Paweł II (papież)
| Paweł II Paulus Secundus |
||
| Pietro Barbo | ||
| Papież | ||
 |
||
|
||
| Data i miejsce urodzenia | 23 lutego 1417 Wenecja |
|
| Data i miejsce śmierci | 26 lipca 1471 Rzym |
|
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Kreacja kardynalska | 1440 | |
| Pontyfikat | 30 sierpnia 1464 | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
||
Paweł II (łac. Paulus II), właściwie Pietro Barbo; (ur. 23 lutego 1417 w Wenecji - zm. 26 lipca 1471 w Rzymie) – papież w okresie od 30 sierpnia 1464 do 26 lipca 1471.
W 1440 papież Eugeniusz IV, którego był krewniakiem, mianował go kardynałem-diakonem S. Maria Nuova i administratorem apostolskim diecezji Cervia. W 1451 awansował do rangi kardynała-prezbitera S. Marco. Był też biskupem Vicenzy (od 1451 r. aż do wyboru na papieża) i przez krótki czas biskupem Padwy (1459-60). Od 1445 roku pełnił funkcję archiprezbitera Bazyliki Watykańskiej[1]. Na konklawe 1464 roku został wybrany papieżem już w pierwszym głosowaniu, otrzymując 14 głosów na 19[2].
W 1466 rzucił klątwę na Jerzego z Podiebradu i zainicjował krucjatę przeciwko husytom. W 1468 zamknął Akademię Rzymską i wystąpił przeciw grupie humanistów (Filip Kallimach, Pomponius Laetus, Bartolomeo Platina). W 1470 podjął próbę organizacji krucjaty antytureckiej. Przedstawiony przez Platinę w dziele Vitae Pontificium Romanorum jako wróg kultury i barbarzyńca.
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik Pius II |
 |
Papież | |
Następca Sykstus IV |
