Pancerniki typu Florida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pancerniki typu Florida
USS Florida BB-30.jpg
USS "Florida"
Opis typu
Kraj budowy  Stany Zjednoczone
Użytkownicy  US Navy
Stocznia Brooklyn Navy Yard
New York Shipbuilding Corporation
Wejście do służby 1911
Zbudowane okręty 2
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 21 825 ton
Długość 159 m
Szerokość 26,9 m
Zanurzenie 8,6 m
Prędkość 21 węzłów
Załoga 1001 oficerów i marynarzy
Uzbrojenie 10 dział kalibru 305 mm
16 dział kalibru 127 mm
2 wyrzutnie torpedowe 533 mm

Pancerniki typu Florida – pierwsze pancerniki United States Navy, które miały napęd oparty tylko o turbiny parowe. Generalnie były podobne do poprzedniego typu (Delaware), ale były trochę większe i miały nowy rodzaj napędu.

Projekt[edytuj | edytuj kod]

Pancernik typu Florida w 1912 roku

Okręty tego typu miały o około 2000 ton większą wyporność w stosunku do swoich poprzedników, ale miały to samo uzbrojenie główne składające się z 10 dział kalibru 305 mm umieszczonych w pięciu dwudziałowych wieżach. Uzbrojenie pomocnicze składało się z dział 127 mm, ale były to działa o długości luf 51 kalibrów (poprzedni typ miał lufy o długości 50 kalibrów). Zwiększona długość pozwalała na osiągnięcie przez pocisk większej prędkości wylotowej[1]. Maszynownia została powiększona, aby można było w niej zmieścić turbiny parowe systemu Parsonsa[2]. Szerokość okrętu zwiększono o 3 stopy co w rezultacie zwiększyło wyporność pancerników o 2000 ton. Jedyną zmianą opancerzenia, w porównaniu z budowanymi uprzednio pancernikami typu Delaware[2], było pogrubienie pancerzy dział kazamatowych, co – wobec braku doświadczenia przy konstrukcji tego typu kadłuba – spowodowało, że skierowane ku przodowi baterie kazamatowe stały się bezużyteczne z wyjątkiem bardzo spokojnego morza i umiarkowanej szybkości.

Dwa pancerniki typu Florida zostały zwodowane w 1910 i 1909 (odpowiednio):

Przebudowa[edytuj | edytuj kod]

Okręty przetrwały cięcia floty, jakie nastały po traktacie waszyngtońskim w amerykańskiej flocie, później zostały zmodernizowane. Kotły opalane węglem zmieniono na opalane ropą. Zainstalowano bąble przeciwtorpedowe, co zwiększyło szerokość do 106 stóp. Dwa kominy zostały połączone w jeden. Zmieniono także maszty okrętów. Wiele dział 127 mm przeniesiono na główny pokład z kazamat, co zwiększyło możliwości ich użycia.

Zakończenie służby[edytuj | edytuj kod]

Ustalenia traktatu londyńskiego spowodowały że USS "Florida" i USS "Utah" zostały rozbrojone. Wieże artylerii głównej zostały usunięte i pancerniki przerobiono na okręty szkolne dla artylerii przeciwlotniczej. USS "Florida" został zezłomowany, natomiast USS "Utah" został zatopiony 7 grudnia 1941 roku w czasie ataku na Pearl Harbor.

Przypisy

  1. Friedman, s. 71.
  2. 2,0 2,1 Friedman, s. 72.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]