Pablo Albano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pablo Alberto Albano (ur. 11 kwietnia 1967 w Buenos Aires) - argentyński tenisista, specjalista gry podwójnej, finalista wielkoszlemowego US Open w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Spis treści

Biografia [edytuj]

Treningi tenisowe rozpoczął jako 8-latek. Praworęczny, znaczące wyniki odnosił w deblu, gdzie może pochwalić się 9 wygranymi turniejami zawodowymi i dalszymi 9 finałami. W czerwcu 1997 został sklasyfikowany jako 25. rakieta światowego rankingu deblowego. W singlu najwyższą pozycję rankingową zajmował w sierpniu 1990 - nr 192, a jedyny raz w imprezie wielkoszlemowej wystąpił w US Open w 1992, kiedy przeszedł eliminacje, by odpaść w I rundzie turnieju głównego z Rosjaninem Andriejem Czesnokowem. W grze pojedynczej zazwyczaj występował w challengerach lub odpadał w eliminacjach do większych turniejów.

Karierę zawodową rozpoczął w 1986. Pierwszy turniej deblowy wygrał w Genewie w 1990, w parze ze Szwedem Davidem Engelem. Najskuteczniejsze pary tworzył z rodakami - Luisem Lobo, Danielem Orsanicem, Lucasem Arnoldem i Javierem Franą, a także Hiszpanem Corretją i Niemcem Goellnerem. Był w dwóch półfinałach wielkoszlemowych w deblu, dwukrotnie na French Open - w 1992 w parze z Brazylijczykiem Cassio Mottą (pokonali m.in. najwyżej rozstawionych Johna Fitzgeralda i Andersa Järryda, a także Johna McEnroe i Andre Agassiego oraz Patricka McEnroe i Patricka Galbraitha, ulegli Olchowskiemu i Adamsowi) i w 1999 z Hiszpanem Tomásem Carbonellem (w ćwierćfinale pokonali Kafelinkowa i Mirnego, przegrali z Jeffem Tarango i Ivaniševiciem). Jedyny finał wielkoszlemowy Albano osiągnął w mikście, partnerując w US Open 1997 rodaczce Mercedes Paz. Argentyńska para mieszana przegrała po zaciętym finale z Holenderką Manon Bollegraf i Amerykaninem Rickiem Leachem 6:3, 5:7, 6:7 (3:7).

W reprezentacji narodowej w Pucharze Davisa Albano grał z przerwami w latach 1993-1997, wyłącznie w deblu. Partnerował Lobo i Franie, bilans jego występów to 3 zwycięstwa i 2 porażki. Jako tenisista zawodowy występował do sezonu 2001 włącznie, zarabiając na korcie niespełna milion dolarów (około 930 tysięcy).

Wygrane turnieje [edytuj]

Finały turniejowe [edytuj]

  • gra podwójna:
    • 1989 San Marino (z Gustavo Luzą)
    • 1993 Sao Paulo (z Javierem Franą)
    • 1995 San Marino (z Federico Mordeganem)
    • 1996 Marbella (z Lucasem Arnoldem Kerem)
    • 1997 Barcelona (z Àlexem Corretją)
    • 1998 Palermo (z Danielem Orsanicem)
    • 2000 Palermo (z Marcem-Kevinem Göllnerem)
    • 2001 Bukareszt (z Marcem-Kevinem Göllnerem), Casablanca (z Davidem Macphersonem)
  • gra mieszana:
    • 1997 French Open (z Mercedes Paz)

Linki zewnętrzne [edytuj]