Papieska Rada do spraw Popierania Jedności Chrześcijan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
1 lipca 2010 nowym przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Ekumenizmu został abp Kurt Koch.

Papieska Rada do spraw Popierania Jedności Chrześcijan - jedna z dykasterii kurii rzymskiej prowadząca w imieniu Kościoła katolickiego działalność ekumeniczną.

W 1958 nowo wybrany Jan XXIII ogłosił zamiar zwołania soboru powszechnego. W 1959 patriarcha melchicki Maksymos IV Saigh i arcybiskup Paderborn Lorenz Jaeger skierowali do papieża noty, w których proponowali, by kwestie ekumenizmu przygotowała pod obrady soborowe specjalna komisja lub kongregacja. Uznając słuszność tych propozycji, Jan XXIII, mocą motu proprio z 5 lipca 1960 Superno Dei nutu, powołał 12 komisji przygotowujących Sobór watykański II. Wśród nich był Sekretariat do spraw popierania Jedności Chrześcijan. Powołanie tego ciała miało być, w zamyśle papieża, wyrazem życzliwości wobec chrześcijan-niekatolików.

Sekretariat aktywnie uczestniczył w przygotowaniach do Soboru, przygotowując schematy, jak również dobrze służył obradom Soboru, wnosząc do schematów poprawki żądane przez ojców soborowych. Sekretariat opracował projekty dekretu o ekumenizmie Unitatis redintegratio, deklaracji o wolności religijnej Dignitatis humanae i deklaracji o stosunku kościoła do religii niechrześcijańskich Nostra aetate, a także uczestniczył w pracach nad konstytucją dogmatyczną o kościele Lumen gentium. Inicjatywą sekretariatu było zaproszenie na Sobór obserwatorów innych kościołów i wspólnot chrześcijańskich. W toku Soboru, 15 stycznia 1963, Sekretariat został podniesiony do rangi komisji soborowej.

Po zakończeniu Soboru Sekretariat kontynuował działalność. 3 stycznia 1966 papież Paweł VI włączył go w strukturę Kurii Rzymskiej jak stałą dykasterię. Konstytucją apostolską Pastor Bonus z 28 czerwca 1988 Jan Paweł II podniósł Sekretariat do rangi Papieskiej Rady.

Rada jest podzielona merytorycznie na dwie sekcje: wschodnią, zajmującą się stosunkami z kościołami na Wschodzie i zachodnią, zajmującą się stosunkami z wspólnotami kościelnymi i kościołami Zachodu oraz ze Światową Radą Kościołów. W skład Rady wchodzi około 30 członków - kardynałów, biskupów i konsultorów. Z urzędu członkami Rady są prefekci Kongregacji do spraw Kościołów Wschodnich i do spraw Ewangelizacji Ludów. Z Radą jest personalnie związana Komisja do spraw stosunków Wyznaniowych z Żydami, powołana przez Pawła VI w 1974 - przewodniczący i sekretarz Rady są przewodniczącym i sekretarzem Komisji.

Kompetencje Rady zostały określone konstytucją apostolską Pawła VI Regimini ecclesiae z 1967. Sprowadzają się do prowadzenia i koordynowania dialogów ekumenicznych prowadzonych przez kościół katolicki z innymi kościołami i wspólnotami chrześcijańskimi oraz do podtrzymywania postawy ekumenicznej wewnątrz kościoła katolickiego. Temu służy wydawanie przez Radę kolejnych dokumentów, przekładających idee ekumeniczne na język prawa kanonicznego. Są to między innymi:

  • Dyrektorium ekumeniczne (część I - 1967, część II - 1970)
  • dokument roboczy dotyczący dialogu ekumenicznego (1970)
  • instrukcja o dopuszczaniu do komunii w kościele katolickim chrześcijan innych wyznań (1972)
  • dokument dotyczący współpracy ekumenicznej na szczeblu regionalnym, krajowym i diecezjalnym (1975)
  • Dyrektorium w sprawie realizacji zasad i norm dotyczących ekumenizmu (1993),
  • dokument pt. Ekumeniczny wymiar formacji osób trudniących się posługą duszpasterską (1995)
  • dokument pt. "Wskazania dotyczące dopuszczania do Eucharystii między Kościołem Chaldejskim i Asyryjskim Kościołem Wschodu" (2001)

Przewodniczący Rady (Sekretariatu do 1988)[edytuj | edytuj kod]

Od 1994 członkiem Rady jest abp Henryk Muszyński, arcybiskup senior gnieźnieński.

Obecny zarząd Rady[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]