Papirus Bodmer XIV-XV
| Bodmer XIV-XV | |
| Rodzaj | Rękopis papirusowy |
| Numer | 75 |
| Zawartość | Ewangelia Łukasza i Jana |
| Data powstania | II/III wiek |
| Język | grecki |
| Miejsce przechowywania | Biblioteka Watykańska |
| Typ tekstu | tekst aleksandryjski |
| Kategoria | I |
| Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze | |
Papirus Bodmer XIV-XV, oznaczony symbolem
75 (według systemu Gregory-Aland) – jeden z najstarszych i dobrze zachowanych wczesnych rękopisów Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na lata 175-225 n.e.
Spis treści |
[edytuj] Opis
Spisany został na papirusie w formie kodeksu, z którego zachowało się 51 kart. Zawiera on i większą część Ewangelii Łukasza i połowę Ewangelii Jana. Jest jednym z najlepiej zachowanych rękopisów papirusowych.
Stosuje staurogram. Staurogram stosują też Papirus Bodmer II oraz Chester Beatty I[1].
Przekazuje tekst aleksandryjski, zgodny z Kodeksem Watykańskim. Aland zaklasyfikował go do I kategorii[2]. Przekazuje tekst w 92% (dla Jana) i 94% (dla Łukasza) zgodny z Kodeksem Watykańskim, podczas gdy
66 zgodny jest w 83%. Bliższy jest dla Kodeksu Watykańskiego niż Synajskiego[3].
Łk 24,26
- βασιλειαν (królestwo) –
75 - δοξαν (chwałę) – większość rękopisów
[edytuj] Historia
75 był pierwotnie przechowywany w Cologny w kantonie Genewy przez Fundację Bodmera. 22 stycznia 2007 Frank Hanna podarował papirus Bibliotece Watykańskiej (P. Bodmer XIV-XV)[4].
Odkrycie tego rękopisu – 1959 rok, opublikowany w 1961 roku – obaliło teorię Horta, iż tekst aleksandryjski powstał w wyniku recenzji dokonanej około 300 roku. Aland uznał go za klucz do poznania historii tekstu Nowego Testamentu. Zdaniem Claire Clivaz w Egipcie istniało kilka tradycji tekstu NT i papirus należy badać na ich tle[5].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Larry W. Hurtado: The Earliest Christian Artifacts: Manuscripts and Christian Origins. Cambridge: Wm. B. Eerdmans Publishing Co., 2006, s. 154. ISBN 978-0-8028-2895-8.
- ↑ Kurt Aland, Barbara Aland, "The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism", transl. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, s. 101.
- ↑ S. A. Edwards. P75 Under the Magnifying Glass. „Novum Testamentum”. XVIII, fasc. 3. S. 211-212.
- ↑ Liste Handschriften. W: Institute for New Testament Textual Research [on-line]. [dostęp 27 August 2011].
- ↑ Claire Clivaz, Reconsidering P75 in the Frame of a Various Egyptian Tradition
[edytuj] Bibliografia
- V. Martin, R. Kasser, Papyrus Bodmer XIV-XV: Evangiles de Luc et Jean, Vol. 1, Papyrus Bodmer XIV: Evangile de Luc chap. 3-24; vol. 2, Papyrus Bodmer XV: Evangile de Jean chap. 1-15, Cologny-Geneva: Biblioteca Bodmeriana, 1961.
- A. Gregory: The Reception of Luke and Acts in the Period Before Irenaeus. Mohr Siebeck, 2003, s. 28. ISBN 3161480864.
- Bruce Metzger, Bart Ehrman: The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration. Oxford: Oxford University Press, 2005, s. 58-59. ISBN 978-0-19-516122-9.
- K. Aland. Neue neutestamentliche Papyri III. „NTS”. 22, s. 375-396, 1976.
- J. R. Royse, Scribal habits in early Greek New Testament papyri, Brill 2008, ss. 615-704.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||