Pagoda Songyue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Na mapach: 34°30′06″N 113°00′57″E/34,501667 113,015833

Pagoda Songyue

Pagoda Songyue (chiń.: 嵩岳寺塔; pinyin: Sōngyuè sì tǎ) – zabytkowa pagoda znajdująca się w pobliżu miasta Dengfeng w chińskiej prowincji Henan, na południowym stoku góry Song Shan (jednej z pięciu świętych gór chińskich). Jest najstarszą zachowaną pagodą w Państwie Środka.

Wybudowana w 520 roku, za panowania północnej dynastii Wei, jako część nieistniejącego już kompleksu świątyni Songyue[1]. Mierząca 39,8 m wysokości budowla wniesiona została w całości z cegły i składa się z 15 pięter. Zbudowana jest na planie dwunastoboku, co czyni ją unikatową w skali całego kraju – chińskie pagody są zazwyczaj ośmioboczne[2].

Reprezentacyjne pierwsze piętro ma 10,6 m średnicy, a jego ściany mają grubość 2,5 m[2]. Podzielone jest na dwa poziomy. Posiada cztery wejścia, po jednym od wschodniej, północnej, zachodniej i południowej strony. Pozostałe osiem boków ozdobiono z zewnętrz w górnej części niszami, w których umieszczone są figurki lwów i dzbanków herbacianych[2]. Wnętrze pierwszego piętra ozdobione jest freskami[1].

Wyższe piętra pagody, ozdobione na każdym z boków drzwiami i parą okien, mają jedynie charakter zdobniczy – są zbyt małe, by mógł się w nich zmieścić człowiek. Wieńcząca budowlę iglica ma 3,5 m wysokości[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Songyue Temple Pagoda (ang.). chinaculture.org. [dostęp 2013-06-07].
  2. 2,0 2,1 2,2 Songyue Temple Pagoda in Dengfeng of Henan Province (ang.). china.org.cn. [dostęp 2013-06-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Francis D.K. Ching, Mark Jarzombek, Vikramaditya Prakash, A Global History of Architecture, John Wiley & Sons, Hoboken 2011.
  • Frommer's China, John Wiley & Sons, Hoboken 2012.