Panarthropoda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Panarthropoda
Nielsen, 1995
Pazurnica z rodzaju Peripatoides
Pazurnica z rodzaju Peripatoides
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Podkrólestwo tkankowce właściwe
(bez rangi) wylinkowce
(bez rangi) Panarthropoda
Typy
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Panarthropoda – grupa zwierząt z kladu Ecdysozoa obejmująca stawonogi, niesporczaki i pazurnice. Jej monofiletyzm jest powszechnie akceptowany[1][2][3], jednak niektóre analizy molekularne sugerowały bliższe pokrewieństwo niesporczaków z innymi wylinkowcami niż ze stawonogami i pazurnicami[4][5]. Monofiletyzm Panarthropoda wspierają liczne cechy morfologiczne, takie jak segmentacja ciała, wyrostki na spodnio-bocznej stronie ciała[2], kutikula z α-chityną, miksocel z metanefrydiami, serce z ostiami (niewystępujące u niesporczaków)[3] oraz segmentowane odnóża zakończone pazurami[1]. Analizy filogenetyczne wykorzystujące małą podjednostkę rRNA zawierającą gen 18S nigdy mocno nie wspierały monofiletyzmu Panarthropoda, jednak analizy opierające się na sekwencjach genów 18S i 28S zdecydowanie go potwierdziły[2]. Pokrewieństwo wewnątrz tego kladu pozostaje jednak niejasne – sugerowano wszystkie możliwe hipotezy o siostrzanych relacjach pomiędzy stawonogami, niesporczakami i pazurnicami[1][2][3]. We wszystkich analizach przeprowadzonych przez Caseya Dunna i współpracowników (2008) grupą siostrzaną stawonogów były pazurnice, a nie niesporczaki, co zdaniem autorów jest rozwiązaniem tej kwestii[6]. Kwestia pokrewieństwa niesporczaków jest jednak bardziej problematyczna – niektóre badania molekularne sugerowały, że ich najbliższymi krewnymi są nicienie[4], podczas gdy w jednej z analiz przeprowadzonych przez Rotę-Stabellego i wsp. (2010) były one zagnieżdżone wewnątrz szczękoczułkowców, tworząc klad z kikutnicami i drobnonogami. Wynik taki jest bardzo mało prawdopodobny, a rezultat analizy wynika prawdopodobnie z long branch attraction (LBA), ponieważ wszystkie te linie ewolucyjne cechują się wysokim tempem ewolucji molekularnej. Usunięcie z analizy szybko ewoluujących taksonów skutkowało zajęciem przez Tardigrada pozycji siostrzanej dla pazurnic. Po przedsięwzięciu działań zapobiegających LBA wsparcie dla monofiletyzmu Panarthropoda było wysokie[5].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Maximilian J. Telford, Sarah J. Bourlat, Andrew Economou, Daniel Papillon, Omar Rota-Stabelli. The evolution of the Ecdysozoa. „Philosophical Transactions of the Royal Society B”. 363 (1496), s. 1529–1537, 2008. doi:10.1098/rstb.2007.2243 (ang.). 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Jon M. Mallatt, James R. Garey, Jeffrey W. Shultz. Ecdysozoan phylogeny and Bayesian inference: first use of nearly complete 28S and 18S rRNA gene sequences to classify the arthropods and their kin. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 31 (1), s. 178–191, 2004. doi:10.1016/j.ympev.2003.07.013 (ang.). 
  3. 3,0 3,1 3,2 Claus Nielsen: The phylogenetic position of the Arthropoda. W: Richard A. Fortey, Richard H. Thomas (red.): Arthropod Relationships. The Systematics Association Special Volume Series 55, 1998, s. 18. ISBN 0-412-75420-7.
  4. 4,0 4,1 Nicolas Lartillot, Hervé Philippe. Improvement of molecular phylogenetic inference and the phylogeny of Bilateria. „Philosophical Transactions of the Royal Society B”. 363 (1496), s. 1463–1472, 2008. doi:10.1098/rstb.2007.2236 (ang.). 
  5. 5,0 5,1 Omar Rota-Stabelli, Ehsan Kayal, Dianne Gleeson, Jennifer Daub, Jeffrey L. Boore, Maximilian J. Telford, Davide Pisani, Mark Blaxter, Dennis V. Lavrov. Ecdysozoan mitogenomics: Evidence for a common origin of the legged invertebrates, the Panarthropoda. „Genome Biology and Evolution”. 2, s. 425–440, 2010. doi:10.1093/gbe/evq030 (ang.). 
  6. Casey W. Dunn i inni. Broad phylogenomic sampling improves resolution of the animal tree of life. „Nature”. 452, s. 745–749, 2008. doi:10.1038/nature06614 (ang.).