Panzerwaffe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Panzerwaffe (z jęz. niem. siły pancerne) – niemieckie określenie na wojska pancerne stosowane od czasów I wojny światowej.

Historia Panzerwaffe[edytuj | edytuj kod]

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

W związku z pojawieniem się czołgów na polu walki (1916, bitwa nad Sommą) niemieckie naczelne dowództwo postanowiło wprowadzić na uzbrojenie armii cesarskiej własnego typu czołgu. W tym celu w listopadzie 1916 roku powołano specjalną komisję -Algemeine Kriegsdepartment 7 Abteilung Verkehrwesen (7 Departament Wojny Urząd Uzbrojenia) pod kierownictwem J. Vollmera. Pod koniec października 1917 gotowy był pierwszy czołg o nazwie A7V. Czołgi te wzięły udział w ofensywie niemieckiej na zachodzie w 1918 roku.

Okres międzywojenny[edytuj | edytuj kod]

Na mocy traktatu wersalskigo Niemcy nie mogli posiadać własnych sił pancernych. Jednakże omijali ten zakaz.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Organizacja Panzerwaffe (1918-1945)[edytuj | edytuj kod]

Ordre de bataille jednostek Panzerwaffe oraz ich etat w 1918 r.[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej Niemcy wystawili nastęujące jednostki pancerne:

Każdy Abteilung (batalion) powinien składać się z :

  • 5 czołgów,
  • 10 samochodów ciężarowych,
  • 2 samochodów osobowych,
  • motocykla,
  • kuchni polowej.

Razem dawało to 140 żołnierzy (w tym 5 oficerów). Tylko 3 pierwsze jednostki wyposażono w czołgi rodzimej produkcji ( tzn. A7V ). Pozostałe uzbrojono w zdobyczne brytyjskie Mark IV i Mark A Whippet.

Ordre de bataille jednostek Panzerwaffe w II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Bataliony czołgów ciężkich[edytuj | edytuj kod]

Brygady zmotoryzowane i grenadierów pancernych SS[edytuj | edytuj kod]

Brygady pancerne[edytuj | edytuj kod]

Dywizje pancerne[edytuj | edytuj kod]

Lekkie dywizje pancerne[edytuj | edytuj kod]

Dywizje grenadierów pancernych[edytuj | edytuj kod]

Dywizje pancerne SS[edytuj | edytuj kod]

Dywizje grenadierów pancernych SS[edytuj | edytuj kod]

Uwaga: dywizje pancerne SS pierwotnie były jednostkami zmotoryzowanymi/grenadierów pancernych. Przekształcanie tych jednostek w dywizje pancerne rozpoczęto w 1943/44 r.

Etaty w jednostkach Panzerwaffe w latach 1935-1945[edytuj | edytuj kod]

Niemiecka dywizja pancerna 1935-1940:

  • Brygada pancerna- 2 pułki czołgów po dwa bataliony
  • Brygada piechoty zmotoryzowanej- batalion motocyklistów, pułk strzelców, pułk artylerii, bataliony: rozpocznawczy, artylerii przeciwlotniczej i saperów; służby ( saperzy itp.)

Niemiecka dywizja pancerna po 1941:

  • pułk czołgów (2 bataliony po 3 kompanie)
  • brygada piechoty:
    • 2 pułki strzelców,
    • pułk artylerii,
    • bataliony: motocyklowy, artylerii przeciwlotniczej, rozpownaczy, niszczycieli czołgów, saperów,
    • służby dywizyjne.

Niemiecka dywizja lekka, 1939:

  • batalion czołgów,
  • pułk lub dywizjon rozpoznawczy,
  • pułku artylerii,
  • batalion przeciwpancerny,
  • batalion saperów,
  • kompania łączności,
  • służby.

Razem: 332 oficerów, 10335 szeregowych i 333 urzędników.

Niemiecka dywizja grenadierów pancernych, 1943:

  • 2 pułki grenadierów pancernych,
  • batalion czołgów/dział szturmowych,
  • batalion artylerii zmotoryzowanej,
  • batalion niszczycieli czołgów,
  • batalion artylerii przeciwlotniczej,
  • batalion saperów,
  • służby dywizyjne.

Dywizja pancerna Waffen SS, 1944:

  • pułk pancerny,
  • 2 pułki grenadierów pancernych,
  • kompania transporterów opancerzonych,
  • batalion rozpoznawczy,
  • batalion niszczycieli czołgów,
  • pancerny batalion saperów,
  • pułk artylerii,
  • służby.

Razem: 18548 ludzi, 152 czołgi, 49 dział samobieżnych.

Niemiecka brygada pancerna, 1943:

  • sztab,
  • batalion czołgów (3 kompanie),
  • 2 pułki grenadierów pancernych,
  • pułk artylerii,
  • służby.

Niemiecka brygada dział szturmowych, 1944:

  • dowództwo,
  • 3 baterie dział szturmowych,
  • kompania grenadierów,
  • pluton saperów,
  • służby.

Niemiecki batalion czołgów ciężkich, 1944:

  • sztab,
  • kompania sztabowa,
  • kompania zaopatrzenia,
  • kompania warsztatowa,
  • 3 kompanie czołgów.

Razem: 39 oficerów, 230 podoficerów, 496 szeregowych.

Galerie[edytuj | edytuj kod]

Galeria dowódców[edytuj | edytuj kod]

Wozy bojowe Panzerwaffe (1917-2010)[edytuj | edytuj kod]

Czołgi[edytuj | edytuj kod]

Działa samobieżne, pancerne, rakietowe[edytuj | edytuj kod]

Samobieżne działa przeciwlotnicze[edytuj | edytuj kod]

Transportery opancerzone i bojowe wozy piechoty[edytuj | edytuj kod]

Samochody pancerne i pojazdy rozpoznawcze[edytuj | edytuj kod]

Prototypy pojazdów pancernych[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. Masson Armia Hitlera 1939-1945 , Przedwsięwzięcie Galicja, Kraków-Międzyzdroje 2008
  • Dariusz Jędrzejewski, Zbigniew Lalak – Niemiecka broń pancerna 1939-1945; Wydawnictwo Lampart, Warszawa, 1994, ISBN 83-902554-4-8
  • Marcin Bryja – Panzerwaffe – Niemieckie wojska szybkie 1939-45; Wydawnictwo Militaria, Warszawa, 1996, ISBN 83-86209-67-4
  • Janusz Ledwoch, Niemieckie wozy bojowe 1933-1945, Warszawa 1997 (wyd. Militaria), ISBN 83-86209-57-7.
  • W. Schneider German tanks i world war I. The A7V and early tank development, Freiberg, 1990
  • M. Reynolds:
    • Synowie Rzeszy. II Korpus Pancerny SS w Normandii, Ardenach i na froncie wschodnim , Instytut wyd. Erica, Warszawa 2008
    • Ludzie ze stali. I Korpus Pancrny SS w Ardenach i na froncie wscodnim , Inst. wyd. Erica, Warszawa 2008
    • Stalowe piekło. I Korpus Pancerny SS w Normandii, Inst. wyd. Erica, Warszawa 2008
  • B. Perrett Rycerze czarnego krzyża , Rebis, Warszawa 2008
  • Kolekcja Wozy bojowe , DeAgostini Atlas, Warszawa 2000. ISBN 83-7316-295-X