Pangolin gruboogonowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pangolin gruboogonowy | |
| Manis crassicaudata[1] | |
| Gray, 1827 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | łuskowce |
| Rodzina | łuskowcowate |
| Rodzaj | Manis |
| Gatunek | pangolin gruboogonowy |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Pangolin gruboogonowy, łuskowiec indyjski, pangolin indyjski (Manis crassicaudata) - ssak łożyskowy zaliczany do łuskowców.
Występowanie: Indie, Nepal, Sri Lanka i Pakistan, tropikalne lasy deszczowe.
Ciało smukłe i długie, pokryte żółto-szarymi lub żółto-brązowymi łuskami. Głowa mała, trójkątna, język do 25 cm długości. Osiągają całkowitą długość 78 - 120 cm, w tym ogon 33 - 45 cm.
Prowadzą nocny tryb życia, większość dnia spędzając w kryjówkach lub pomiędzy skałami. Żywią się termitami i mrówkami.
Przypisy
- ↑ Manis crassicaudata w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Manis crassicaudata. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
