Papieska elekcja 1191

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Papieska elekcja 1191
Sede vacante.svg
Daty i miejsce
21 marca 1191
Rzym
Główne postacie
Dziekan Konrad von Wittelsbach (nieobecny)
Prodziekan Albino
Protoprezbiter Wilhelm o Białych Dłoniach (nieobecny)
Protoprezbiter elektorów Pandolfo Roberti
Protodiakon Giacinto Bobone (do wyboru 21 marca)
Graziano da Pisa (od 21 marca 1191)
Wybory
Liczba elektorów
• uczestnicy
• nieobecni

27
8
Wybrany Papież
Giacinto Bobone
Przybrane imię: Celestyn III

Papieska elekcja 21 marca 1191 – odbyła się po śmierci papieża Klemensa III i zakończyła wyborem 85-letniego rzymianina Celestyna III.

Śmierć Klemensa III[edytuj | edytuj kod]

Okoliczności śmierci Klemensa III nie są zbyt dobrze znane. Najprawdopodobniej zmarł 20 marca 1191 w Pałacu Laterańskim w Rzymie. W chwili jego śmierci narastały w kurii tarcia między zwolennikami sojuszu z normańskim królestwem Sycylii a zwolennikami polityki procesarskiej. Powszechnie obwiano się, ze jeśli te dwie frakcje nie osiągną porozumienia, może dojść do schizmy.

Kardynałowie elektorzy[edytuj | edytuj kod]

Kolegium Kardynalskie w marcu 1191 roku liczyło najprawdopodobniej 35 kardynałów, w tym jednak ośmiu było nieobecnych, głównie tzw. "kardynałów zagranicznych", tj. biskupów i opatów noszących tytuł kardynalski, ale rezydujących na stałe w swoich diecezjach lub opactwach, a nie w kurii papieskiej:

  • Albino, C.R.S.F. (nominacja kardynalska: 18 grudnia 1182) – kardynał biskup Albano
  • Ottaviano di Paoli (18 grudnia 1182) – kardynał biskup Ostia e Velletri
  • Giovanni Conti da Anagni (20 grudnia 1158) – kardynał biskup Palestriny
  • Pandolfo Roberti (18 grudnia 1182) – kardynał prezbiter Ss. XII Apostoli; kanonik kapituły w Lukce
  • Pietro Diana (16 marca 1185) – kardynał prezbiter S. Cecilia
  • Giordano de Ceccano, O.Cist. (12 marca 1188) – kardynał prezbiter S. Pudenziana
  • Giovanni Lombardo (maj 1189) – kardynał prezbiter S. Clemente; biskup Toscanella
  • Giovanni Felice (12 marca 1188) – kardynał prezbiter S. Susanna
  • Ruffino (sierpień 1190) – kardynał prezbiter S. Prassede; biskup Rimini
  • Romano (22 września 1190) – kardynał prezbiter S. Anastasia
  • Guido Papareschi (22 września 1190) – kardynał prezbiter S. Maria in Trastevere
  • Ugo (22 grudnia 1190) – kardynał prezbiter Ss. Silvestro e Martino; archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej
  • Giovanni di Salerno, O.S.B.Cas. (22 września 1190) – kardynał prezbiter S. Stefano al Monte Celio
  • Cinzio Cenci (22 września 1190) – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina
  • Giacinto Bobone (23 grudnia 1144) – kardynał diakon S. Maria in Cosmedin; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów
  • Graziano da Pisa (23 września 1178) – kardynał diakon Ss. Cosma e Damiano
  • Gerardo (18 grudnia 1182) – kardynał diakon S. Adriano
  • Soffredo (18 grudnia 1182) – kardynał diakon S. Maria in Via Lata
  • Gregorio de San Apostolo (12 marca 1188) – kardynał diakon S. Maria in Portico
  • Giovanni Malabranca (12 marca 1188) – kardynał diakon S. Teodoro
  • Bernardo, C.R.S.F. (12 marca 1188) – kardynał diakon S. Maria Nuova
  • Gregorio Crescenzi (12 marca 1188) – kardynał diakon S. Maria in Aquiro
  • Gregorio Carelli (22 września 1190) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro
  • Lotario Conti di Segni (22 września 1190) – kardynał diakon Ss. Sergio e Bacco
  • Niccolo Scolari (22 września 1190) – kardynał diakon S. Lucia in Silice
  • Gregorio Bobone (22 września 1190) – kardynał diakon S. Angelo in Pescheria
  • Egidio de Anagnia (22 grudnia 1190) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano

Wśród tych kardynałów było osiemnastu nominatów Klemensa III, siedmiu Lucjusza III, i po jednym Aleksandra III, Adriana IV i Lucjusza II.

Nieobecni[edytuj | edytuj kod]

Trzech z nich mianował Aleksander III, trzech Klemens III i jednego Lucjusz III.

Wybór Celestyna III[edytuj | edytuj kod]

Dzień po śmierci Klemensa III kardynałowie, chcąc uniknąć długotrwałych sporów wybrali na nowego papieża kandydata kompromisowego, "przejściowego", to jest najstarszego ze swojego grona kardynała Giacinto Bobone, rzymianina. Elekt, mający wówczas 85 lat, niechętnie zaakceptował wybór, obawiając się schizmy w razie odmowy. Przybrał imię Celestyn III, na cześć Celestyna II. Ponieważ w chwili wyboru był zaledwie diakonem, 30 marca 1191 przyjął święcenia kapłańskie, a 14 kwietnia został konsekrowany na biskupa Rzymu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ian Stuart Robinson, The Papacy, 1073-1198: Continuity and Innovation, Cambridge 1990
  • Werner Maleczek, Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216, Wiedeń 1984
  • Klaus Ganzer, Die Entwicklung des auswärtigen Kardinalats im hohen Mittelalter, Tybinga 1963
  • Katrin Baaken, Zu Wahl, Weihe und Krönung Papst Cölestins III.Deutsches Archiv für Erforschung des Mittelalters Volume 41 / 1985, s. 203-211

Uzupełniające źródła internetowe[edytuj | edytuj kod]