Paolo Giobbe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paolo Giobbe
kardynał prezbiter
Haerere Christo
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1880
Rzym
Data i miejsce śmierci 14 sierpnia 1972
Rzym
emerytowany Datariusz Jego Świątobliwości
Okres sprawowania 1959 - 1968
nuncjusz w Holandii
Okres sprawowania 1935 - 1959
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 4 grudnia 1904
Nominacja biskupia 30 marca 1925
Sakra biskupia 26 kwietnia 1925
Kreacja kardynalska 15 grudnia 1958
Jan XXIII
Kościół tytularny S. Maria in Vallicella

Paolo Giobbe (ur. 10 stycznia 1880 w Rzymie, zm. 14 sierpnia 1972 tamże) – włoski duchowny katolicki wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej. kardynał.

Ukończył seminarium w Rzymie, gdzie uzyskał doktoraty z teologii i prawa kanonicznego. Święcenia kapłańskie otrzymał 4 grudnia 1904. Do roku 1909 pracował duszpastersko, po czym rozpoczął prace w Kurii. Początkowo był cenzorem w Rzymskiej Akademii Liturgicznej i minutantem w Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. W tym samym roku został asystentem w Ateneum De Propaganda Fide. Od roku 1918 rektor tej uczelni.

30 marca 1925 otrzymał nominację na tytularnego arcybiskupa Tolemaide di Tebaide i nuncjusza w Kolumbii. Sakry udzielił mu kardynał Pietro Gasparri, Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej. W latach 1935-1959 internuncjusz z tytułem nuncjusza ad personam w Holandii. Na konsystorzu z grudnia 1958 został kardynałem-prezbiterem S. Maria in Vallicella. Od listopada 1959 pełnił funkcję Datariusza Jego Świątobliwości. Z urzędu zrezygnował w 1968, kiedy dykasteria została, w wyniku reform w Kurii, zlikwidowana. Brał udział w konklawe 1963. Prawo udziału w konklawe stracił w styczniu 1971, kiedy to wprowadzono ograniczenie dla kardynałów poniżej 80-tego roku życia. Umarł jako najstarszy żyjący członek Kolegium Kardynalskiego. Pochowany w jednej z kaplic na Campo Verano.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]