Palazzo Pitti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pałac Pitti – fasada
Pałac Pitti – dziedziniec
Pałac Pitti – fasada od strony ogrodu

Pałac Pittich, wł. Palazzo Pittirenesansowy pałac znajdujący się we Florencji. Położony jest na południowym brzegu rzeki Arno, niedaleko od Ponte Vecchio.

Budowę pałacu rozpoczął w 1458 roku florencki bankier Luca Pitti i z tego czasu pochodzi zasadnicza część dzisiejszej budowli. Nie ma pewności kto zaprojektował budynek. Zgodnie z XVI-wiecznym przekazem Giorgio Vasariego miał nim być Filippo Brunelleschi, jednak informacja ta wzbudza kontrowersje – budowę rozpoczęto bowiem dopiero 12 lat po śmierci Brunelleschiego, a ponadto kierownikiem budowy miał być według tego samego przekazu Luca Fancelli, wówczas jeszcze dziecko. Część badaczy, opierając się na cechach stylistycznych budynku, uważa Pałac raczej za dzieło Leona Battisty Albertiego[1].

Budowę pałacu przerwano w 1472 roku, po śmierci właściciela. Do 1550 budynek stał nieukończony, aż kupili go florenccy Medyceusze na oficjalną rezydencję panujących w Wielkim Księstwie Toskanii i przebudowali.

Obecnie Palazzo Pitti stanowi największy kompleks muzealny we Florencji, składający się z:

  • Galleria Palatina (m.in. dzieła malarskie Rafaela i Tycjana)
  • Galleria d'Arte Moderna (Galeria Sztuki Współczesnej)
  • Museo degli Argenti (Muzeum Wyrobów Srebrnych)
  • Galleria del Costume (Galeria Kostiumów)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Bochnak A., Historia sztuki nowożytnej, Warszawa-Kraków 1985, t. I, ISBN 83-01-03173-5, s. 52.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons