Klemens V
| Klemens V Clemens Quintus |
||
| Bertrand de Got | ||
| Papież | ||
 |
||
|
||
| Data i miejsce urodzenia | ok. 1250/60 Villandraut, Francja |
|
| Data i miejsce śmierci | 20 kwietnia 1314 Roquemaure, Francja |
|
| Biskup Comminges | ||
| Okres sprawowania | 1295 - 1299 | |
| Arcybiskup Bordeaux | ||
| Okres sprawowania | 1299 - 1305 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Pontyfikat | 5 czerwca 1305 | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
||
Klemens V (łac. Clemens V), właściwie Bertrand de Got (ur. ok. 1250/60 w Villandraut, Francja - zm. 20 kwietnia 1314 w Roquemaure, Francja) – papież w okresie od 5 czerwca 1305 do 20 kwietnia 1314.
Urodził się w Villandraut jako syn rycerza Arnolda Garsiasa de Got[1]. Kanonik-zakrystianin w Bordeaux, wikariusz generalny arcybiskupa Lyonu, biskup Comminges (1295), arcybiskup Bordeaux (1299).
Po śmierci Benedykta XI został osadzony przez Filipa IV Pięknego, na 11-miesięcznym konklawe w Perugii, na papieża i przyjął imię Klemensa V. Uroczystości koronacyjne odbyły się 15 listopada 1305 w Lyonie.
Początkowo rezydował w Bordeaux oraz w Poitiers, ostatecznie osiadł w Awinionie czym zapoczątkował tzw. niewolę awiniońską.
Niezależne śledztwo przeprowadzone przez Klemensa V doprowadziło ostatecznie do uniewinnienia Templariuszy i oczyszczenia ich z zarzutu herezji. W wyniku nacisków Filipa IV Pięknego, króla Francji wyrok został jednak utajniony (tzw. Pergamin z Chinon, który odnaleziono dopiero w 2001 roku)[2].
Zwołał sobór w Vienne (październik 1311 – maj 1312), na którym zakon Templariuszy został rozwiązany na mocy zarządzenia administracyjnego papieża.
Ważniejsze dokonania:
- podporządkował władzy papieża cały episkopat zachodni i ograniczył autonomię kapituł katedralnych
- 5 maja 1313 kanonizował Celestyna V jako wyznawcę, który zmarł uwięziony
- nakazał rozwiązanie wszystkich wspólnot beginek i begardów, zorganizowanych na kształt franciszkańskiego lub dominikańskiego trzeciego zakonu ludzi świeckich
- nakazał założenie katedr języków orientalnych na uniwersytetach w Paryżu, Oxfordzie, Bolonii i Salamance
- ustanowił uniwersytety w Orleanie i w Perugii
- zorganizował stałe sądy: papież i kardynałowie tworzyli konsystorz – sąd apelacyjny dla całego Kościoła; trybunały kardynalskie zajmowały się kwestiami procedury sądowej i egzekwowaniem wydanych wyroków
Zmarł w Roquemaure w pobliżu Carpentras, pochowany w kościele parafialnym w Uzeste. Przyczyną śmierci było otrucie przez mnicha, który dosypał trucizny do wina mszalnego Klemensa[potrzebne źródło].
Spis treści |
[edytuj] Bibliografia
- Davidson, Basil, The African Slave Trade revised ed., 1961, Boston : Brown Little (ang.)
- Chamberlain, E. R., The Bad Popes. NY: Barnes & Noble, 1993. ISBN 978-0-88029-116-3 (ang.)
- Duffy, Eamon. Saints and Sinners: A History of the Popes. New Haven, CT: Yale University Press, 2006. ISBN 978-0-300-11597-0 (ang.)
- Howarth, Stephen. The Knights Templar. New York: Barnes and Noble, 1982. ISBN 978-0-88029-663-2 (ang.)
- Menache, Sophia. Clement V. Cambridge: Cambridge University Press, 2002. ISBN 0-521-52198-X (ang.)
- Richard, Jean , Histoire des croisades, Fayard, 1996. ISBN 2-213-59787-1 (ang.)
Przypisy
- ↑ Maurice Druon: Król z żelaza. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1991, s. 273. ISBN 83-08-02445-9.
- ↑ Adriano Forgione: Templariusze: płomień niewinności.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Bulla Klemensa V przedstawiająca oskarżenia przeciwko zakonowi krzyżackiemu w Liwonii z 1308 roku
- Wyznaczenie przez papieża Klemensa V kanonika Franciszka de Moliano do rozstrzygnięcia nadużyć zakonu krzyżackiego w Liwonii, 11 V 1310 roku
[edytuj] Zobacz też
| Poprzednik Benedykt XI |
 |
Papież | |
Następca Jan XXII |
