Papirus Bodmer VII-IX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bodmer VII-IX
Papyrus Bodmer VIII.jpg

Papirus Bodmer VIII
Rodzaj Kodeks papirusowy
Numer \mathfrak{P}^{72}
Zawartość 1-2 Piotra, List Judy
Data powstania III/IV wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Biblioteka Watykańska
Rozmiary 14,5 × 16 cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria I
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus Bodmer VII-IX, nazywany też Papirusem 72 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem \mathfrak{P}^{72} – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na koniec III lub początek IV wieku. Jeden z rękopisów znalezionych przez Bodmera. Należy do kolekcji Bodmeriańskiej[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kodeks stanowiony jest przez 72 kart o rozmiarach 14,5 cm na 16 cm. Pisany jest jedną kolumną na stronę, w 16-20 liniach na stronę. Rękopis sporządzony został przez doświadczonego skrybę[2].

Zawiera kopletne trzy listy powszechne: 1. List Piotra, 2. List Piotra i List Judy, co jest rzadkością wśród rękopisów papirusowych[3]. Jest też najstarszym rękopisem zawierającym te trzy listy[4]. Ta część rękopisu nazywana jest Bodmer VIII.

Rękopis zawiera ponadto Pochodzenie Marii, apokryficzną korespondencję Pawła z Koryntianami, 11-ą Odę Salomona, Melitona Homilię Paschalną, fragment hymnu, Apologię Fileasa, Psalm 33 oraz Psalm 34[2]. Nomina sacra pisane są skrótami.

Przekazuje tekst aleksandryjski, zaliczony został do I kategorii Alanda[5]. Tekst jest bliski dla Kodeksu Watykańskiego i Aleksandryjskiego[2].

Pierwotnie, po jego odkryciu w 1959, przechowywany był w Cologny w Szwajcarii. Obecnie Listy Piotra przechowywane są w Bibliotece Watykańskiej (P. Bodmer VIII)[1][6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Kurt Aland, and Barbara Aland, The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism, trans. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, p. 100.
  2. 2,0 2,1 2,2 Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 479. ISBN 0-8423-5265-1, 978-0-8423-5265-9.
  3. Philip W. Comfort, Encountering the Manuscripts. An Introduction to New Testament Paleography & Textual Criticism, Nashville, Tennessee: Broadman & Holman Publishers, 2005, p. 72.
  4. Wasserman (2005), p. 137
  5. Kurt Aland, and Barbara Aland, The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism, trans. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, p. 101.
  6. Liste Handschriften. W: Institute for New Testament Textual Research [on-line]. [dostęp 27 August 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Beare, FW (1961),The Text of I Peter in Papyrus 72, Journal of Biblical Literature, Vol. 80, No.3, pp. 253-260.
  • Wasserman, T.(2005), Papyrus 72 and the Bodmer Miscellaneous Codex, NTS 51, p. 137-154.
  • Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 479–500. ISBN 978-0-8423-5265-9.
  • Sakae Kubo, 𝔓 72 and the Codex Vaticanus, Studies and Documents 27 (Salt Lake City: University of Utah Press, 1965).
  • J. R. Royse, Scribal habits in early Greek New Testament papyri, Brill 2008, ss. 545-614.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]