Papirus 7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Papirus 7
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^7
Zawartość Ewangelia Łukasza 4 †
Data powstania III/IV wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Nacionalna biblioteka Ukrajiny imeni W. I. Wernads'koho
Typ tekstu  ?
Kategoria  ?
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus 7 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem \mathfrak{P}^7, ε 11 (von Soden)[1] – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV-VI wieki. Zawiera fragment Ewangelii Łukasza[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachował się tylko fragment kodeksu z tekstem Łukasza 4,1-2. Niewykluczone, że jest to fragment patrystyczny. Tekstualna przynależność kodeksu nie jest możliwa do ustalenia ze względu na fragmentaryczność kodeksu. Kurt Aland nie zaklasyfikował go do żadnej kategorii[2].

Fragmentaryczność kodeksu uniemożliwia także oszacowanie wieku kodeksu, Aland datował rękopis na wieki IV-VI. Obecnie INTF datuje go naale wiek III lub IV wiek[3]. Philip Comfort nie zaliczył go do wczesnych rękopisów Nowego Testamentu, co oznacza, iż jego zdaniem rękopis powstał najwcześniej w IV wieku.

Caspar René Gregory badał rękopis w 1903 roku w Kijowie[4]. Aland opublikował tekst rękopisu w 1957 roku[5].

Rękopis przechowywany jest w Ukraińskiej Bibliotece Narodowej im. Wernadskiego (Petrov 553) w Kijowie[2][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kurt Aland: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1963, s. 350.
  2. 2,0 2,1 2,2 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 96. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  3. 3,0 3,1 INTF: Papirus 7 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-02-29].
  4. C. R. Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: 1908, s. 46.
  5. Kurt Aland, Neue neutestamentliche Papyri, NTS 3 (1957), pp. 261-265.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]