Pan & scan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Technika polegająca na dopasowaniu obrazu panoramicznego (np. w proporcjach 16:9) na ekranie o innych proporcjach (np. 4:3) poprzez obcinanie bocznych fragmentów obrazu. Najczęściej pozostawiany jest fragment centralny, jednak czasami stosuje się ustawienie, który dokładnie fragment pozostawić w każdej scenie, a czasami również fragment porusza się w celu dopasowania dynamicznego kadrowania. Najczęściej stosuje się tę technikę przy przenoszeniu materiału przystosowanego do wyświetlania w kinie do emisji w telewizji.

Szeroko stosowana w Stanach Zjednoczonych, gdzie standard wyświetlania telewizji NTSC posiada małą rozdzielczość poziomą, rzadziej stosowana w europejskim standardzie PAL. Wzrost popularności szerokich ekranów komputerowych i telewizyjnych powoduje, że technika jest coraz rzadziej stosowana. Wielu reżyserów zabrania używania tej techniki wobec ich filmów, ponieważ poprzez usunięcie części obrazu zmienia to przekaz autora.

Inną techniką jest letterbox.

Przykład zastosowania technik Pan & scan do obrazu o proporcjach 1.33x1. Prawie połowa obrazu została wycięta

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]