Palais de Justice w Paryżu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Palais de Justice
Pałac Sprawiedliwości od bulwaru Orfèvres
Pałac Sprawiedliwości od bulwaru Orfèvres
Państwo  Francja
Region  Île-de-France
Miejscowość Paryż
Typ budynku pałac
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Palais de Justice
Palais de Justice
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Palais de Justice
Palais de Justice
Ziemia 48°51′20″N 2°20′42″E/48,855556 2,345000Na mapach: 48°51′20″N 2°20′42″E/48,855556 2,345000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dziedziniec Majowy
Główne wejście

Palais de Justice w Paryżu (Pałac Sprawiedliwości) – zespół budynków na Île de la Cité, od początku istnienia stanowiący siedzibę najważniejszych organów wymiaru sprawiedliwości we Francji. Zajmuje łącznie 1/3 powierzchni całej wyspy, między bulwarami Horloge, des Orfèvres, Harlay oraz Palais.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budynek o nazwie Palais de Justice (lub Palais de la Cité) znajdował sie w Paryżu od X wieku i pełnił równolegle funkcje sądownicze, jak i był siedzibą rodziny królewskiej. Zajmował on obszar dzisiejszego Pałacu, jednak do dnia dzisiejszego zachowało się z niego skrzydło znane pod nazwą Conciergerie oraz Sainte-Chapelle. Po opuszczeniu pałacu przez Karola V obiekt stał się już wyłącznie centrum paryskiego i francuskiego sądownictwa.

W 1776 w pożarze spłonęło środkowe skrzydło gmachu, które zostało odbudowane w latach 1783-1786. W okresie od 6 kwietnia 1793 do 31 maja 1795 w obiekcie rezydował Trybunał Rewolucyjny. Z jego wewnętrznego dziedzińca, Cour de Mai (Dziedziniec Majowy) odjeżdżały wózki wiozące skazanych na gilotynę. W czasie restauracji Burbonów i monarchii lipcowej Pałac przeszedł generalną rozbudowę pod kierunkiem Jeana Huyota, a po jego śmierci Louisa Duca i Honoriusza Daumeta. Prace z powodu trudności finansowych przeciągały się jednak; część skrzydeł pałacu normalnie funkcjonowała jako sąd najwyższy oraz sąd okręgowy dla miasta Paryża, podczas gdy pozostałe były nadal rozbudowywane. Prace trwały przez cały okres II cesarstwa i ostatecznie nigdy nie zostały ukończone. W czasie Komuny Paryskiej budowla została porzucona przez robotników, a następnie, w Krwawym Tygodniu, w kilku miejscach podpalona. Ostatecznie Daumet zakończył prace wg nowego projektu w latach 1879-1883.

Obecnie w budynku rezydują: najwyższy rangą sąd cywilny we Francji, Sąd Kasacyjny (Cour de Cassation), Sąd Apelacyjny i Okręgowy dla miasta Paryża, natomiast skrzydło przylegające do bulwaru Orfèvres zajmują najwyższe urzędy policji francuskiej.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Obiekt jest trójskrzydłowy, czterokondygnacyjny. Wejście do niego prowadzi poprzez Dziedziniec Majowy i imponujące schody z czterokolumnowym portykiem. Ostatnią kondygnację obiektu zdobią rzeźby oraz fryz. Okna, na pierwszej kondygnacji półkoliste, na wyższych nie reprezentują konkretnego stylu architektonicznego. W architekturze obiektu można odnaleźć elementy neogotyku (sterczyny, głównie w skrzydle zajmowanym przez policję) oraz neobaroku (na Cour de Mai). Narożniki gmachu wykończone są wieżami wzniesionymi na planie czworoboku, w skrzydle od bulwaru Orfèvres dodatkową dekorację stanowi rząd rzeźb w niszach. Południowym skrzydłem zespołu jest Conciergerie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]