Papirus Bodmer XIV-XV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bodmer XIV-XV
Papyrus 75a.gif
Rodzaj Rękopis papirusowy
Numer \mathfrak{P}75
Zawartość Ewangelia Łukasza i Jana
Data powstania II/III wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Biblioteka Watykańska
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria I
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Papirus Bodmer XIV-XV, oznaczony symbolem \mathfrak{P}75 (według systemu Gregory-Aland) – jeden z najstarszych i dobrze zachowanych wczesnych rękopisów Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na lata 175-225 n.e.

Spis treści

[edytuj] Opis

Spisany został na papirusie w formie kodeksu, z którego zachowało się 51 kart. Zawiera on i większą część Ewangelii Łukasza i połowę Ewangelii Jana. Jest jednym z najlepiej zachowanych rękopisów papirusowych.

Stosuje staurogram. Staurogram stosują też Papirus Bodmer II oraz Chester Beatty I[1].

Przekazuje tekst aleksandryjski, zgodny z Kodeksem Watykańskim. Aland zaklasyfikował go do I kategorii[2]. Przekazuje tekst w 92% (dla Jana) i 94% (dla Łukasza) zgodny z Kodeksem Watykańskim, podczas gdy \mathfrak{P}66 zgodny jest w 83%. Bliższy jest dla Kodeksu Watykańskiego niż Synajskiego[3].

Łk 24,26

βασιλειαν (królestwo) – \mathfrak{P}75
δοξαν (chwałę) – większość rękopisów

[edytuj] Historia

\mathfrak{P}75 był pierwotnie przechowywany w Cologny w kantonie Genewy przez Fundację Bodmera. 22 stycznia 2007 Frank Hanna podarował papirus Bibliotece Watykańskiej (P. Bodmer XIV-XV)[4].

Odkrycie tego rękopisu – 1959 rok, opublikowany w 1961 roku – obaliło teorię Horta, iż tekst aleksandryjski powstał w wyniku recenzji dokonanej około 300 roku. Aland uznał go za klucz do poznania historii tekstu Nowego Testamentu. Zdaniem Claire Clivaz w Egipcie istniało kilka tradycji tekstu NT i papirus należy badać na ich tle[5].

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Larry W. Hurtado: The Earliest Christian Artifacts: Manuscripts and Christian Origins. Cambridge: Wm. B. Eerdmans Publishing Co., 2006, s. 154. ISBN 978-0-8028-2895-8. 
  2. Kurt Aland, Barbara Aland, "The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism", transl. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, s. 101.
  3. S. A. Edwards. P75 Under the Magnifying Glass. „Novum Testamentum”. XVIII, fasc. 3. S. 211-212. 
  4. Liste Handschriften. W: Institute for New Testament Textual Research [on-line]. [dostęp 27 August 2011].
  5. Claire Clivaz, Reconsidering P75 in the Frame of a Various Egyptian Tradition

[edytuj] Bibliografia

  • V. Martin, R. Kasser, Papyrus Bodmer XIV-XV: Evangiles de Luc et Jean, Vol. 1, Papyrus Bodmer XIV: Evangile de Luc chap. 3-24; vol. 2, Papyrus Bodmer XV: Evangile de Jean chap. 1-15, Cologny-Geneva: Biblioteca Bodmeriana, 1961.
  • A. Gregory: The Reception of Luke and Acts in the Period Before Irenaeus. Mohr Siebeck, 2003, s. 28. ISBN 3161480864. 
  • Bruce Metzger, Bart Ehrman: The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration. Oxford: Oxford University Press, 2005, s. 58-59. ISBN 978-0-19-516122-9. 
  • K. Aland. Neue neutestamentliche Papyri III. „NTS”. 22, s. 375-396, 1976. 
  • J. R. Royse, Scribal habits in early Greek New Testament papyri, Brill 2008, ss. 615-704.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach