Pacyfotryton szorstki
| Pacyfotryton szorstki | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | płazy |
| Rząd | płazy ogoniaste |
| Rodzina | salamandrowate |
| Rodzaj | Taricha |
| Gatunek | pacyfotryton szorstki |
| Nazwa systematyczna | |
| Taricha granulosa[1] | |
| Skilton, 1849 | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
Pacyfotryton szorstki (Taricha granulosa) – gatunek płaza z rodziny salamandrowatych występujący na pacyficznym brzegu Ameryki Północnej.
Spis treści |
[edytuj] Wygląd
Długość ciała – 12,7-21,6 cm, samce większe od samic. Dorosłe osobniki są ciemne, z pomarańczowym brzuchem. Oczy małe, żółtopomarańczowe. Na skórze znajdują się gruczoły produkujące silną truciznę - tetrodotoksynę. Jej toksyczność zależy od rejonu, na którym żyje salamandra. Samce zmieniają wygląd podczas okresu godowego – ich skóra staje się jaśniejsza i bardziej gładka, ogon i palce rozszerzają się. Jest to związane ze zmianą trybu życia na wodny.
[edytuj] Tryb życia
Prowadzą zarówno dzienny, jak i nocny tryb życia. W razie zagrożenia błyskawicznie podnoszą głowę i ogon, prezentując jaskrawy brzuch. Barwa ostrzega drapieżnika przed trucizną na skórze salamandry.
[edytuj] Pożywienie
Młode żywią się wodnymi bezkręgowcami. Dorosłe osobniki jedzą głównie owady, ale polują także na wszelkie zwierzęta mniejsze od nich, włączając w to inne płazy.
[edytuj] Rozmnażanie
Pora okresu godowego zależy od wysokości, na jakiej żyją salamandry. Osobniki górskie rozmnażają się późnym latem, nizinne wiosną. Zwierzęta rozmnażają się w wodzie. Po zalotach samiec pozostawia swą spermę na dnie zbiornika, skąd samica zbiera ją do swojej kloaki. Po złożeniu jaj samica opiekuje się nimi do chwili wyklucia się młodych (3-4 tygodnie). Wtedy przestaje interesować się potomstwem. Pacyfotrytony szorstkie osiągają dojrzałość płciową w wieku 4-5 lat. Najstarszy znany osobnik żył 18 lat.
[edytuj] Zagrożenie
Pacyfotryton szorstki z powodu swej trucizny niemal nie posiada naturalnych wrogów. Zaobserwowano tylko jednego drapieżnika odpornego na toksynę salamandry – węża pończosznika prążkowanego. Gatunek nie jest zagrożony wyginięciem, choć jego środowisko jest narażone na zniszczenie przez człowieka.
Przypisy
- ↑ Taricha granulosa w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Taricha granulosa. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Taricha granulosa (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 26 września 2010].