Pancerniki typu King George V (1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pancerniki typu King George V
HMS Prince Of Wales in Singapore.jpg
HMS „Prince of Wales” w Singapurze, 4 grudnia 1941 roku
Opis typu
Kraj budowy  Wielka Brytania
Użytkownicy  Royal Navy
Wejście do służby 1940
Zbudowane okręty 5
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 38 600 t
pełna: 42 900 t
Długość 227,2 m
Szerokość 31,4 m
Zanurzenie 9,9 m
Napęd turbiny Parsona o mocy 110 000 KM napędzające 4 śruby
Prędkość 28 węzłów (51,8 km/h)
Zasięg 6100 mil morskich przy prędkości 10 węzłów
2600 mil morskich przy prędkości 27 węzłów
Załoga 1500
Uzbrojenie 10 dział 356 mm
16 dział 133 mm
90 dział 40 mm
55 dział 20 mm
Wyposażenie lotnicze 3 samoloty rozpoznawcze Supermarine Walrus
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pancerniki typu King George V – należące do Royal Navy pancerniki z okresu drugiej wojny światowej. Zbudowano pięć okrętów tego typu, z których jeden zatopiono podczas działań wojennych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1922 roku po wejściu w życie traktatu waszyngtońskiego Wielka Brytania została zobowiązana do znacznego ograniczenia zbrojeń morskich. Zgodnie z postanowieniami traktatu Royal Navy otrzymała w 1927 i 1930 roku dwa pancerniki typu Nelson. Traktat przestawał obowiązywać w 1936 roku i w związku z coraz bardziej napiętą sytuacją międzynarodową przewidywano, że nie zostanie przedłużony. Przewidując taki rozwój wypadków, w Wielkiej Brytanii opracowano projekt nowych pancerników, które mogłyby wejść do produkcji natychmiast po wygaśnięciu traktatów rozbrojeniowych. Nowe okręty miały mieć artylerię główną składającą się z dział kalibru 356 milimetrów i niespotykane na okrętach tej wielkości silne opancerzenie.

Budowa pierwszego okrętu serii, który nazwano HMS „King George V”, rozpoczęła się 1 stycznia 1937 roku w stoczni Vickers-Armstrong. Wodowanie okrętu nastąpiło 21 lutego 1939 roku, a wejście do służby – 11 grudnia 1940 roku. Podczas drugiej wojny światowej okręty typu wykorzystywano głównie do ochrony szlaków żeglugowych przed atakami dużych niemieckich okrętów nawodnych. Okręty typu działały także w rejonie Pacyfiku, gdzie jeden z nich, HMS „Prince of Wales”, zatonął w starciu z japońskim lotnictwem. Po wojnie pozostałe okręty wycofano ze służby i złomowano do 1958 roku.

Zbudowane okręty[edytuj | edytuj kod]

HMS „King George V” wpływa do Apra Harbor na Guam, zdjęcie z 1945 roku
  • HMS „King George V” – położenie stępki 1 stycznia 1937, wodowanie 21 lutego 1939, wejście do służby 11 grudnia 1940, wycofanie ze służby 1949, złomowanie 1957
  • HMS „Prince of Wales” – położenie stępki 1 stycznia 1937, wodowania 3 maja 1939, wejście do służby 19 stycznia 1941, zatopiony przez japońskie lotnictwo 10 grudnia 1941
  • HMS „Duke of York” – położenie stępki 5 maja 1937, wodowanie 20 lutego 1940, wejście do służby 20 sierpnia 1940, wycofany ze służby w 1951, złomowany 1957
  • HMS „Anson” – położenie stępki 20 lipca 1937, wodowanie 24 lutego 1940, wejście do służby 22 czerwca 1942, złomowany 1957
  • HMS „Howe” – położenie stępki 1 czerwca 1937, wodowanie 9 kwietnia 1940, wejście do służby 29 sierpnia 1942, złomowany 1958

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Winnie i Pooh – bateria nabrzeżna zbudowana z zapasowych armat pancerników typu King George V