Papirus 116

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Papirus 116 (GA)
P. Vindob. G 42417
P116-Heb-2 9-11-VI.jpg

Hbr 2,9-11
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^{116} (GA)
Zawartość List do Hebrajczyków
Data powstania VI/VII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Austriacka Biblioteka Narodowa
Rozmiary [31] × [18] cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski (?)
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus 116 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem \mathfrak{P}^{116} – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na VI lub VII wiek. Zawiera fragmenty Listu do Hebrajczyków.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachował się tylko fragment jednej karty Listu do Hebrajczyków (2,9-11; 3,3-6)[1].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Fragment jest zbyt krótki, by ustalić jaką tradycję tekstualną przekazuje.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tekst rękopisu opublikował Walter A. Papathomas w 2000 roku[2]. INTF umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 116[1].

Rękopis datowany jest przez Instytut Badań Tekstu Nowego Testamentu na VI/VII wiek[1].

Cytowany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu (NA27).

Obecnie przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (P. Vindob. G 42417) w Wiedniu[1][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Liste Handschriften. W: Institute for New Testament Textual Research [on-line]. [dostęp 2014-02-12].
  2. A. Papathomas, A new testimony to the Letter to the Hebrews Journal of Greco-Roman Christianity and Judaism 1 (2000), pp. 18–23.
  3. „Continuation of the Manuscript List” Institute for New Testament Textual Research, University of Münster. Retrieved April 9, 2008

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Papathomas, A new testimony to the Letter to the Hebrews Journal of Greco-Roman Christianity and Judaism 1 (2000), pp. 18–23.