Papuk (góry)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Papuk mt.jpg

Papuk – pasmo gór średnich w południowej części Kotliny Panońskiej, w północnej Chorwacji (Slawonii). Należy do grupy panońskich gór wyspowych. Najwyższe wzniesienie - Papuk, 953 m n.p.m.[1], inne: Točak (887 m), Ivačka glava (913 m), Češljakovački vis (820 m) i Kapovac (792 m).

Pasmo rozciąga się równoleżnikowo na długości około 30 km w centralnej Slawonii, łącząc się z innymi panońskimi pasmami (Krndija od wschodu, Lisina i Ravna gora od zachodu, Psunj od południowego zachodu) tworzy grupę zamykającą Kotlinę Pożeską. Zbudowane ze skał paleozoicznych, głównie gnejsów, pokrytych osadami kredowymi (wapienie i dolomity) i trzeciorzędowymi, z pewnym udziałem skał magmowych (granitu i bazaltu[1]). Gęsta sieć potoków, liczne źródła. W 96% pokryte lasami liściastymi, głównie bukowymi i dębowymi z udziałem jaworu, klonu i jesionu.

Ruiny średniowiecznych umocnień z czasów wojen przeciw Turkom. Schroniska turystyczne. Od 1999 park krajobrazowy "Papuk" (Park prirode Papuk), od 2007 "Papuk Geopark".

Przypisy

  1. 1,0 1,1 praca zbiorowa: Encyklopedia Powszechna PWN. T. 3. M-R. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 452.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons