Palia jeziorowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Palia jeziorowa
Salvelinus namaycush[1]
(Walbaum, 1792)
Palia jeziorowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd łososiokształtne
Rodzina łososiowate
Rodzaj Salvelinus
Gatunek palia jeziorowa
Synonimy
  • Cristivomer namaycush (Walbaum, 1792)
  • Cristovomer namayacush (Walbaum, 1792)
  • Cristivomer namaycush huronicus Hubbs, 1930
  • Salmo adirondakus Norris, 1864
  • Salmo amethystinus Mitchill, 1818
  • Salmo amethystus Mitchill, 1818
  • Salmo confinis DeKay, 1842
  • Salmo namaycush Walbaum, 1792
  • Salmo pallidus Rafinesque, 1817
  • Salmo siscowet Agassiz, 1850
  • Salmo siskawitz Herbert, 1850
  • Salmo siskiwit Agassiz,1848
  • Salmo symmetrica Prescott, 1851
  • Salmo toma Holmes, n1863
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Fisher holding Lake trout.jpg

Palia jeziorowa[2], palia amerykańska[2] (Salvelinus namaycush) – gatunek ryby łososiokształtnej z rodziny łososiowatych, zaliczany do rodzaju Salvelinus – obejmującego golce i palie.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Palia jeziorowa występuje w chłodnych jeziorach Kanady i Nowej Anglii. Aklimatyzacja tej ryby w Europie, np. w Szwajcarii zakończyła się powodzeniem. W Polsce ryba ta nie występuje w warunkach naturalnych (można ją spotkać w hodowlach np. w okolicy Jugowa na Dolnym Śląsku).

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ciało jest wydłużone, w starszym wieku wysoko wygrzbiecone, o smukłym trzonie ogonowym. Posiada bardzo małe łuski, na płytce lemiesza 6–8 mocnych, długich zębów, trzon jest bezzębny. Płetwa ogonowa jest głęboko wcięta. Boki i grzbiet są oliwkowo-zielone, a strona brzuszna w kolorze od żółtawego do czerwonego. Na głowie, tułowiu i płetwie grzbietowej widnieją jasne, nieregularne plamy. Płetwy parzyste i odbytowa są różowe z białą przednią krawędzią.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Palia jeziorowa żywi się małymi bezkręgowcami, starsze osobniki zjadają także ryby. Dojrzałość płciową uzyskuje dopiero w 6–8 roku życia.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło trwa od września do listopada. Młode osobniki przebywają blisko brzegu, dorosłe po tarle powracają na głębiny.

Przypisy

  1. Salvelinus namaycush w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Reichholf 1994 ↓, s. 62

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Mihalik, F. Reiser, Nasze ryby, Warszawa 1990
  • * Josef Reichholf: Wielka encyklopedia ryb : słodkowodne i morskie ryby Europy. Wiesław Wiśniewolski (tłum.). Warszawa: Muza, 1994. ISBN 83-7079-317-7.
  • Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby słodkowodne. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk, Eligiusz Nowakowski i Jacek Wagner. Warszawa: Świat Książki, 1997. ISBN 83-7129-441-7.