Palatalizacja indoeuropejska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Palatalizacja indoeuropejska – proces fonetyczny (raczej asybilacja niż palatalizacja), który zaszedł w językach indoeuropejskich grupy satemowej. Praindoeuropejskie miękkie ќ, g`, gh` przeszły ostatecznie w zwykle s, z (ale w litewskim š, ž, a w językach indoaryjskich ќ > ś). Etapem przejściowym były nieznane głoski miękkie oznaczane C (być może typu č).