Grzegorz IX

Z Wikipedii

(Przekierowano z Papież Grzegorz IX)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Grzegorz IX
Papież Grzegorz IX
Herb
Imię łacińskie Gregorius IX
Data wyboru 1227
Imię i nazwisko Ugolino di Conti
Urodzony ok. 1160/70, Anagni, Włochy
Zmarł 22 sierpnia 1241 Rzym, Włochy

Grzegorz IX, właściwie Ugolino di Conti di Segni (ur. ok.1160/70[1] w Anagni – zm. 22 sierpnia 1241 w Rzymie). Papież od 1227 do 1241. Następca Honoriusza III, całkowicie odziedziczył tradycje jakie pozostawili po sobie Grzegorz VII i jego wuj Innocenty III. W pełni kontynuował ich politykę papieskiej przewagi. Przypominał wuja jeśli chodzi o biegłą znajomość prawa, sprawność w prowadzeniu dyplomacji i bezkompromisowość.

Spis treści

[edytuj] Wczesne życie

Studiował w Paryżu i Bolonii. W grudniu 1198 został kardynałem-diakonem S. Eustachio, a w maju 1206 kardynałem-biskupem Ostia e Velletri. W 1217 został protektorem zakonu franciszkanów w Kurii Rzymskiej a w 1219 Dziekanem Św. Kolegium Kardynałów. W latach 1207-09 był legatem papieskim w Niemczech i Francji, a 1217-19 i 1221 w północnych Włoszech. Wybrano go na papieża w dniu 19 marca 1227.

[edytuj] Pontyfikat

Jako papież był zdecydowanym zwolennikiem wypraw krzyżowych. Prowadził walkę z cesarzem Fryderykiem II, którego w 1227 ekskomunikował za zwłokę w podjęciu ślubowanej krucjaty. W czasie wyprawy Fryderyka do Palestyny (1228-29) Grzegorz zajął część Królestwa Sycylii i Neapolu, jednak wracający z wyprawy cesarz rozbił wojska papieskie. Te niepowodzenia skłoniły Grzegorza do zawarcia pokoju w San Germano (23 lipca 1230 i zdjęcia ekskomuniki z cesarza. Gdy Fryderyk II po zwycięskiej kampanii w Lombardii (1236-37) usiłował narzucić swe zwierzchnictwo Państwu Kościelnemu, Grzegorz sprzymierzył się z miastami włoskimi i wznowił wojnę z Fryderykiem. Najazd Fryderyka II na Sardynię, lenno papieskie, spowodował odnowienie ekskomuniki (1239) i nową wojnę. Zwołał na 1241 sobór, który miał potępić cesarza, Fryderyk nie dopuścił jednak do Rzymu delegatów zmierzających na sobór. W chwili, gdy wojska cesarskie stanęły u bram Rzymu, Grzegorz IX zakończył życie.

Bliski przyjaciel św. Franciszka z Asyżu i protektor franciszkanów oraz dominikanów, w 1228 kanonizował Franciszka, a w 1234 Dominika Guzmana. Ustalił reguły dla żeńskiej gałęzi zakonu franciszkanów - klarysek. W 1230 polecił skompilować Dekrety, zbiór prawa kanonicznego oparty na decyzjach soborowych i listach papieskich, promulgowany w 1234, pozostał do 1918 roku najważniejszym źródłem katolickiego prawa kościelnego. Popierał misje franciszkanów i dominikanów we wschodniej Europie oraz działalność zakonu krzyżackiego (w 1234 zatwierdził na ich rzecz nadania Konrada mazowieckiego). Był także autorem dzieł teologicznych.

