek Naukowo-Zdrowotny Czerwona Kałyna[edytuj | edytuj kod]

Składa się z: Centrum kongresowego, naukowo-produkcyjnej bazy oddziału medycyny ekstremalnej i wojskowej, ogród botaniczny roślin leczniczych wraz z oddziałem farmakognozji z botaniką medyczną, sanatorium oraz ośrodek sportowy.

Kampusy i budynki uczelniane[edytuj | edytuj kod]

Doświadczenia są przeprowadzane w pięciu laboratoriach, które przeszły państwową akredytację oraz otrzymały świadectwa kwalifikacji. 7 sierpnia 2008 roku Ministerstwo Ochrony Zdrowia Ukrainy zatwierdziło Tarnopolski Uniwersytet Medyczny główną organizacją wsparcia wyższych naukowych zakładów podporządkowanych MOZ Ukrainy.

Uniwersytet posiada własne Centrum Kongresowe[4]. Każdego roku w Centrum Kongresowym Uniwersytetu odbyła 30 krajowych i międzynarodowych spotkań naukowych[1].

Badania naukowe[edytuj | edytuj kod]

Rozwija się tutaj 28 tematów z trzema głównymi kierunkami, jakie podporządkowane są wykonywaniu zadań dla systemu ochrony zdrowia w Tarnopolu i okolicach, medycznych nauk: choroby systemu sercowo-naczyniowego, odżywianie, problemy osteoporozy, choroby kości i stawów. Doświadczenia naukowe mają pomóc wprowadzić nowe perspektywy medycznych technologii na światowym poziomie, takich jak: modelowanie patologicznych procesów oraz rozwój zasad eksperymentalnej terapii i profilaktyki, przemysłowa produkcja i regulowanie zastosowania w medycznej praktyce, rozwój biotechnologicznej produkcji oraz klinicznego zastosowania probiotyków i specyficznych immunoglobulin, wprowadzenie w kliniczną praktykę technologię mało-inwazyjną endoskopicznej chirurgii, rozwój sposobów oraz technicznych zasobów regulacji wpływu energii optycznego wypromieniowania na organizm człowieka, środków dla terapii transfuzyjnej, zaopatrzenia medycznego i wprowadzenie ich w szeroką praktykę medyczną, ulepszenie systemu pogotowia oraz skuteczniejszego funkcjonowania w warunkach rynkowych.

Wynalazki[edytuj | edytuj kod]

W latach 2002-2012 naukowcy uniwersytetu otrzymali 554 patenty swoich wynalazków. Rozpracowane na uniwersytecie nowe metody leczenia oparzeń zostały nagrodzone Państwową Premią Ukrainy w dziedzinie nauki i techniki. Dwoje naukowców stało się zasłużonymi wynalazcami Ukrainy[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Iсторiя (ukr.). TDMU. [dostęp 2014-04-14].
  2. Horbachevsky Ternopil State Medical University: Undergraduate Prospectus Entry (ang.). TSMU. [dostęp 2014-04-14]. s. 11.
  3. Wydziały (ukr.). TDMU. [dostęp 2014-04-14].
  4. Centrum kongresowe (ukr.). TDMU. [dostęp 2014-04-14].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]