Pachychylon ozdobny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pachychylon ozdobny
Pachychilon pictum[1]
(Heckel & Kner, 1858)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd karpiokształtne
Rodzina karpiowate
Rodzaj Pachychilon
Gatunek pachychylon ozdobny
Synonimy
  • Pachychilon pictus (Heckel & Kner, 1858)
  • Pachylion pictum (Heckel & Kner, 1858)
  • Rutilus pictus (Heckel & Kner, 1858)
  • Squalius pictus Heckel & Kner, 1858
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Pachychylon ozdobny[3] (Pachychilon pictum) – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Endemiczny gatunek występujący tylko w jeziorach Ochrydzkim i Skutari. Ryba stadna, żyje w płytkich partiach jezior.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Długość 12–15 (maksymalnie 16) cm. Ciało smukłe, mocno wyciągnięte, bocznie spłaszczone. Pysk ostry, wyciągnięty w przód i skierowany skośnie w górę. Wargi bardzo grube. Linia boczna pełna. Łusek brak. Płetwy piersiowe mają po 17–18 promieni, brzuszne 10–11, płetwa ogonowa 19, a płetwa odbytowa 11–12 promieni. Pierwszy promień w płetwie grzbietowej jest o połowę krótszy od pozostałych i wyraźnie od nich oddzielony. Grzbiet brązowoszary, boki głowy bardzo ciemne, pokrywy skrzelowe srebrzyście lśniące, boki jasnobrązowe do żółtawych brzuch biały, Od grzbietu wzdłuż boków nieregularnie rozmieszczone brązowe kropki i plamy schodzące poniżej linii bocznej. Płetwy grzbietowa i ogonowa żółtawe.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się głównie planktonem i larwami owadów. Czasem również owadami zbieranymi z powierzchni wody oraz bentosem.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło od maja do sierpnia, wśród przybrzeżnej roślinności. W tym okresie brzuch przybiera różowy kolor. Ikra jest przyklejana do roślinności lub żwirowatego podłoża.

Przypisy

  1. Pachychilon pictum w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Pachychilon pictum. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Josef Reichholf, Gunter Steinbach, Claus Militz: Wielka encyklopedia ryb : słodkowodne i morskie ryby Europy. Wiśniewolski Wiesław (tłum.). Warszawa: Muza, 1994. ISBN 83-7079-317-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Josef Reichholf, Gunter Steinbach, Claus Militz: Wielka encyklopedia ryb : słodkowodne i morskie ryby Europy. Wiśniewolski Wiesław (tłum.). Warszawa: Muza, 1994. ISBN 83-7079-317-7.
  • Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-441-7.
  • Pachychilon pictum. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 13 czerwca 2009]