Panzerhaubitze 2000

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
PzH 2000
PzH 2000
Dane podstawowe
Państwo  Niemcy
Producent Krauss-Maffei Wegmann
Typ pojazdu haubicoarmata samobieżna
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4
Dane techniczne
Silnik o mocy 986 KM
Długość 11,7 m
Szerokość 3,6 m
Wysokość 3,1 m
Masa bojowa: 55 300 kg
Osiągi
Prędkość 60 km/h
Zasięg 420 km (po drodze)
Pokonywanie przeszkód
Rowy (szer.) 3,00 m
Ściany (wys.) 0,70 m
Kąt podjazdu 60
Dane operacyjne
Uzbrojenie
haubicoarmata L52
karabin maszynowy MG3
Użytkownicy
Grecja, Holandia, Niemcy, Szwecja, Włochy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Panzerhaubitze 2000 (PzH 2000) – niemiecka samobieżna haubicoarmata kalibru 155 mm, opracowana przez firmy Krauss-Maffei Wegmann, MAK System Gesellschaft oraz Rheinmetall dla Bundeswehry. Konstrukcja została opracowana z myślą o zastąpieniu pojazdów M109A3G.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1986 roku zawieszono prace nad wspólnym europejskim działem samobieżnym SP70. Niemieckie firmy zbrojeniowe samodzielnie kontynuowały prace nad konstrukcją o jeszcze lepszych parametrach. Podstawą do prac były nowe wymagania przedstawione przez Bundeswehrę:

  • kaliber 155 mm
  • autonomia i automatyzacja w zakresie określania położenia własnego i wypracowywania danych do prowadzenia ognia.
  • donośność przy strzelaniu standardowymi pociskami minimum 31,5 km
  • automatyczne podawanie i ładowanie amunicji z zachowaniem możliwości awaryjnego ładowania ręcznego.

W 1996 roku Wegmann otrzymał zamówienie na 185 dział dla niemieckich sił szybkiego reagowania i 410 dla pozostałych jednostek. W 1998 roku Wegman i Krauss-Maffei połączyły się, dzięki czemu prace konstrukcyjne mogły ulec przyśpieszeniu.

PzH 2000 charakteryzuje się wysoka szybkostrzelnością ; 3 strzały można oddać w 9 sekund, 10 strzałów w 56 sekund i może oddać od 10 do 13 strzałów na minutę w zależności od stopnia nagrzania lufy. W kwietniu 2006 na poligonie w RPA PzH 2000 wystrzeliła pocisk z pomocniczym napędem rakietowym na rekordową odległość 56 km.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Lufa ma długość ok. 8 m (52 kalibry) i jest wyposażona w hamulec wylotowy i przedmuchiwacz. Posiada zamek klinowy o ruchu pionowym, z mechanizmem półsamoczynnego działania zawiera magazynek na 30 zapłonników. Ma półsamoczynny zmechanizowany układ zasilania amunicją. Jego magazyn mieści 60 pocisków i 67 ładunków miotających umieszczonych w woreczkach. Do strzelania stosowana jest amunicja rozdzielnego ładowania typu ERFB/BB na odległość 40 000 m. Na wyposażeniu jest również panoramiczny dzienno-nocny celownik z dalmierzem laserowym.

Zastosowanie bojowe[edytuj | edytuj kod]

16 – 28 sierpnia 2006 roku holenderskie PzH 2000 wzięły udział w działaniach bojowych w południowym Afganistanie w ramach operacji "Medusa" skierowanej przeciwko Talibom.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak – Encyklopedia współczesnej broni palnej. WIS 1994 ISBN 83-86028-01-7