Pamela Melroy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pamela Melroy
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 17 września 1961
Palo Alto
Narodowość amerykańska
Status w stanie spoczynku
Funkcja pilot wahadłowca,
dowódca misji
Czas spędzony w kosmosie 38 dni 20 godzin 3 minuty
i 29 sekund
Misje STS-92, STS-112, STS-120
Emblematy załóg STS-92 STS-112 STS-120
Stopień US Air Force O6 shoulderboard rotated.svg pułkownik United States Air Force
Odznaczenia
Bronze oakleaf-3d.svg
Medal za Chwalebną Służbę - dwukrotnie (Stany Zjednoczone)
Award-star-gold-3d.png
Air Medal - dwukrotnie (Stany Zjednoczone)
Bronze oakleaf-3d.svg
Medal za Osiągnięcie Lotnicze - dwukrotnie (Stany Zjednoczone)
National Defense Service Medal Armed Forces Expeditionary Medal (dwukrotnie) NASA Distinguished Service Medal NASA Outstanding Leadership Medal NASA Space Flight Medal (dwukrotnie)
Peggy Whitson (z prawej), dowódca Ekspedycji 16 wita przybyłą na ISS Pamelę Melroy, dowódcę misji STS-120

Pamela Ann Melroy (ur. 17 września 1961 w Palo Alto) – amerykańska astronautka, pilot wojskowy, pułkownik United States Air Force.

Wykształcenie i służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1979 – ukończyła szkołę średnią (Bishop Kearney High School) w Rochester w stanie Nowy Jork.
  • 1983 – została absolwentką Wellesley College, otrzymując licencjat z fizyki i astronomii. Po studiach wstąpiła do Sił Lotniczych Stanów Zjednoczonych.
  • 1984 – została skierowana na wstępne szkolenie lotnicze do bazy Reese, usytuowanej k. Lubbock w Teksasie. W tym samym roku uzyskała magisterium w dziedzinie astronomii w Massachusetts Institute of Technology.
  • 1985–1991 – po zakończonym w 1985 szkoleniu rozpoczęła służbę w bazie lotniczej Barksdale, zlokalizowanej k. Bossier City w Luizjanie. Latała samolotem KC-10. Pełniła funkcje: drugiego pilota, dowódcy oraz pilota-instruktora. Brała udział w operacjach wojennych: „Just Cause” w Panamie oraz „Desert Shield” i „Desert Storm” w Zatoce Perskiej. Wylatała ponad 200 godzin w ramach akcji bojowych i zabezpieczających.
  • Czerwiec 1991 – została przyjęta do Szkoły Pilotów Doświadczalnych Sił Powietrznych (Air Force Test Pilot School), mającej siedzibę w bazie Edwards w Kalifornii.
    • Po jej ukończeniu otrzymała przydział do grupy testującej samoloty C-17 (C-17 Combined Test Force). Służyła w niej jako pilot doświadczalny do momentu przyjęcia do korpusu astronautów NASA.
  • 1 lutego 2007 – opuściła siły powietrzne, przechodząc w stan spoczynku.

Jako pilot wylatała ponad 6000 godzin na ponad 50. typach samolotów.

Kariera astronauty i praca w NASA[edytuj | edytuj kod]

  • 8 grudnia 1994 – została przyjęta do 15. grupy astronautów NASA.
  • 1996 – w maju zakończyła przeszkolenie podstawowe, po którym uzyskała uprawnienia pilota wahadłowca oraz przydział do Biura Astronautów NASA. Pracowała w ekipach zabezpieczających start i lądowanie wahadłowców.
  • 11–24 października 2000 – jako pilot wahadłowca uczestniczyła w misji STS-92.
  • 7–18 października 2002 – była pilotem promu Atlantis podczas misji STS-112.
  • 19 czerwca 2006 – otrzymała oficjalną nominację na dowódcę wyprawy STS-120, którą zaplanowano na październik 2007.
  • 23 października – 7 listopada 2007 – była dowódcą piętnastodniowej misji STS-120.

STS-92 (Discovery F-28)[edytuj | edytuj kod]

W dniach 11–24 października 2000 była pilotem wahadłowca podczas misji STS-92. Wyprawą dowodził Brian Duffy. Uczestniczyli w niej także specjaliści misji: Leroy Chiao (MS-1), William McArthur (MS-2), Peter J. K. Wisoff (MS-3), astronauta japoński Koichi Wakata (MS-4) oraz Michael E. Lopez-Alegria (MS-5). 14 października wahadłowiec przycumował do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Począwszy od 15 października przez trzy kolejne dni astronauci pracowali na zewnątrz ISS. W tym czasie połączyli kablami energetycznymi i telemetrycznymi moduł Unity z kratownicą oznaczoną jako Z1, zainstalowali na Unity łącznik PMA-3 (Pressurized Mating Adapter 3) oraz zamontowali na wspomnianej kratownicy kontener ze sprzętem dla astronautów pracujących na zewnątrz stacji. 20 października Discovery odłączył się od ISS. 24 października, z dwudniowym opóźnieniem spowodowanym złą pogodą, po wykonaniu 202 okrążeń Ziemi wylądował w bazie Edwards.

STS-112 (Atlantis F-26)[edytuj | edytuj kod]

7 października 2002 poleciała w kosmos na pokładzie wahadłowca Atlantis – ponownie jako pilot promu – w ramach misji STS-112. W wyprawie uczestniczyli również: Jeffrey S. Ashby – dowódca oraz David A. Wolf (MS-1), Sandra H. Magnus (MS-2) Piers J. Sellers (MS-3) i Fiodor N. Jurczichin (MS-4) – specjaliści misji. Dwa dni później, 9 października, Atlantis połączył się z Międzynarodową Stacja Kosmiczną. Podstawowym celem, jaki miała zrealizować załoga były dalsze prace związane z rozbudową stacji. Tym razem astronauci zajęli się przede wszystkim montażem nowych elementów kratownicy. Poza tym załoga wahadłowca przeniosła na pokład ISS ponad 800 kg wyposażenia i wykonała kilka drobnych prac remontowych samej stacji. 16 października prom odcumował od stacji, ale jeszcze przez dwa dni pozostawał na orbicie. 18 października 2002 wylądował na Przylądku Canaveral.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Pamela A. Melroy
Nr Data startu Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
11 października 2000
24 października 2000
STS-92
Discovery F-28
Pilot wahadłowca
12 dni 21 godzin 42 minuty i 41 sekund
2
7 października 2002
18 października 2002
STS-112
Atlantis F-26
Pilot wahadłowca
10 dni 19 godzin 57 minut i 49 sekund[1]
3
23 października 2007
7 listopada 2007
STS-120
Discovery F-34
Dowódca misji
15 dni 2 godziny 22 minuty i 59 sekund
Łączny czas spędzony w kosmosie — 38 dni 20 godzin 3 minuty i 29 sekund

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. NASA: Podsumowanie misji STS-112 (ang.). [dostęp 2010-09-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]