Papugoryba dwubarwna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Papugoryba dwubarwna
Cetoscarus bicolor[1]
(Rüppell, 1829)
Papugoryba dwubarwna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Podrząd wargaczowce
Rodzina skarusowate
Rodzaj Cetoscarus
Gatunek Cetoscarus bicolor
Synonimy
  • Bolbometopon bicolor (Rüppell, 1829)
  • Callyodon pulchellus Rüppell, 1835
  • Cetoscarus bicolour Rüppell, 1829
  • Cetoscarus pulchellus Rüppell, 1835
  • Chlorurus bicolor Rüppell, 1829
  • Chlorurus pulchellus Rüppell, 1835
  • Pseudoscarus nigripinnis Günther, 1867
  • Scarus bicolor Rüppell, 1829
  • Scarus ophthalmistius Herre 1933
  • Scarus pulchellus Rüppell, 1835
  • Scarus roseiceps Valenciennes, 1840
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Papugoryba dwubarwna (Cetoscarus bicolor) - gatunek morskiej ryby z rodziny skarusowatych (papugoryby).

Poławiana gospodarczo. Hodowana w dużych akwariach morskich.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Morze Czerwone i Ocean Indyjski do Wielkiej Rafy Koralowej, rafy koralowe na głębokościach od 1 do 30 m p.p.m.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Pokarm stanowią glony i polipy koralowców. Kawałki koralowców papugoryba odłamuje zębami umieszczonymi w pysku, przypominającym papuzi dziób. Następnie mieli kawałki pokarmu za pomocą przekształconych w dodatkowe szczęki gardłowe kości przełyku. Podczas zjadania i trawienia koralowców produkowany jest piasek koralowy. Pospolite jest u papugoryby obojnactwo. Ryba żyje w grupie. Po śmierci osobnika dominującego kolejnym liderem zostaje najsilniejsza i największa samica, która przechodzi wtedy zmianę płci i ubarwienia.

Przypisy

  1. Cetoscarus bicolor w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Cetoscarus bicolor. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dimitrij Strelnikoff: Wielka encyklopedia zwierząt, tom 24, str. 34. Oxford Educational. ISBN 978-83-7425-924-8.