Palenica (Pieniny)
| Palenica | |
 Palenica z górną stacją kolejki |
|
| Państwo |  Polska |
| Pasmo | Pieniny, Karpaty |
| Wysokość | 722 m n.p.m. |
|
Położenie na mapie Pienin
  Palenica
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Palenica 722 m n.p.m. – szczyt w Małych Pieninach oddzielony przełęczą Maćkówki od głównego grzbietu[1]. Na szczycie znajduje się schronisko "Groń", obiekty gastronomiczne oraz zjeżdżalnia wózkowa. Ze Szczawnicy na szczyt można dostać się wyciągiem krzesełkowym zarządzanym przez Polskie Koleje Linowe. Na stokach góry znajduje się Stacja Narciarska Palenica, z dwiema trasami narciarskimi, trasa czerwona – „Palenica 1” jest jedną z ciekawszych tras narciarskich w Polsce.
Szczyt zbudowany jest z wapieni (warstwy pstre i jarmuckie). Niegdyś jego stoki były w wyniku gospodarczej działalności ludzi ogołocone z lasu, w 1938 zostały zalesione (praca społeczna okolicznych mieszkańców). Szczyt zwiedzany był już w XIX w przez kuracjuszy szczawnickich, po oddaniu do eksploatacji wyciągu krzesełkowego jest obecnie masowo odwiedzany. Jest dobrym punktem widokowym na Pieniny i Beskid Sądecki[2]. Z rzadkich w Polsce gatunlów roślin na Palenicy występuje storczyk kukawka[3]. Po północnej stronie Palenicy znajdują się jeszcze dwa niższe wierzchołki: Groń (687 m) i Niżny Groń (605 m)[1].
[edytuj] Szlaki turystyki pieszej
Szczawnica – Palenica – Maćkówki – Szafranówka. 1.20 min, ↓ 50 min.
Palenica – Szafranówka – Wysoki Wierch – Durbaszka – przełęcz pod Wysoką – Wąwóz Homole – Jaworki. 4.20 h- Palenica – Szafranówka – Droga Pienińska. 1.10 h, ↑ 1.25 h
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000. Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c, 2008. ISBN 978-83-907671-3-9.
- ↑ Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
|
||||||||||||||