Bezkompromisowo walczył z heretykami. W bulli Excomunicamus et anathematisamus z lutego 1231 roku zatwierdził zwyczaj stosowania kary śmierci w stosunku do "doskonałych", czyli przywódców katarskich. Kilka miesięcy później wprowadził oficjalnie urząd "inkwizytorów heretyckiej przewrotności" (inquisitores haereticae pravitatis), formalnie dając początek papieskiej inkwizycji. Z jego dekretów i bulli wynika, że jednym z celów powołania inkwizycji, oprócz skutecznego zwalczania herezji, było także niedopuszczenie do karania za nią osób niewinnych[2].

W 1239 roku potępił "księgi Talmudu jako zawierające wszelkiego rodzaju obelgi i bluźnierstwa przeciwko nauce chrześcijańskiej". Nakazał spalić owe księgi, by nie "roiło się od wielu strasznych herezji".

19 marca 1238 roku wydał bullę, w której książę szczeciński Bogusław I jest tytułowany księciem Kaszub (bulla potwierdzała nadanie przez księcia Bogusława posiadłości koło Stargardu Szczecińskiego na rzecz zakonu joannitów). Jest to pierwsza w historii wzmianka o Kaszubach.

[edytuj] Kardynałowie mianowani przez Grzegorza IX

Grzegorz IX mianował 10 nowych kardynałów na 4 konsystorzach

Konsystorz 18 września 1227 (I)

(1) 1. Jean d'Abbeville, kardynał-biskup Sabiny (18 września 1227), zm. 28 września 1237

(2) 2. Goffredo Castiglione, kardynał-prezbiter S. Marco (18 września 1227), kardynał-biskup Sabiny (29 maja 1238), Papież Celestyn IV (25 października 1241), zm. 10 listopada 1241

(3) 3. Rainaldo Conti di Jenne, kardynał-diakon S. Eustachio (18 września 1227), kardynał-biskup Ostia e Velletri (17 maja 1231), Papież Aleksander IV (12 grudnia 1254), zm. 25 maja 1261

(4) 4. Sinibaldo Fieschi, kardynał-prezbiter S. Lorenzo in Lucina (18 września 1227), Papież Innocenty IV (25 czerwca 1243), zm. 7 grudnia 1254

(5) 5. Bartolomeo, kardynał-prezbiter S. Pudenziana (18 września 1227), zm. 15 marca 1231

(6) 6. Ottone de Tonengo, kardynał-diakon S. Nicola in Carcere (18 września 1227), kardynał-biskup Porto e S. Rufina (28 maja 1244), zm. 1250

Konsystorz 9 czerwca 1229 (II)

(7) 1. Jacques de Vitry, C.R.S.A., kardynał-biskup Frascati (9 czerwca 1229), zm. 1 maja 1240

Konsystorz 20 września 1231 (III)

(8) 1. Giacomo Pecoraria, O.Cist., kardynał-biskup Palestriny (20 września 1231), zm. 25 czerwca 1244

Konsystorz 29 maja 1238 (IV)

(9) 1. Riccardo Annibaldi, kardynał-diakon S. Angelo (29 maja 1238), zm. 4 października 1276

(10) 2. Robert Somercote, kardynał-diakon S. Eustachio (29 maja 1238), zm. 16 września 1241


Przypisy

  1. Starsze opracowania (np. The Catholic Encyclopedia z 1913 roku) podają, że Grzegorz IX urodził się około roku 1145, a więc w chwili wyboru miał już ponad 80 lat, a umierając zbliżał się do setki, jednak w świetle nowszych badań datę jego urodzin przesuwa się w okolice roku 1170 (Maleczek, s. 128 przyp. 19). Kazimierz Dopierała podaje datę pośrednią: ok. 1155.
  2. Np. w 1239 pozbawił urzędu północnofrancuskiego inkwizytora Roberta le Bourge, oskarżonego o nadużycia.

[edytuj] Linki zewnętrzne i bibliografia


Poprzednik
Nicola de Romanis
Dziekani kolegium kardynalskiego
12191227
Następca
Pelagio Galvani
Poprzednik
Honoriusz III
Papież Następca
Celestyn IV
Utwórz książkę