Pacyfotryton szorstki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pacyfotryton szorstki
Taricha granulosa[1]
Skilton, 1849
Pacyfotryton szorstki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy ogoniaste
Rodzina salamandrowate
Rodzaj Taricha
Gatunek pacyfotryton szorstki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pacyfotryton szorstki (Taricha granulosa) – gatunek płaza z rodziny salamandrowatych występujący na pacyficznym brzegu Ameryki Północnej.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała – 12,7-21,6 cm, samce większe od samic. Dorosłe osobniki są ciemne, z pomarańczowym brzuchem. Oczy małe, żółtopomarańczowe. Na skórze znajdują się gruczoły produkujące silną truciznę - tetrodotoksynę. Jej toksyczność zależy od rejonu, na którym żyje salamandra. Samce zmieniają wygląd podczas okresu godowego – ich skóra staje się jaśniejsza i bardziej gładka, ogon i palce rozszerzają się. Jest to związane ze zmianą trybu życia na wodny.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzą zarówno dzienny, jak i nocny tryb życia. W razie zagrożenia błyskawicznie podnoszą głowę i ogon, prezentując jaskrawy brzuch. Barwa ostrzega drapieżnika przed trucizną na skórze salamandry.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Młode żywią się wodnymi bezkręgowcami. Dorosłe osobniki jedzą głównie owady, ale polują także na wszelkie zwierzęta mniejsze od nich, włączając w to inne płazy.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Pora okresu godowego zależy od wysokości, na jakiej żyją salamandry. Osobniki górskie rozmnażają się późnym latem, nizinne wiosną. Zwierzęta rozmnażają się w wodzie. Po zalotach samiec pozostawia swą spermę na dnie zbiornika, skąd samica zbiera ją do swojej kloaki. Po złożeniu jaj samica opiekuje się nimi do chwili wyklucia się młodych (3-4 tygodnie). Wtedy przestaje interesować się potomstwem. Pacyfotrytony szorstkie osiągają dojrzałość płciową w wieku 4-5 lat. Najstarszy znany osobnik żył 18 lat.

Zagrożenie[edytuj | edytuj kod]

Pacyfotryton szorstki z powodu swej trucizny niemal nie posiada naturalnych wrogów. Zaobserwowano tylko jednego drapieżnika odpornego na toksynę salamandry – węża pończosznika prążkowanego. Gatunek nie jest zagrożony wyginięciem, choć jego środowisko jest narażone na zniszczenie przez człowieka.

Przypisy

  1. Taricha granulosa w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Taricha granulosa. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Taricha granulosa (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 26 września 2010].