Panamerykanizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Panamerykanizm – idea i ruch polityczny postulujące zbliżenie i współpracę państw amerykańskich; zainicjowany w pierwszej połowie XIX w. w Ameryce Łacińskiej, odrodził się w końcu XIX wieku w USA; w XX wieku modyfikował cele i formy działania (polityka dobrego sąsiedztwa, Sojusz dla Postępu); od 1948 realizowany przez OPA.

Panamerykanizm stanowi fundament systemu międzyamerykańskiego (panamerykańskiego, ogólnoamerykańskiego), zakłada ścisłą więź polityczną i gospodarczą obydwu kontynentów amerykańskich pod patronatem Stanów Zjednoczonych Ameryki. Idea ogólnoamerykańskiego ruchu i głoszone w imię panamerykanizmu hasła: "Ameryka dla Amerykanów", "Pokój amerykański" (Pax Americana), "Amerykański styl życia" i inne, miały na celu zacieśnienie współpracy obydwu kontynentów amerykańskich, jednocześnie Stany Zjednoczone dążyły do bezwzględnej dominacji politycznej i gospodarczej, nadając ruchowi formy organizacyjne.[1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Adam Łopatka: Słownik Wiedzy Obywatelskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 303.