Paolo Paruta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Paolo Paruta (ur. 14 maja 1540 w Wenecji, zm. 6 grudnia 1598 w Wenecji) – włoski historyk, teoretyk, polityk i dyplomata, który większość swego życia przepracował w służbie dyplomatycznej republiki weneckiej.

Od młodości wykazywał zamiłowanie do literatury i filozofii. Studiował w Padwie. Poświęcił się nauce historii i polityki. Pracował między innymi jako sekretarz Rady Dziesięciu - jednego z gremiów sprawujących władzę w państwie weneckim. W 1562 roku towarzyszył dyplomacie Michele Suriano w wyprawie na dwór cesarza Maksymiliana II. Jako następca Luigi Contarini`ego został mianowany oficjalnym historykiem republiki. Zajmował także między innymi funkcje prokuratora izby pożyczkowej (1580), komisarza rejonu Cadore (1589), gubernatora Brescii (1590 - 1592) oraz ambasadora na dworze papieskim w Rzymie (1592 - 1595).

Napisał:

  • dialog Della perfezione della vita politica (wyd. 1572-1579)
  • Storia della guerra di Cipro (wyd. 1599)
  • Discorsi politici (wyd. 1599)
  • Istoria Veneziana (wyd. 1605)

Źródło[edytuj | edytuj kod]