Pakt fiskalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pakt fiskalny
Traktat o stabilności, koordynacji i zarządzaniu

w Unii Gospodarczej i Walutowej

Przedmiot regulacji finanse publiczne, Unia Gospodarcza i Walutowa
Podpisanie 2 marca 2012
Bruksela
Liczba sygnatariuszy 25
Oficjalna strona internetowa
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Pakt fiskalny (czasami też traktat fiskalny[1]) – umowa międzynarodowa zawarta przez 25 państw członkowskich Unii Europejskiej, w tym wszystkie państwa strefy euro.

Geneza umowy wiąże się z permanentnym niestosowaniem się przez większość państw UE do kryteriów konwergencji i postanowień Paktu Stabilności i Wzrostu (w lutym 2012 nadmierny deficyt stwierdzono aż w 23 spośród 27 państw UE[2]). Jeszcze w 2011 przyjęty został tzw. Sześciopak, czyli sześć aktów prawa, które odnosiły się m.in. do zasad tworzenia budżetów krajowych, tempa wzrostu wydatków i wymaganego tempa redukcji długu publicznego[3].

Nowy dokument wymuszać ma utrzymywanie równowagi budżetowej, większą kontrolę Rady Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej nad stanem finansów publicznych państw i lepszą koordynację polityki gospodarczej. Ustalono także zasady organizowania szczytów strefy euro z udziałem państw, które nie uczestniczą w pełni w UGiW[4].

Umowa podpisana została w marcu 2012 przez 25 państw członkowskich UE (bez Czech i Wielkiej Brytanii). Traktat wszedł w życie 1 stycznia 2013, warunkiem jego obowiązywania była jego ratyfikacja przez minimum 12 państw strefy euro[5].

W maju 2013 Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie zgodności z Konstytucją Traktatu o stabilności. Powodem umorzenia było to, że jedna z partii złożyła wniosek w momencie, gdy pakt nie był jeszcze częścią obowiązującego porządku prawnego w Polsce (mimo uchwalenia ustawy w lutym 2013). 29 października 2013 został on opublikowany w Dzienniku Ustaw[6].

Przeciwnicy paktu fiskalnego zarzucają mu m.in. naruszenie zasady suwerenności w zakresie prawa narodu polskiego do określania swoich interesów politycznych oraz zasady dobra wspólnego, a także zmniejszenie zakresu kompetencji Trybunału Konstytucyjnego, oraz tworzenie nowej kompetencji Trybunału Sprawiedliwości w obszarze prawa polskiego. Z tych powodów deklarują skierowanie ustawy do zbadania jej zgodności z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny, w momencie gdy stanie się on obowiązującym prawem[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]