Paavo Väyrynen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paavo Väyrynen
Paavo Väyrynen 2009.jpg
Data i miejsce urodzenia 2 września 1946
Kemi
Przewodniczący Partii Centrum
Przynależność polityczna Partia Centrum
Okres urzędowania od 1980
do 1990
Poprzednik Johannes Virolainen
Następca Esko Aho

Paavo Matti Väyrynen (ur. 2 września 1946 w Kemi) – fiński polityk, wieloletni deputowany i poseł do Parlamentu Europejskiego IV, V, VI i VIII kadencji, minister w kilku rządach, były lider Partii Centrum.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Egzamin maturalny zdał w 1965. W 1970 uzyskał tytuł zawodowy magistra nauk społecznych na Uniwersytecie Helsińskim, a w 1988 stopień doktora nauk społecznych na Åbo Akademi w Turku. Od 1996 zajmuje stanowisko docenta na Uniwersytecie Lapońskim w Rovaniemi.

W latach 1970–1995 nieprzerwanie sprawował mandat deputowanego do Eduskunty, reprezentując kolejno okręgi Laponia i Uusimaa. Od 1970 do 1971 był sekretarzem premiera. W okresie 1972–1980 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Partii Centrum, następnie do 1990 kierował tym ugrupowaniem. Wielokrotnie zajmował stanowiska rządowe w gabinetach Marttiego Miettunena, Kaleviego Sorsy, Mauna Koivisto i Esko Aho. Był ministrem edukacji (1975–1976), pracy (1976–1977) i spraw zagranicznych (1977–1982, 1983–1987 oraz 1991–1993), a w latach 1983–1987 jednocześnie wicepremierem. W 1988 i 1994 bez powodzenia kandydował w wyborach prezydenckich.

W 1995 objął mandat posła do Parlamentu Europejskiego (po akcesji Finlandii do Unii Europejskiej), w związku z czym zrezygnował z zasiadania w parlamencie krajowym (deputowanym do Eduskunty był później formalnie przez tydzień w 1999). W 1996, 1999 i 2004 uzyskiwał reelekcję w wyborach europejskich. W PE od 1997 do 2004 sprawował funkcję wiceprzewodniczącego grupy Partii Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów.

W wyborach krajowych w 2007 ponownie został wybrany do Eduskunty. W drugim rządzie Mattiego Vanhanena objął urząd ministra handlu zagranicznego i rozwoju. Utrzymał zajmowane stanowisko również w powołanym 22 czerwca 2010 rządzie Mari Kiviniemi. Z parlamentu krajowego i następnie z rządu odszedł w 2011.

W 2012 był kandydatem swojego ugrupowania w wyborach prezydenckich (w pierwszej turze głosowania otrzymał 17,5% głosów, zajmując 3. miejsce)[1]. W 2014 ponownie wybrany do Parlamentu Europejskiego.

Przypisy

  1. Tulos. Koko maa (fiń.). vaalit.fi. [dostęp 2012-01-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]