Paprotnik sierpowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paprotnik sierpowaty
Cyrtomium falcatum 3.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Klad monilofity
Klasa paprocie
Rząd paprotkowce
Rodzina nerecznicowate
Rodzaj paprotnik
Gatunek paprotnik sierpowaty
Nazwa systematyczna
Polystichum falcatum (L.f.) Diels
Synonimy

Cyrtomium falcatum (L.f.) Presl

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Paprotnik sierpowaty (Polystichum falcatum (L.f.) Diels) – gatunek paproci z rodziny nerecznicowatych (Dryopteridaceae). Pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej, introdukowany w Europie i Ameryce Północnej[2][3]. Żyje na rozległym terytorium od Indii do Chin na wysokościach nie przekraczających 1 000 m n.p.m., na granicy strefy podzwrotnikowej i zwrotnikowej. Spotyka się go również na klifach i w szczelinach skalnych na zboczach gór sąsiadujących z morzem. Roślina zimozielona, wieloletnia, żyje 3-10 lat. W Polsce uprawiana jako roślina doniczkowa.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o wysokości do 60 cm.
Liście
Stosunkowo sztywne, o długości do 50 cm, składają się z 6-10 par błyszczących, jasnozielonych lancetowatych lub jajowato-lancetowatych listków o długości 3-4 cm.
Zarodnie
Brunatne lub czarne sori są okrągłe i regularnie ułożone na spodzie każdego listka.
Część podziemna
Duże, jasnobrązowe kłącze.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Podłoże powinno być lekkie i składać się z torfu, kompostu, piasku i liści bukowych. Bryła korzeniowa nie powinna nigdy całkowicie wyschnąć, dlatego najlepiej jest wstawić doniczkę do większego pojemnika wypełnionego stale bardzo wilgotnym torfem. Paproci tej nie trzeba przesadzać corocznie, wystarczy zastąpić ok. ⅓ podłoża nową mieszanką. Wymaga dużej wilgotności powietrza i należy pamiętać po możliwie częstym stosowaniu zraszania. Nawozy organiczne należy dostarczać tylko w okresie wegetacji.

Przypisy

  1. Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf. A classification for extant ferns. „Taxon”. 55 (3), s. 705–731, 2006 (ang.). 
  2. USDA PLANTS. Profile for Cyrtomium falcatum (ang.). [dostęp 2010-05-04].
  3. C. Stace, R. van der Meijden (ed.) & I. de Kort (ed.): Flora of NW Europe. Species: Cyrtomium falcatum. (ang.). [dostęp 2010-05-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jiří Haager: Mieszkanie w kwiatach, moje hobby. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza BGW, 1992. ISBN 83-7066-343-5.