Panzerjäger I
| 4.7 cm PaK(t) (sf) auf PzKpfw I Ausf. B (Sd.Kfz. 101) | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Producent | Alkett, Daimler-Benz, Škoda |
| Typ pojazdu | niszczyciel czołgów |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 3 osoby |
| Historia | |
| Prototypy | 1940 |
| Produkcja | 1940 |
| Wycofanie | ok. 1943 |
| Wyprodukowano | 192 szt. |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 6-cylindrowy, gaźnikowy, chłodzony cieczą silnik rzędowy typu Maybach NL 38TR o pojemności 3791 cm³ i mocy 73,6 kW (100 KM) przy 3000 obr/min |
| Transmisja | mechaniczna |
| Pancerz | spawany z płyt walcowanych, stalowych, 6-14,5 mm |
| Długość | 4,42 m |
| Szerokość | 1,85 m |
| Wysokość | 2,25 m |
| Prześwit | 0,295 m |
| Masa | 6,4 t (bojowa) |
| Nacisk jedn. | 0,45 kg/cm² |
| Osiągi | |
| Prędkość | 40 km/h (po drogach) |
| Zasięg | 140 km (droga) 95 km (teren) |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | 0,6 m |
| Rowy (szer.) | 1,4 m |
| Ściany (wys.) | 0,37 m |
| Kąt podjazdu | 30° |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x 4,7cm PaK 36(t) kal. 47 mm (zapas amunicji - 86 szt.) | |
| Użytkownicy | |
| Wehrmacht | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Panzerjäger I (Jagdpanzer I, 47mm PaK(t) (sf) auf PzKpfw I Ausf. B, Sd.Kfz. 101) - pierwszy niemiecki niszczyciel czołgów zaprojektowany i zbudowany w okresie II wojny światowej.
[edytuj] Historia
Po zakończeniu kampanii wrześniowej w Niemczech rozpoczęto przygotowania do ofensywy na zachód. Główny przeciwnik Wehrmachtu, armia francuska dysponowała dużą ilością silnie opancerzonych czołgów. W tym czasie z jednostek pancernych rozpoczęto wycofywanie przestarzałych czołgów PzKpfw I (MG) Ausf. B. Ponieważ większość z nich była w dobrym stanie technicznym, ich podwozia postanowiono wykorzystać do budowy wyspecjalizowanych pojazdów przeciwpancernych.
Pierwszym problemem był wybór uzbrojenia nowych wozów. W tym czasie podstawowym uzbrojeniem przeciwpancernym Wehrmachtu była armata 3.7 cm PaK 35/36 kalibru 37 mm, ale wystrzeliwane z niej pociski mogły zagrozić francuskim czołgom tylko z niewielkich odległości. Jej następca, armata 5 cm PaK 38 kalibru 50 mm była dopiero przygotowywana do produkcji seryjnej i nie można było liczyć na duże dostawy przed rozpoczęciem planowanej ofensywy. Okazało się jednak, że w magazynach broni zdobytej podczas aneksji Czechosłowacji w 1938 roku znajduje się duża ilość czeskich dział Škoda A.6 PUV vz. 36 kal. 47 mm produkowane przez firmę Škoda. Działo to pomimo dobrych charakterystyk balistycznych (wysoka przebijalność) nie zostało wprowadzone do uzbrojenia Wehrmachtu, ponieważ było przystosowane do trakcji konnej i miało niewielką prędkość holowania. Po przystosowaniu do montażu na podwoziu PzKpfw I działo Škoda A.6 PUV przyjęto do uzbrojenia jako 47mm PaK(t).
Podobnie jak w przypadku wielu innych niszczycieli czołgów, załoga była bardzo słabo osłonięta – w tym przypadku jedynym pancerzem była tarcza ochronna armaty.
Zbudowano łącznie 192 pojazdy tego typu, 132 z nich w zakładach Alkett, a resztę w zakładach Škody i Daimler-Benz, modele te różniły się jedynie kształtem tarczy ochronnej.
Koszty konstrukcji wozów Panzerjäger były bardzo niskie, a w użyciu konstrukcja ta okazała się dość udana i pomogła ona przedłużyć użyteczność czołgów PzKpfw I, które były już konstrukcją przestarzałą w momencie rozpoczęcia II wojny światowej.
[edytuj] Bibliografia
- Janusz Ledwoch: Niemieckie wozy bojowe 1933-1945. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1997. ISBN 83-86209-57-7.
- Mariusz Skotnicki. Pierwsze niszczyciele czołgów Wehrmachtu. „Nowa Technika Wojskowa”. 2000. nr 3. S. str. 33-39. ISSN 1230-1655.
