Paciorecznik ogrodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paciorecznik ogrodowy
Canna IMG 6580.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd imbirowce
Rodzina paciorecznikowate
Rodzaj paciorecznik
Gatunek paciorecznik ogrodowy
Nazwa systematyczna
Canna ×generalis L. H. Bailey
Gentes Herb. 1:120. 1923
Synonimy

Canna ×orchiodes L. H. Bailey

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Odmiana o pstrokatych kwiatach

Paciorecznik ogrodowy (Canna ×generalis) – duża grupa mieszańców różnych gatunków rośliny paciorecznik (Canna). Mieszańce te wyhodowane zostały przez ogrodników i są albo nieznanego pochodzenia, albo mają złożony rodowód . W ich powstaniu brały udział m.in. takie gatunki, jak: Canna indica, C. glauca, C. flacciola, C. iridiflora, C. liliiflora. Są pospolicie uprawiane jako rośliny ozdobne, większość uprawianych odmian pacioreczników to właśnie mieszańce z grupy paciorecznik ogrodowy.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina o zróżnicowanej, w zależności od odmiany wysokości od kilkudziesięciu cm do do 1,8 m. Ulistnienie skrętoległe, liście pojedyncze, pochwiasto obejmujące łodygę. Oprócz liści zielonych występują też u różnych odmian liście czerwonawe, purpurowe lub wielobarwne. Kwiaty duże w szerokiej gamie kolorów, u niektórych odmian jednobarwne, u niektórych wielokolororowe o, o bardzo wąskich płatkach. Zebrane są w kłosy na szczycie grubej, mięsistej łodygi. Kwitnąprzez całe lato aż do jesieni. Pod ziemią roślina wytwarza kłącze.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Nadaje się na kwietniki, do tworzenia grup kwiatowych i na kwiat cięty. Może też być uprawiany w pojemnikach na tarasach, balkonach itp. Wymaga żyznej, próchnicznej gleby i słonecznego lub nieco tylko zacienionego stanowiska. Rozmnaża się go przez podział kłączy lub z nasion. Jako roślina cieplejszego klimatu nie jest przystosowany do naszych warunków i zimą jego kłącze przemarza w ziemi. W związku z tym po zakończeniu kwitnienia przycina się go przy samej ziemi, zaś kłącze jesienią musi być wykopane z ziemi i przez zimę przechowywane w pomieszczeniu o temperaturze 5-8 °C. Najlepiej przechowywać je razem z bryłą ziemi lub obsypane trocinami czy torfem. Wiosną (w marcu) dzieli się go na kawałki (każdy z nich powinien mieć przynajmniej 1 pąk) i pozostawia na powietrzu, aby rany przyschły. Wskazane jest obsypanie ran miałem węglowym lub węglem drzewnym. Przeschnięte kłącze sadzi się do doniczek trzymanych w ogrzewanym pomieszczeniu i umiarkowanie podlewa. Do gruntu wysadza się z doniczek dopiero w drugiej połowie maja. Przez lato wymaga obfitego nawożenia.

Kultywary (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • `Brandywine` – kwiaty pomarańczowe
  • `King Numbert` – kwiaty w czerwone kropki lub paski
  • `Konig Charlotte – kwiaty czerwone
  • `Lenape` – odmiana karłowa o jaskrawożółtych kwiatach z czerwoną gardzielą i brązowoczerwonymi plamami
  • `Lucier` – kwiaty purpurowe z czerwonymi żółto czerwonymi obramowaniami płatków

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  2. Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
  3. Paciorecznik (Kanna) – Canna. [dostęp 2010-03-05].